Η Paramount αντιδρά στο μποϊκοτάζ ισραηλινών δημιουργών

Η Paramount έγινε το πρώτο μεγάλο αμερικανικό στούντιο που τοποθετείται ανοιχτά απέναντι στο πρόσφατο μποϊκοτάζ της ισραηλινής κινηματογραφικής βιομηχανίας, που είχε καλέσει η οργάνωση Film Workers for Palestine και το οποίο συγκέντρωσε πάνω από 4.000 υπογραφές καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων και ο Γιώργος Λάνθιμος. 

ΣΧΕΤΙΚΑH σύζευξη Paramount-Warner και η ουτοπία των "30 ταινιών τον χρόνο"

Το κείμενο της δέσμευσης, γραμμένο σε μια γλώσσα που θυμίζει μανιφέστο, αναφέρει:
«Το ανώτατο δικαστήριο του κόσμου, το διεθνές δικαστήριο της Χάγης, έχει αποφανθεί ότι υπάρχει εύλογος κίνδυνος γενοκτονίας στη Γάζα, και ότι η κατοχή και το απαρτχάιντ του Ισραήλ απέναντι στους Παλαιστίνιους είναι παράνομα… Το να υπερασπιζόμαστε την ισότητα, τη δικαιοσύνη και την ελευθερία για όλους τους ανθρώπους είναι ένα βαθύ ηθικό καθήκον που κανείς μας δεν μπορεί να αγνοήσει. Οφείλουμε λοιπόν να μιλήσουμε τώρα ενάντια στη βλάβη που υφίστανται οι Παλαιστίνιοι. Απαντάμε στο κάλεσμα των Παλαιστίνιων κινηματογραφιστών, οι οποίοι έχουν προτρέψει τη διεθνή κινηματογραφική βιομηχανία να αρνηθεί τη σιωπή, τον ρατσισμό και την απανθρωποποίηση, καθώς και να “κάνει ό,τι είναι ανθρώπινα δυνατό” για να τερματίσει τη συνενοχή στην καταπίεσή τους.»

Απέναντι σε αυτήν την κίνηση, η Paramount αντέταξε μια θέση που ανακαλεί την ουτοπία ενός «παγκόσμιου σινεμά» ανεξάρτητου από τα γεωπολιτικά συμφραζόμενα:
«Πιστεύουμε στη δύναμη της αφήγησης να συνδέει και να εμπνέει τους ανθρώπους, να προάγει την αμοιβαία κατανόηση και να διαφυλάσσει τις στιγμές, τις ιδέες και τα γεγονότα που διαμορφώνουν τον κόσμο που μοιραζόμαστε… Δεν συμφωνούμε με τις πρόσφατες προσπάθειες μποϊκοτάζ Ισραηλινών κινηματογραφιστών. Η φίμωση μεμονωμένων καλλιτεχνών με βάση την εθνικότητά τους δεν προάγει την καλύτερη κατανόηση ούτε προωθεί τον σκοπό της ειρήνης.»

Η απάντηση της Film Workers for Palestine ήταν άμεση:
«Ελπίζουμε ειλικρινά ότι η Paramount, με τη σημερινή της δήλωση, δεν προσπαθεί σκόπιμα να παρερμηνεύσει το κείμενο της δέσμευσης με στόχο να φιμώσει τους συναδέλφους μας στη βιομηχανία του κινηματογράφου. Μια τέτοια κίνηση θα προστάτευε μόνο ένα γενοκτονικό καθεστώς από την κριτική, τη στιγμή που η παγκόσμια οργή αυξάνεται εκθετικά και ενώ λαμβάνονται ουσιαστικά βήματα λογοδοσίας από πολλούς.»

Δεν παρέλειψαν να υπενθυμίσουν και τις στενές σχέσεις του νέου ιδιοκτήτη της Paramount, Larry Ellison, με τον Benjamin Netanyahu:
«Αν οι Ισραηλινοί κινηματογραφικοί θεσμοί επιθυμούν να συνεχίσουν να συνεργάζονται με όσους έχουν υπογράψει τη δέσμευση, η επιλογή τους είναι σαφής: να τερματίσουν τη συνενοχή στη γενοκτονία και το απαρτχάιντ του Ισραήλ, και να υποστηρίξουν τα πλήρη δικαιώματα του παλαιστινιακού λαού βάσει του διεθνούς δικαίου, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της παλαιστινιακής κοινωνίας των πολιτών.»  

Η οργάνωση επανέλαβε πως ο στόχος δεν είναι μεμονωμένοι καλλιτέχνες αλλά οι «εμπλεκόμενοι ισραηλινοί κινηματογραφικοί θεσμοί και εταιρείες», ενώ επισήμανε ότι «σχεδόν κανένας» δεν έχει μέχρι σήμερα αποστασιοποιηθεί από την πολιτική του κράτους τους.

Όπως άλλοτε οι Filmmakers United Against Apartheid απέναντι στη Νότιο Αφρική, έτσι και τώρα, μια μερίδα καλλιτεχνών επιμένει πως «ο κινηματογράφος δεν μπορεί να σιωπά». Η Paramount, αντιθέτως, προβάλλει την αφήγηση του «καθολικού καλλιτέχνη». Στο ενδιάμεσο, αναδύεται ξανά το ερώτημα: μπορεί ποτέ η τέχνη να σταθεί εκτός Ιστορίας;