Γιώργος Λάνθιμος: "Αν θα κάνω ξανά ταινίες; Θα δούμε..."

Την ώρα που το Χόλιγουντ εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τον Γιώργο Λάνθιμο ως έναν από τους ελάχιστους σκηνοθέτες που μπορούν να μετατρέψουν το προσωπικό σινεμά σε γεγονός, ο ίδιος μοιάζει να κοιτάζει προς μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Μακριά από πλατό, χρηματοδοτήσεις και πολύχρονες παραγωγές, ο δημιουργός των «Poor Things», «Kinds of Kindness» και «Bugonia», αφιερώνει όλο και περισσότερο χρόνο στη φωτογραφία, μια διαδικασία που περιγράφει ως σχεδόν διαλογιστική. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί. Έπειτα από μια τριετία εξαντλητικής δημιουργικής έντασης, κατά την οποία παρέδωσε τρεις ταινίες διαδοχικά, ο Λάνθιμος παραδέχεται πλέον ανοιχτά ότι δεν είναι καν βέβαιος αν η επόμενη δημιουργική του κίνηση θα είναι κινηματογραφική. «Θα κάνω ξανά ταινίες; Δεν ξέρω, θα δούμε», λέει στους Financial Times, σε μια δήλωση που ακούγεται σαν προσωπική ανάγκη για επαναπροσδιορισμό, για να βρει ξανά τη χαρά της κινηματογραφικής δημιουργίας.

ΣΧΕΤΙΚΑMasterclass στη Στέγη με τον Γιώργο Λάνθιμο

Σε συνέντευξή του στους Financial Times, με αφορμή τη νέα φωτογραφική του έκθεση, ο Λάνθιμος μίλησε με ειλικρίνεια για τη σχέση του με τη φωτογραφία, παρουσιάζοντάς την σχεδόν ως αντίδοτο στις απαιτήσεις του κινηματογράφου. Όπως εξήγησε, η διαδικασία τού προσφέρει μια ελευθερία που δύσκολα μπορεί πλέον να βρει σε μια κινηματογραφική παραγωγή.

«Μπορείς απλώς να περπατάς με μια κάμερα, είναι κάτι μοναχικό και κατά κάποιο τρόπο διαλογιστικό. Δεν χρειάζεται να έχεις μια ιδέα, δεν χρειάζεται να έχεις έναν τελικό στόχο. Δεν χρειάζεται να βρεις χρηματοδότηση». Και κάπου εκεί ήρθε η ερώτηση, θα ξανακάνει ταινίες και πότε;

«Αυτή τη στιγμή λέω: “Θα κάνω ξανά ταινίες; Δεν ξέρω, θα δούμε”. Πρέπει να ξαναβρώ τη χαρά στο να κάνω ταινίες. Θέλω να έρθει φυσικά, αντί να πιέζω τον εαυτό μου».

Δεν πρόκειται για μια ξαφνική μεταστροφή. Όποιος παρακολουθεί τις συνεντεύξεις του τα τελευταία χρόνια θα έχει προσέξει ότι το θέμα της εξάντλησης επανέρχεται όλο και συχνότερα. Πέρυσι, είχε ουσιαστικά προαναγγείλει ότι το μοντέλο παραγωγής που ακολούθησε μετά το «The Favourite» δεν μπορεί να συνεχιστεί. Για έναν δημιουργό που συμμετέχει ενεργά σε κάθε στάδιο της παραγωγής, από την ανάπτυξη μέχρι το μοντάζ, ο ρυθμός αυτός δύσκολα θα μπορούσε να διατηρηθεί επ’ αόριστον.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι εγκαταλείπει οριστικά τον κινηματογράφο. Αντιθέτως, παραμένουν ενεργά δύο πρότζεκτ που βρίσκονται εδώ και καιρό σε ανάπτυξη. Το πρώτο είναι η κινηματογραφική μεταφορά του πολυσυζητημένου μυθιστορήματος της Οτέσα Μόσφεγκ «My Year of Rest and Relaxation», ενώ το δεύτερο είναι το «Fatale», βασισμένο στη νουβέλα του Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ γύρω από μια επαγγελματία δολοφόνο. Τα σχέδια υπάρχουν. Το ερώτημα είναι αν θα υπάρξει και η διάθεση να επιστρέψει σε αυτά. Και πότε.