"Lovecraft country" season 1: Όλα τα τέρατα μπορούν να νικηθούν

"Lovecraft country" season 1: Όλα τα τέρατα μπορούν να νικηθούν
Δημοσίευση: 23 Οκτ. 2020, 14:38

Αν και το horror ως genre μυθοπλασίας δεν αποτελεί παραδοσιακά αγαπημένη συνήθεια των τηλεοπτικών καναλιών, τα τελευταία χρόνια έχει γνωρίσει μια χαρακτηριστική άνθιση, με πολλαπλούς και ιδιαίτερα ενδιαφέροντες πειραματισμούς. Κι αν σκεφτούμε ότι οι κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές εκφράζουν, μεταξύ άλλων, τον κοινωνικοπολιτικό παλμό της εποχής τους, τι πιο ταιριαστό στην ταχυπαλμία και τις αρρυθμίες του αδυσώπητου 2020 από μια τηλεοπτική σειρά βουτηγμένη στο τρόμο του λαβκραφτικού σύμπαντος;

ΣΧΕΤΙΚΑ"The third day" season 1: Ο τρόμος του μυαλού

Για τα τυπικά, ο H.P. Lovecraft υπήρξε Αμερικανός συγγραφέας pulp ιστοριών τρόμου και φαντασίας, με χαρακτηριστικά μυθολογικά και πανάρχαια τέρατα, μυστικιστικές τελετές, εξωγήινες φυλές και οντότητες. Γνωρίζετε τον Κθούλου, τον εξωδιαστασιακό, φτερωτό, χταποδόμορφο θεό που περιμένει στα βάθη της σκοτεινής ωκεάνιας αβύσσου; Δικής του εμπνεύσεως. Σε κάθε περίπτωση, ο άνθρωπος δημιούργησε ένα δικό του σύμπαν και στυλ, αγαπήθηκε πολύ -μετά θάνατον φυσικά- γι’ αυτό αλλά και επικρίθηκε έντονα ως ένας ιδιαίτερα εθνικόφρων και ρατσιστής συγγραφέας. Στα κείμενά του συναντάμε ελάχιστες γυναίκες, και αυτές ή φανερά περιορισμένες στους παραδοσιακούς κοινωνικά ρόλους τους ή μοχθηρές εξωγήινες, φυλετικά και ταξικά στερεότυπα και μια φανερά υποτιμητική και αρνητική στάση απέναντι σε κάθε είδους μειονότητα.

Η νέα σειρά του HBO “Lovecraft Country”, σε παραγωγή των J.J. Abrams και Jordan Peele,  εμπνέεται φυσικά από τον μετρ του μακάβριου, ωστόσο δεν βασίζεται σε κάποια δική του ιστορία, αλλά στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Matt Ruff. Σε αυτή, ακολουθούμε τον βετεράνο του πολέμου της Κορέας Atticus Freeman (Jonathan Majors) που επιστρέφει στο Σικάγο των ‘50s γιατί ο πατέρας του Montrose (Michael K. Williams) έχει εξαφανιστεί. Μαζί με την φίλη του Letitia (Jurnee Smolett) και τον θείο του George (Courtney B. Vance) ξεκινούν ένα ταξίδι εντοπισμού του στην Αμερική των νόμων του Jim Crow, όπου ο πραγματικός τρόμος ξεπερνά κατά πολύ τον φανταστικό.

Η σειρά αποτελεί αρχικά έναν αρκετά πετυχημένο συνδυασμό pulp τρόμου, οικογενειακού δράματος, φαντασιακής περιπέτειας και σκληρού ιστορικού ρεαλισμού. O τρόπος με τον οποίο επιλέγει να μιλήσει για τον συστηματικό ρατσισμό της Αμερικανικής ηπείρου είναι ποπ, σύγχρονος και εξαιρετικά δημιουργικός. Και ενώ ο πυρήνας της είναι η κάθε είδους φυλετική κακοποίηση που γνώρισε η μαύρη φυλή, δεν μένει εκεί, αλλά επεκτείνεται συμπεριλαμβάνοντας πολλαπλές θεματικές και είδη ρατσισμού, όπως οι διακρίσεις με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό και το φύλο, η τοξική αρρενωπότητα, η παιδική κακοποίηση, το ψυχικό τραύμα. Διαθέτει σύγχρονες αναφορές και πολλαπλούς παραλληλισμούς (ξεχωρίζουν τα αποσπάσματα ομιλιών, τόσο του James Baldwin από ένα debate του 1965 όσο και της Naomi Wadler στο March for Our Lives), μπαινοβγαίνει από το χθες στο σήμερα σε κάθε ευκαιρία, και κινείται ανάμεσα στα διάφορα genres με μια εξισορροπιστική ευελιξία. Ακολουθώντας την αφηγηματική δομή του βιβλίου, το κάθε επεισόδιο είναι αρκετά διαφορετικό από το προηγούμενο, κι αυτό του χαρίζει μια φρεσκάδα, και σίγουρα διανθίζει την όποια γραμμική αφηγηματική πορεία.

Αυτή η συνεχής εναλλαγή ωστόσο είναι ίσως και η πρώτη αδυναμία της σειράς, γιατί μπορεί να μπερδέψει και να στοιχίσει στην συνοχή της αφήγησης. Σε αρκετά σημεία το χάνει αφηγηματικά, τα gore στοιχεία ξενίζουν όποιον δεν είναι λάτρης του σπορ, ενώ η παρουσία της μαγείας και των μυστικιστικών τελετών άλλοτε χαρίζει στις θεματικές αναδεικνύοντας τες, κι άλλοτε τις καταβαραθρώνει. Γενικά ο χώρος του φαντασιακού τρόμου υπηρετεί πολύ ουσιαστικά το κοινωνικό σχόλιο στο μεγαλύτερο μέρος της σειράς, αλλά όχι στο σύνολό της.

Υπάρχουν επεισόδια που πραγματικά ξεχωρίζουν, όπως το “Meet me in Daegu” και το “Jig-A-Bobo” και βέβαια το “Rewind 1921” στο οποίο μας δίνεται μια αναπαράσταση της φυλετικής σφαγής στην Tulsa της Oklahoma το 1921, του χειρότερου περιστατικού ρατσιστικής βίας στην σύγχρονη Αμερικανική ιστορία. Οι επιρροές των παραγωγών είναι φυσικά εμφανείς (οι φανς του Jordan Peele θα βρουν σίγουρα αφορμές ενθουσιασμού), και η σεναριογράφος Misha Green έχει κάνει πολύ καλή δουλειά με τους χαρακτήρες και την συνθετότητά τους, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον δυναμισμό των γυναικείων.

Ο πυρήνας του “Lovecraft Country” δεν είναι κάτι καινούριο. Ο δομικός ρατσισμός και η πατριαρχική οργάνωση του Αμερικανικού κράτους και οι ανισότητες που έχουν επιφέρει ανά τα χρόνια μας έχουν απασχολήσει πολλάκις.

Αυτό που είναι νέο, και ενδιαφέρον και ελκυστικό είναι ο τρόπος που επιλέγει να μας το δώσει και το ότι με βάση αυτό, και με μέσο την φαντασία και τον τρόμο, μας μιλά για ένα σύνολο κοινωνικοπολιτικών θεμάτων που δεκάδες χρόνια μετά, συνεχίζουν να απασχολούν, να προβληματίζουν, να πληγώνουν. Και ακόμα κι αν χάνεται αρκετά μέσα στην πολλαπλότητά της, η σειρά έχει να μας δώσει μερικές δυνατές στιγμές και ένα σαφές μήνυμα: όλα τα τέρατα μπορούν να νικηθούν.

Aνδρομάχη Σδούκου

 

 

Ακολουθήστε το Move It στο Google News και μάθετε πρώτοι όλα τα νέα του σινεμά!
tags: 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Tanweer
1228
Spentzos
1170
Tanweer
1135
Spentzos
870