«Να μην εγκαταλείψουμε το φάντασμα»: Το "Ghost World" στα Παναθήναια

Κάθε εποχή έχει την εφηβεία που της αναλογεί - και επομένως τις coming-of-age ιστορίες που συμπυκνώνουν τα δεινά της ενηλικίωσης. Στην στροφή του 21ου αιώνα, με την αμερικανική pop κουλτούρα να παγκοσμιοποιείται στον υπέρτατο βαθμό, παγκοσμιοποιήθηκε και η δυσφορία μιας εφηβείας που περισσεύει από το αμερικάνικο όνειρο του καταναλωτισμού, της εμπορευματοποίησης και της εξατομίκευσης. Εν έτει 2001, λίγο πριν την 9/11 και την αρχή του τέλους της Pax Americana, δύο νεαρά κορίτσια τελειώνουν το σχολείο και αναζητούν την ταυτότητά τους σε ένα ανώνυμο μικροαστικό προάστιο, έναν μη-τόπο αναυθεντικότητας του οποίου ο παράδεισος είναι τα shopping malls και οι αλυσίδες fast food.

Στο Ghost World του Terry Zwigoff, διασκευασμένο από το ομώνυμο κόμικ του Daniel Clowes που συνυπογράφει το σενάριο, η Enid και η Rebecca αναδεικνύονται ως μεταμοντέρνες αντι-ηρωίδες που ενσαρκώνουν μια μελαγχολική, ειρωνική, κυνική, μηδενιστική αντίσταση στην απώλεια νοήματος, την υπαρξιακή αλλοτρίωση και την πολιτισμική κενότητα του ύστερου καπιταλισμού. Η λευκή μεσαία τάξη της αμερικάνικης suburbia ζει μέσα στην βαρεμάρα, σχεδόν υπνωτισμένη, περικυκλωμένη από μια corporate κουλτούρα που δε μπορεί να διανοηθεί μια κοινωνική ταυτότητα κι έναν κοινωνικό δεσμό έξω από την κανονικότητα της κομφορμιστικής “τακτοποιημένης ζωής”.

Αυτός είναι ο “κόσμος των φαντασμάτων” στον οποίο κατοικούν η Enid και η Rebecca (indie σύμβολα των Gen-X-ers και πρώιμων millennials σινεφίλ) ως προνομιούχοι outsiders που απολαμβάνουν την ίδια τους την αλλοτρίωση ως σύμπτωμα ανωτερότητας απέναντι σε έναν κόσμο κενό και ψεύτικο. Μήπως αυτή η αντίφαση δεν είναι άραγε αναπόσπαστη από την μυθολογία της εξεγερμένης εφηβείας και της “επανάστασης χωρίς αιτία”; Το teen angst των δύο κοριτσιών όμως, τοποθετημένο μέσα στην hip μελαγχολία του διαρκούς διαλόγου ανάμεσα στο χαρτί των κόμιξ και το σελιλόιντ του φιλμ (τον οποίο υπηρέτησε ο Zwigoff ήδη από το σπουδαίο Crumb του 1994), εκπροσωπεί κάτι βαθύτερο από μια έκλαμψη στιγμιαίας αυθεντικότητας σε έναν ψεύτικο κόσμο.

Οι ίδιες οι αντι-ηρωίδες, και πρωτίστως η -δικαίως cult- Enid της Thora Birch, στοιχειώνονται από το φάντασμα των υποσχέσεων που δεν έγιναν ποτέ πραγματικότητα. Η ζωή με νόημα, οι σχέσεις με βάθος, η κουλτούρα με περιεχόμενο - όλα προσδοκίες που ακυρώθηκαν από την ατμόσφαιρα ενός καπιταλιστικού ρεαλισμού που υποστηρίζει πως η υπάρχουσα πραγματικότητα είναι ο μόνος δυνατός τρόπος να υπάρχεις στον κόσμο. Η Enid, με τον μελαγχολικό κυνισμό της, αντιστέκεται στην υπαρξιακή παραίτηση και πολιτισμική απονέκρωση, και έτσι επιμένει να στοιχειώνεται από το φάντασμα μιας αυθεντικής ζωής που διαφέρει από τις μέτριες απολαύσεις μιας κανονικότητας όπου τίποτα δεν συμβαίνει στ’ αλήθεια. Μέσα σε έναν κόσμο φαντασμάτων, αρνείται να εγκαταλείψει το δικό της φάντασμα.

H ταινία του Terry Zwigoff θα προβληθεί στον θερινό κινηματογράφο Παναθήναια (Μαυρομιχάλη 165) την Πέμπτη 18 Ιουνίου στις 21.00, στα πλαίσια του κύκλου προβολών ΚΙΝΟ CLUB με τον κριτικό Αλέξανδρο Παπαγεωργίου. Μετά την ταινία θα ακολουθήσει συζήτηση, μέχρι όσο πάει.

Γενική είσοδος: 7,5 ευρώ
Κλείστε το εισιτήριο σας: https://www.more.com/