H σύζευξη Paramount-Warner και η ουτοπία των "30 ταινιών τον χρόνο"

Ο Ντέιβιντ Έλισον βγήκε επιτέλους στο μικρόφωνο για να επιβεβαιώσει αυτό που πολλοί θεωρούσαν αστείο: μετά τη συγχώνευση, η Paramount και η Warner Bros θα κυκλοφορούν 30 κινηματογραφικές ταινίες το χρόνο. Ναι, 30. Σε έναν κόσμο όπου τα στούντιο προσπαθούν να επιβιώσουν μειώνοντας το κόστος, ο Έλισον υπόσχεται μια βιομηχανική αντεπίθεση που θα έκανε ακόμη και τους παραγωγούς της Χρυσής Εποχής να ζηλέψουν.

ΣΧΕΤΙΚΑΤο Netflix έκανε πίσω: Δεν αγοράζει τελικά την Warner

Σε τηλεδιάσκεψη με αναλυτές, ο CEO της Paramount επανέλαβε χωρίς περιστροφές τη στρατηγική του: «Όπως έχουμε πει με συνέπεια, δεσμευόμαστε να παραδώσουμε μια ευρεία δεξαμενή αφήγησης υψηλής ποιότητας, συμπεριλαμβανομένων 15 κινηματογραφικών ταινιών τον χρόνο ανά στούντιο, για ένα σύνολο τουλάχιστον 30 ταινιών ετησίως».

Και για να μην υπάρξει παρεξήγηση ως προς το πού θα προβάλλονται αυτές οι ταινίες, πρόσθεσε: «Πιστεύουμε πραγματικά ότι οι ταινίες πρέπει να βλέπονται στις αίθουσες».

Η δήλωση έρχεται σε μια στιγμή όπου η κινηματογραφική αγορά παλεύει ακόμη με τις συνέπειες της πανδημίας και την κυριαρχία του streaming. Ο Έλισον υποστήριξε ότι η εταιρεία έχει ήδη αποδείξει πως μπορεί να ανεβάσει ρυθμούς παραγωγής, λέγοντας ότι η Paramount σχεδιάζει τουλάχιστον 15 κυκλοφορίες το 2026, σε σύγκριση με οκτώ το 2025. Από την άλλη, η Warner Bros. έφτασε τις 11 ταινίες πέρυσι — κάτω από τον στόχο που είχε θέσει ο ίδιος.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει επιστροφή σε παραθυράκια ενός-δύο εβδομάδων: Παρότι είχε παρελθόν υποστηρίξει τη μείωση του θεατρικού παραθύρου στις 17 ημέρες κατά την περίοδο της πανδημίας, ο Έλισον ξεκαθάρισε ότι η νέα εταιρεία θα διατηρήσει ένα 45ήμερο αποκλειστικό παράθυρο πριν οι ταινίες περάσουν στις πλατφόρμες οικιακής ψυχαγωγίας.

Ας κάνουμε, όμως, τα μαθηματικά: δεκαπέντε ταινίες τον χρόνο ανά στούντιο σημαίνει πάνω από μία τον μήνα. Σημαίνει ότι σχεδόν κάθε 3-4 εβδομάδες θα πρέπει να υπάρχει μια νέα, εμπορικά βιώσιμη, διεθνώς ελκυστική παραγωγή έτοιμη για διανομή. Σε μια εποχή όπου τα blockbusters απαιτούν χρόνια ανάπτυξης και εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, το σχέδιο ακούγεται — το λιγότερο — τολμηρό.

Η ιδέα των 30 ευρείας κυκλοφορίας τίτλων ετησίως μοιάζει «εξαιρετικά απίθανη — μια αποστολή για ανόητους», όπως έχει ήδη σχολιαστεί. Το αν αυτή η στρατηγική θα αποδειχθεί βιώσιμη είναι άλλο ζήτημα. Η διαχείριση ανάπτυξης, παραγωγής, marketing και παγκόσμιας διανομής για 30 μεγάλες κυκλοφορίες ετησίως απαιτεί μηχανισμό ακριβείας — και άψογο συγχρονισμό μεταξύ δύο ιστορικών στούντιο που μόλις συγχωνεύονται.

Η στρατηγική του Έλισον είναι ξεκάθαρη: θέλει να δείξει ότι η συγχώνευση δεν είναι μια κίνηση συρρίκνωσης, αλλά μια κίνηση δύναμης. Αν τα καταφέρει, θα έχει σώσει την αίθουσα. Αν αποτύχει, θα έχουμε 30 ταινίες το χρόνο να παίζουν σε άδειες αίθουσες, με το marketing να τρέχει και να μην φτάνει.