Σύνοψη: Το 1982 η 12χρονη Lolita Shanté Gooden ζει στο Queens της Νέας Υόκρης και ενδιαφέρεται για την hip-hop μουσική, που πλέον έχει αρχίσει να καθιερώνεται, και της αρέσει να ραπάρει. Στα 14 της θα αλλάξει το όνομά της σε Roxanne Shanté και θα γνωρίσει την επιτυχία με το «Roxanne’s Revenge», μία ραπ απάντηση στο «Roxanne Roxanne» του hip-hop συγκροτήματος της δεκαετίας του ’80, U.T.F.O. Αυτό οδηγεί στο να καθιερωθεί ως μία ράπερ σε μονομαχίες.

Άποψη: Η σειρά του Baz Luhrmann από το Netflix «The Get Down», εξερεύνησε με έναν εξαιρετικό, αλλά ταυτόχρονα και εξαιρετικά κοστοβόρο, τρόπο –με αποτέλεσμα να μην συνεχιστεί για 2η σεζόν- την ανάδυση της hip-hop μουσικής και των rap battles ανάμεσα στους νεαρούς ράπερς που προσπαθούσαν να βρουν τρόπο έκφρασης, ως επί τω πλείστον μαύροι και οικονομικά αδύναμοι. Μέσω αυτής της μουσικής κατάφεραν να εξωτερικεύσουν τα προβλήματά τους, τους φόβους, τις ελπίδες και τα όνειρα τους. Η νέα ταινία του Netflix, που στριμάρει από τις 23 Μαρτίου, διά χειρός του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Michael Larnell, μοιάζει να συνεχίζει κάπως τη σειρά. Στην ουσία βρισκόμαστε στην ίδια περιοχή, σε φτωχογειτονιές της Νέας Υόρκης, λίγα χρόνια αργότερα, αρχές των 80s, όταν πλέον η hip-hop έχει αρχίσει να καθιερώνεται. Το 1984 θα εμφανιστεί η μικρή Roxanne Shanté, προσπαθώντας να γίνει μία γνωστή ράπερ, κάτι που κατάφερε πολλά χρόνια πριν την εποχή της Nicki Minaj και της Cardi B, μέχρι την ηλικία των 25 περίπου, οπότε και αποσύρθηκε, με κάποιες έκτοτε σπάνιες εμφανίσεις μέχρι και σήμερα.

Στην ταινία του Netflix το ρόλο της μαχητικής κοπέλας που προσπαθεί να κάνει το όνειρο της πραγματικότητα, σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο, όπως αυτόν της hip-hop, καλείται να ερμηνεύσει η νεαρή ηθοποιός Chanté Adams.  Πράγματι τα καταφέρνει μοναδικά, ενώ εξίσου καλοί είναι ο Mahershala Ali («Moonlight», στο νέο «True detective») και η Nia Long («Big Momma’s House», «The Fresh Prince of Bel-Air»). Τόσο από άποψη παραγωγής, στην οποία συμμετέχουν οι Forrest Whitaker και Pharell Williams, όσο και από άποψη της φωτογραφίας του Federico Cesca, καταφέρνουν να αναπαραστήσουν πιστά την αισθητική και την αύρα της αγαπημένης, όπως φαίνεται, δεκαετίας, που τόσες ταινίες και σειρές έχουν νοσταλγήσει και επιστρέψει σε αυτήν, με πιο πρόσφατη το σπιλμπερικό «Ready Player One» με τις αναρίθμητες ποπ αναφορές του.

Σε μια εποχή όμως που η τηλεόραση γνωρίζει την μεγάλη ακμή της, και που οι streaming υπηρεσίες αναδεικνύονται σε μεγάλους πρωταγωνιστές, όχι μόνο στο χώρο της τηλεόρασης, αλλά και των ταινιών, έχουμε φθάσει στο σημείο να δημιουργούνται ταινίες που είναι ξεκάθαρα κατασκευασμένες όχι για την εμπειρία του σινεμά αλλά για τηλεοπτική κατανάλωση. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για την περίπτωση του «Roxanne Roxanne». Τόσο από άποψη αισθητικής, όσο και από άποψη δομής θυμίζει περισσότερο ένα επεισόδιο κάποιας τηλεοπτικής σειράς (ούτε καν του φαντασμαγορικού «The Get Down») και λιγότερο κινηματογραφική ταινία. Αυτό φαίνεται από την ελλιπή ανάπτυξη των χαρακτήρων και της υπόθεσης, λες και τους έχουμε δει ή πρόκειται να τους δούμε σε κάποιο μελλοντικό επεισόδιο. Με αυτήν την ταινία έρχεται να δικαιωθεί ο Spielberg όταν έλεγε ότι οι ταινίες του Netflix, ίσως αξίζουν Emmy αλλά όχι Oscar. Θα ήταν ένα ωραίο επεισόδιο μίας τηλεοπτικής σειράς, αλλά ως αυτόνομη ταινία δεν μπορεί να σταθεί, ούτε θα μπορούσε να προβληθεί με αξιώσεις στα σινεμά.

Πρώτη δημοσίευση: 1 Απριλίου 2018, 15:17
Ενημέρωση: 1 Απριλίου 2018, 15:17
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
Roxanne Roxanne (Roxanne Roxanne)
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
100
Εταιρία διανομής: 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Night of the Kings

Night of the Kings

Θα το βρείτε: Cinobo

Σύνοψη: Ένας νεαρός άνδρας στέλνεται στη “La Maca”, μια φυλακή χτισμένη μέσα στο δάσος...
19 ώρες