Ο Τιμοτέ Σαλαμέ έγινε ράπερ — και η οσκαρική καμπάνια του πολύ περίεργη

Ο Τιμοτέ Σαλαμέ αποφάσισε να διαλύσει οριστικά τα όρια ανάμεσα στον ρόλο, την περσόνα και την προώθηση. Η αποκάλυψη της ραπ alter ego του δεν είναι απλώς ένα viral καπρίτσιο, αλλά ένα σύμπτωμα ενός νέου, ασταθούς κινηματογραφικού σταρ-συστήματος. Και κάπως έτσι η ήδη αλλόκοτη πορεία προς τα Όσκαρ με τον ρόλο του στο Marty Supreme, έγινε ακόμη πιο παράξενη. Κάποιοι λένε ότι αυτοσαμποτάρεται· άλλοι ότι απλώς δεν τον νοιάζει.

ΣΧΕΤΙΚΑΤιμοτέ Σαλαμέ vs. Γούντι Άλεν: Όταν οι ατζέντηδες γράφουν την ηθική του Χόλιγουντ

Αποκάλυψε λοιπόν το "μυστικό" side project, μια περσόνα που παρίστανε έναν «Βρετανό ράπερ». Το σχετικό βίντεο που μπορείτε να δείτε στο τέλος του κειμένου, έγινε προφανώς άμεσα viral. 

Και βέβαια, το timing δεν θα μπορούσε να είναι πιο περίεργο. Ο ηθοποιός βρίσκεται στην καρδιά της καμπάνιας για τα Όσκαρ χάρη στην ερμηνεία του στο “Marty Supreme”, και αρκετοί θεωρούν ότι όλο αυτό το αλλόκοτο performance art καταστρέφει τις πιθανότητές του. Μάλλον όμως το αντίθετο θα συμβεί.

Ο Σαλαμέ, όπως δείχνει, κάνει πάντα ό,τι θέλει. Στα σχεδόν 30 του, μοιάζει αδιάφορος απέναντι στις προσδοκίες των στούντιο ή στον «καθωσπρεπισμό» που συνοδεύει έναν πρωταγωνιστή σε φάση βραβείων. Το τελευταίο διάστημα, η δημόσια εικόνα του είναι ένα συνεχές χάος: πορτοκαλί μπαλάκια πινγκ πονγκ, αυτοχαρακτηρισμοί του έργου του ως «top level sh*t», ο τίτλος «white boy of the year» σε podcast, υποσχέσεις για «128 εμφανίσεις σε 96 ώρες» σε προβολές και events, ενώ τα τζάκετ των 250 δολαρίων για το Marty ξεπούλησαν.

Δεν προκαλεί έκπληξη ότι, μετά από όλα αυτά, οι προβλέψεις για Όσκαρ άρχισαν να αλλάζουν. Ανάλογα με το ποιον ρωτάς, ο Λεονάρντο ΝτιΚάπριο για το “One Battle After Another” ή ο Ίθαν Χοκ για το “Blue Moon” μοιάζουν πλέον πιο «ασφαλείς» επιλογές.

Ιστορικά, οι καμπάνιες βραβείων λειτουργούν καλύτερα όταν έχουν ξεκάθαρο αφήγημα και ακολουθούν τους πολιτικά ορθούς κανόνες του παιχνιδιού. Βαρετό, ναι — αλλά αποτελεσματικό. Ο Σαλαμέ, όμως, αποφάσισε να αλλάξει το παιχνίδι. Και κανείς δεν ξέρει αν αυτή η ολική ανατροπή θα του βγει σε καλό ή σε κακό.

Αν οι ψηφοφόροι καταφέρουν να αγνοήσουν τον θόρυβο, θα δουν ότι ο Τζος Σάφντι και ο Σαλαμέ έχουν όντως φτιάξει κάτι πολύ δυνατό. Ο ίδιος ο Σαλαμέ μοιάζει να σατιρίζει την ταινία του μέσα από την προώθησή της — ίσως χωρίς να το καταλαβαίνει, ίσως απολύτως συνειδητά. Η προώθηση είναι τόσο χαοτική που καταλήγει συναρπαστική. Ο Σαλαμέ βρίσκεται στο απόγειο της καριέρας του και φαίνεται να ανατρέπει —ίσως επίτηδες— όλες τις προσδοκίες. Δεν θέλει να μπει σε κουτάκια. Aλλά, οκ, αλλά αν το χρυσό αγαλματάκι καταλήξει στα χέρια του Ντι Κάπριο, ο Τίμι θα μπορεί τουλάχιστον να παρηγορηθεί με την καριέρα του ως ράπερ.