Mε άλλο πρόσωπο

Σύνοψη: Η ταινία που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, παρουσιάζει την αλλόκοτη ιστορία του Jacek, ενός Πολωνού εργάτη που ζει στη μικρή επαρχιακή πόλη Świebodzin, αγαπά τη μέταλ μουσική και δουλεύει στην κατασκευή ενός τεράστιου αγάλματος του Ιησού, όμοιο με αυτό του Ρίο. Η σκηνή που o Jacek, σμιλεύει το πρόσωπο του αγάλματος, το οποίο είναι πραγματικό και είναι το μεγαλύτερο του είδους του, λειτουργεί τέλεια σε δεύτερο συμβολικό επίπεδο. Γιατί μετά από ένα εργατικό ατύχημα θα του γίνει (μεταμόσχευση) προσώπου που θα τον καταστήσει μερικώς ανάπηρο.

Άποψη: Παίρνει αρκετό χρόνο η ταινία, για να παρουσιάσει τη μικρή κοινωνία που θα αποτελέσει σκηνικό του δράματος και θύτη του πρωταγωνιστή και το κάνει με τέτοιο τρόπο που ο θεατής εξαρχής να μπορεί να προκαταβάλει την καταδίκη του. Γιατί μετά την πρώτη φαινομενική συμπόνια των συμπολιτών του, αφού ξεφουσκώσει η ανθρώπινη περιέργεια, απομένει στην καλύτερη η αμηχανία, συνήθως όμως η απέχθεια ενίοτε και η βλακεία τους. Γιατί το πόση σημασία έχει τελικά το πρόσωπο του Jacek εξαρτάται από το πόσο επιφανειακή είναι η κοινωνία, πόσο ανίκανες και αδιάφορες οι αρχές, πόσο εγωκεντρικοί και σκληροί μπορεί να γίνουν οι συμπολίτες του και η απάντηση είναι, περισσότερο απ’ ότι περίμενε.

Η Szumowska προσεγγίζει με σκηνοθετική λιτότητα τις καταστάσεις με την αποστασιοποιημένη ματιά της και επιλέγει με κίνηση και slow motions να δώσει έμφαση σε μετρημένες μόνο σκηνές που όμως αρκούν για να απογειώσουν συναισθηματικά την ταινία. Για τον ίδιο λόγο και ο Jacek παραμένει πάντα αξιοπρεπής, δεν χάνει τη ψυχραιμία ή το χιούμορ του και έτσι η ταινία αποφεύγει την παγίδα του μελοδράματος, με αποτέλεσμα σε ορισμένες στιγμές να αποκτά και κάποια τραγική κωμικότητα.

Αγγίζει επίσης διακριτικά το Mug, το ζήτημα της ταυτότητας για έναν άνθρωπο που το μόνο που ψάχνει να αναγνωρίσει τον εαυτό του μέσα από τα t-shirts των Metallica, το μόνο στοιχείο που τον συνδέει με τον παλιό εαυτό του. Ακόμη πιο επίμονα όμως καταπιάνεται η Szumowska με την έντονη παρουσία της εκκλησίας ως θεσμό αλλά και ως επιρροή στη σκέψη και τη ζωή των ανθρώπων. Έτσι η χειρότερη αλήθεια του κάθε χαρακτήρα αποκαλύπτεται μέσω της εξομολόγηση του, με χειρότερο απ’ όλους ίσως τον ίδιο τον εξομολογητή. Και δεν υπάρχει μικρότητα που δεν διαθέτουν αυτοί οι άνθρωποι, που προκαλούν απέχθεια όχι τόσο με την κακία και την σκληρότητά τους, όσο χάρη στην υποκρισία με την οποία τελούν με ευλάβεια κάθε θρησκευτική τελετή, αγωνιώντας για τη σωτηρία της ψυχής τους. Φτάνει έτσι στο τέλος του έργου ο θεατής, να αναρωτιέται πιο πρόσωπο είναι ασχημότερο και καταλαβαίνει πολύ καλά γιατί στον προφανή αλλά απαραίτητο, εξαιρετικά φορτισμένο συμβολισμό της τελευταίας σκηνής, ο Ιησούς κοιτά από τη λάθος μεριά του λόφου.

Δημοσίευση: 11 Απριλίου 2019, 11:13
Τίτλος:
Mε άλλο πρόσωπο (Twarz)
Είδος: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
91
Εταιρία διανομής: 
Release: 
11 Απριλίου 2019
ΧΟΡΗΓΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ίαν ΜακΚέλεν και Έλεν Μίρεν για πρώτη φορά μαζί

Ποιος να το πίστευε ότι ο Ίαν ΜακΚέλεν και η Έλεν Μίρεν δεν έχουν...
4 λεπτά

Το "Βreaking Bad" γίνεται ταινία!

Οι πληροφορίες που καταφθάνουν δεν είναι 100% επιβεβαιωμένες αλλά όλα δείχνουν πως το "Βreaking...
22 ώρες

"Gentleman Jack" season 1: Ηλεκτρισμένο και δυναμικό

Σύνοψη: Το 1832 στο Χάλιφαξ του δυτικού Γιορκσάιρ η Anne Lister, μια βρετανίδα γαιοκτήμονας,...
23 ώρες