Ουμπεϊμάρ Ρίος Γκόμεζ: "Οι σιωπές μιλούν περισσότερο από τις λέξεις..."

Στο πλαίσιο του 10ου Ισπανόφωνου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας-FeCHA, είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τον πρωταγωνιστή μιας από τις πιο πολυαναμενόμενες ισπανόφωνες ταινίες της χρονιάς, την ταινία Ένας Ποιητής (Un Poeta), τον Ubeimar Rios Gomez.  Ο ποιητής του τίτλου της ταινίας λήξης του Φεστιβάλ προσπαθεί να βρει νόημα στην ζωή του ανάμεσα στην τέχνη και την έμπνευση που του προσφέρει μια κοπέλα. Κέρδισε επάξια το βραβείο επιτροπής στο Ένα Κάποιο Βλέμμα των περσινών Καννών ενώ από τις 28 Μαΐου βγαίνει στα ελληνικά σινεμά από τις Filmtrade και Tanweer. Ο Ubeimar Ríos Gómez είναι Κολομβιανός καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ηθοποιός, ο οποίος κέρδισε διεθνή φήμη με το υποκριτικό του ντεμπούτο στην αναγνωρισμένη δραματική κομεντί Un poeta (2025) σε σκηνοθεσία του Simón Mesa Soto. Πριν πρωταγωνιστήσει σε αυτή την ταινία, ο Ríos δεν είχε καμία επαγγελματική εμπειρία στην υποκριτική, αλλά η ερμηνεία του ως ο αποτυχημένος συγγραφέας Óscar Restrepo του χάρισε την αναγνώριση των κριτικών.

Η ταινία Ένας Ποιητής εξερευνά την μορφή ενός ποιητή στον σύγχρονο κόσμο. Τι σας ενέπνευσε εξαρχής στον χαρακτήρα σας;

Μου ενέπνευσε ένα είδος αγωνίας και τρυφερότητας. Για τη μοίρα και την ευγένειά του. Μου φάνηκε ότι, παρά τα λάθη και τις απογοητεύσεις του, ήταν ένας καλός άνθρωπος, και επιπλέον μου άρεσε πολύ η αγάπη του για την ποίηση. 

Ο χαρακτήρας σας είναι ένας εύθραυστος, τρωτός άνθρωπος. Πώς προετοιμαστήκατε συναισθηματικά για τον ρόλο;

Με πολλή ψυχική δύναμη. Επιπλέον, υπήρξαν δύο μήνες προβών πριν από τα γυρίσματα, όπου προετοιμαστήκαμε σωματικά και συναισθηματικά. Επέλεξα να χτίσω μια εσωτερική σχέση με τον Όσκαρ, γίναμε ένα, και προσπάθησα όχι να παίξω, αλλά να νιώσω και να ζήσω τον χαρακτήρα. Το σενάριο ήταν πολύ καλογραμμένο και η αποστήθισή του ήταν θεμελιώδης σε όλη αυτή τη διαδικασία που απαιτούσε μεγάλη αφοσίωση. 

Πόσο σημαντική είναι η σχέση ποίησης και σιωπής, τραγωδίας και κωμωδίας στην δημιουργία της ταινίας και του ήρωα σας;

Ο Simón Mesa Soto ήθελε με την ταινία να εξορκίσει τον εαυτό του, καθώς δεν ήθελε να καταλήξει στη ζωή του όπως ο Όσκαρ, και θεωρώ ότι αυτή η σχέση ανάμεσα στην ποίηση και τη σιωπή ήταν πολύ όμορφη και προφανής, αφού πολλές φορές οι σιωπές έλεγαν τόσα ή και περισσότερα πράγματα από τις λέξεις· εντυπωσιακά τα βλέμματα των κοριτσιών και της μητέρας. Επιπλέον, πιστεύω ότι μπορέσαμε να βρούμε την ισορροπία μεταξύ τραγωδίας και κωμωδίας, για να μην πέσουμε στην καρικατούρα. Έπρεπε να καταλάβω ότι δεν ήταν ο ηθοποιός, αλλά οι καταστάσεις που μας οδηγούσαν στο γέλιο ή το κλάμα. Έπαιξε μεγάλο ρόλο η εξαιρετική ομαδική δουλειά και η ενσυναίσθηση.

Αντλήσατε έμπνευση από πραγματικούς ποιητές, καλλιτέχνες ή ανθρώπους που γνωρίζετε;

Σκεφτόμουν πολύ έναν Κολομβιανό ποιητή που ονομάζεται Raúl Gómez Jattin και έναν φίλο ποιητή, τον Jairo Carrasquilla Tobón. Μου έδωσαν πολλή δύναμη για να μπορέσω να προβάλω αυτό που ήθελε ο Simón. Επιπλέον, ο μόνος ηθοποιός που επικαλέστηκα και ο οποίος μου χρησίμευσε ως έμπνευση ήταν ο επίσης Κολομβιανός Ramiro Meneses. 

Η ταινία μιλάει για την δημιουργικότητα, την αποτυχία και την επιμονή. Έχετε βιώσει τέτοιες συνθήκες στην δική σας ζωή ως ηθοποιός;

Όχι τόσο στη ζωή μου ως ηθοποιός, επειδή αυτό είναι νέο για μένα, αλλά στη ζωή μου γενικότερα, αφού κατά κάποιο τρόπο, είμαι ένας αποτυχημένος στη λογοτεχνία, για παράδειγμα. Από την άλλη πλευρά, και παρά τα παραπάνω, κάνω πολλά πράγματα στη ζωή, και επιμένω στις ιδέες μου ως πολιτιστικός διαχειριστής και ως ένα είδος καλλιτέχνη που δεν σταματά ποτέ. 

Πώς ήταν η συνεργασία σας με τον σκηνοθέτη;

Στις πρώτες πρόβες έκανα κάποιες συνεισφορές στο τελικό σενάριο, επιπλέον έδωσα όλη μου την ενέργεια, και σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του σκηνοθέτη, πήρα την ταινία στους ώμους μου, καθώς είμαι σχεδόν σε όλες τις σκηνές. Αφέθηκα να με σκηνοθετήσουν απόλυτα και νομίζω ότι αυτό ήταν θετικό. Επίσης, συνέβαλα στο δέσιμο της ομάδας, καθώς γίναμε πρακτικά μια οικογένεια. Ήταν μια ολοκληρωτική αφοσίωση. 

Υπήρξε κάποια στιγμή στα γυρίσματα που νιώσατε ότι πλέον καταλαβαίνετε πραγματικά τον Όσκαρ;

Φυσικά και ναι· ανά πάσα στιγμή, καθώς δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς. Αγκάλιασα και κατάλαβα τις αποφάσεις, τις καταθλίψεις και ό,τι ζούσε αυτός ο χαρακτήρας, σε τέτοιο βαθμό που τα συναισθήματα που αναβλύζουν στην ταινία ήταν του Όσκαρ και όχι δικά μου, και σε μεγάλο βαθμό το πέτυχα. 

Πώς ελπίζετε να αντιδράσει το κοινό μετά την προβολή της ταινίας;

Ο καθένας θα βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, αλλά θα ήθελα να εκτιμηθεί η ποιότητα της υποκριτικής όλης της ομάδας, και να υπάρξει ένας προβληματισμός για την ίδια τη ζωή γενικά και για το τι μπορεί να συμβεί σε εμάς τους ανθρώπους. Και επίσης, να νιώσουν ίσως μέσα τους πράγματα που είναι δύσκολο να εξηγηθούν. 

Σας εξέπληξε η διεθνής απήχηση της ταινίας;

Ναι. Είναι εκπληκτική η υποδοχή της ταινίας παντού. Τα σχόλια και η αγάπη που μας χαρίζουν. Είναι παράξενο αλλά πολύ ικανοποιητικό να ξέρεις ότι, όχι μόνο στην Κολομβία, αλλά σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η πλοκή γίνεται κατανοητή και οι άνθρωποι ταυτίζονται με οποιονδήποτε από τους χαρακτήρες. 

 Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε με αφορμή το 10ο Ισπανόφωνο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας - FeCHA, όπου ο πρωταγωνιστής είναι επίσημος καλεσμένος. 

Η ταινία "Ένας ποιητής (Un poeta)" είναι η ταινία λήξης του Φεστιβάλ, ενώ θα βγει στις αίθουσες στις 28 Μαϊου από τις Filmtrade και Tanweer