Νταγκ Γιόχαν Χάουγκερουντ: "Οι rom-com δεν ξέρουν να διαχειριστούν το επιμύθιο"
Το Φεστιβάλ του Βερολίνου πλησιάζει και για 16η χρονιά το MOVE IT θα βρίσκεται εκεί για να το καλύψει. Αλλά μέχρι να φτάσουμε στην γερμανική πρωτεύουσα, η περσινή Χρυσή Άκτος της Μπερλινάλε βγαίνει αυτές τις μέρες στα ελληνικά σινεμά και εμείς συνομιλήσαμε με τον Νορβηγό σκηνοθέτη του Dreams, Νταγκ Γιόχαν Χάουγκερουντ. Το Dreams έρχεται να κλείσει μια άτυπη τριλογία Αγάπης, Σεξ και Ονείρων, όπως τιτλοφορούνται οι τρεις ταινίες, φέρνοντάς μας αντιμέτωπους με ενδόμυχες επιθυμίες, απωθημένα, σεξουαλικά ένστικτα και ανθρώπινες σχέσεις με τον πλέον απλό, λιτό και λυρικό συνάμα τρόπο, με μια ευχάριστη μελαγχολική ποιητικότητα και με μια σκανδιναβική εσωστρέφεια. Ο ίδιος ακριβώς όπως οι ταινίες του, ευχάριστος συνομιλητής με διάθεση να μιλήσει, αλλά τόσο όσο, διατηρώντας την γαλήνη του και τον μειλίχιο χαρακτήρα του, μας μίλησε για την ταινία του, το σινεμά στο οποίο πιστεύει, την σχέση κινηματογράφου και λογοτεχνίας -καθώς είναι συν τοις άλλοις διάσημος συγγραφέας στην χώρα του- και βέβαια το πώς νιώθει για την νίκη της Χρυσής Άρκτου, όντας ένας τόσο προσγειωμένος καλλιτέχνης.
Η ταινία σας κινείται ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα. Τι σας ενδιαφέρει περισσότερο στο να εξερευνήσετε αυτή την συνύπαρξη;
Όλα στην ζωή είναι όνειρο ή τα περισσότερα. Ή φαντασία. Ή το τι θα θέλαμε να είναι. Άλλωστε, το σινεμά είναι μια ιστορία όπως λέγεται από την δική μας οπτική γωνία. Ποτέ δεν μπορούμε να την εμπιστευτούμε. Αυτό που με ενδιαφέρει πραγματικά είναι πως δεν μπορούμε να πιστέψουμε απόλυτα τον χαρακτήρα, αλλά πρέπει να την πιστέψουμε για να μπορέσουμε να απολαύσουμε την ταινία. Είναι λοιπόν μια προβληματική, ένα δίλημμα για το κοινό που θα το εντυπωσιάσει.
Οι ταινίες σας έχουν ένα λυρικό ρυθμό αφήγησης. Πώς δουλεύεται το σενάριο; Είναι εξαρχής αυστηρά δομημένο;
Ναι είναι. Η δομή σε ένα σενάριο είναι κάτι πολύ δημιουργικό. Απλώς το τεστάρεις, πας μπρος-πίσω. Σκέφτομαι πριν γράψω το σενάριο ότι η δομή θα είναι ένα πρόβλημα, κάπως περίεργη, αλλά τελικά συνέβη το αντίθετο. Στο μοντάζ όλα μπήκαν τελικά εύκολα.
Πώς προέκυψε η ιδέα για το Dreams; Από κάποια εικόνα, κάποια εμπειρία ή παρατήρηση της ζωής;
Ήθελα να κάνω έναν χαρακτήρα που να είναι έφηβο κορίτσι, που βιώνει τον έρωτα για πρώτη φορά. Είναι επηρεασμένο από τις δικές μου εμπειρίες στην αγάπη. Μπορεί η πρωταγωνίστρια να είναι ένα έφηβο κορίτσι αλλά δεν θεωρώ ότι είναι διαφορετικό για να το περιγράψω όσο πιο αληθινά και πειστικά μπορώ. Για μένα είναι μια προσωπική ταινία.
Υπάρχει μια ήπια μελαγχολία στο έργο σας παράλληλα με πιο ανάλαφρες πτυχές. Πώς ισορροπεί στην δουλειά σας το τραγικό με το κωμικό;
Και τα δυο υπάρχουν στην ζωή. Έτσι και η ταινία είναι ταυτόχρονα μελαγχολική, νοσταλγική και αισιόδοξη. Υπάρχει επίσης αρκετό χιούμορ. Όλα αυτά είναι δημοφιλή στην ζωή, υπάρχουν όλες οι πτυχές. Όπως και το αγαπάς μπορεί να είναι και στενάχωρο. Για αυτό και οι πιο πολλές ρομαντικές ταινίες για την αγάπη έχουν ευτυχισμένο τέλος, γιατί δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν το επιμύθιο, τι ακολουθεί.
Είστε παράλληλα συγγραφέας και σκηνοθέτης. Πώς μεταφέρεται η λογοτεχνική σας γλώσσα στον κινηματογράφο;
Είναι καλή ερώτηση και δεν ξέρω ειλικρινά πώς μπορώ να απαντήσω. Είμαι επηρεασμένος από τα κινηματογραφικά σενάρια στο γράψιμο, αλλά δεν ξέρω αν είναι λογοτεχνικό (το γράψιμο) ή όχι. Είναι όμως διαφορετικά καθώς ο κινηματογράφος είναι και εικόνες. Δεν ξέρω. Τώρα έγραψα ένα μυθιστόρημα που βγήκε στην Νορβηγία και είναι τελείως διαφορετική η διαδικασία. Είναι καλύτερο το κοινό να το αναλύει αυτό.
Η ταινία σας εμπλέκει τρεις γυναικείους χαρακτήρες τριών διαφορετικών γενιών. Τι θεωρείται πώς εκπροσωπούν;
Αντιπροσωπεύουν τρεις διαφορετικές ηλικίες. Έχω δουλέψει με πολλές γυναίκες ηθοποιούς μέχρι τώρα και δεν θεωρώ ότι είναι διαφορετικό από το να κάνεις ταινίες με άντρες. Και στο Sex και στο Love είναι καθημερινά θέματα. Ίσως οι άντρες και οι γυναίκες μιλούν διαφορετικά, κάνουν διαφορετικές συζητήσεις. Αγαπώ τις γυναίκες φίλες μου και να δουλεύω με γυναίκες, να τις ακούω να μιλάνε και με έχουν επηρεάσει στο γράψιμο.
Στην εποχή του political correct και του κινήματος MeToo, η σχέση μεταξύ μιας μαθήτριας και μιας καθηγήτριας μπορεί να είναι αποδεκτή και κατανοητή και πόσο διαφορετική θα ήταν η ταινία αν ο καθηγητής ήταν άντρας;
Θα ξεκινήσω από το δεύτερο. Θα ήταν μια τελείως διαφορετική ταινία και αδύνατο καθώς η ηθική έχει αλλάξει. Στην ταινία, όπως έγινε, είναι αποδεκτό διότι είναι από την πλευρά του κοριτσιού και δεν υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ τους αλλά μένει στο πώς είναι να αγαπάς. Δεν το βλέπει σαν πρόβλημα. Αντιθέτως, ζηλεύει την καθηγήτρια επειδή έχει φίλες. Ξεχνάει την ηλικιακή διαφορά. Και έτσι κάνει την ταινία να δουλεύει. Καταλήγει να περιγράφει τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις και την κάνει να είναι μια ταινία για γυναίκες. Θέλω να αφήσω το κοινό να απαντήσει, αλλά το αποδέχεται με ευκολία.
Κερδίζοντας την Χρυσή Άρκτο στο Βερολίνο, αυτόματα φέρνει μια διεθνή αναγνώριση. Αλλάζει αυτό τον τρόπο που θα κάνετε σινεμά στο μέλλον ή θα προσπαθήσετε να μείνετε ανεξάρτητος;
Θα συνεχίσω να κάνω ταινίες που θέλω να κάνω. Δεν με αλλάζει σαν σκηνοθέτη, ίσως με κάνει πιο φιλόδοξο αλλά με τον δικό μου τρόπο και τις δικές μου πιθανότητες. Κάνω διαφορετικά πράγματα, όπως τώρα που κάνω θέατρο. Δεν με έχει αλλάξει ιδιαίτερα. Με έχει κάνει πολύ χαρούμενο.
ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων