Ο Γιώργος Λάνθιμος κάνει διάλειμμα: “Δεν μπορώ να συνεχίσω σε αυτόν τον ρυθμό".

Ο Γιώργος Λάνθιμος, μετά από τρεις ταινίες μέσα σε τρία χρόνια, δηλώνει ότι φτάσαμε «σε εκείνο το σημείο». Το σημείο όπου ο ρυθμός του έργου και ο ρυθμός του δημιουργού παύουν να ταυτίζονται. Η απόφαση του να κάνει ένα «διάλειμμα» δεν είναι αδράνεια αλλά μορφή.

ΣΧΕΤΙΚΑMasterclass στη Στέγη με τον Γιώργο Λάνθιμο

Μετά από το The Favourite το 2018, ο σκηνοθέτης πήρε συνειδητά πενταετή παύση για να προετοιμάσει τρία νέα πρότζεκτ. Το αποτέλεσμα; Μια εκρηκτική τριετία όπου κυκλοφόρησε διαδοχικά τα Poor Things, Kinds of Kindness και Bugonia. Τώρα, όπως δηλώνει, χρειάζεται να ξαναπάρει ανάσα.

Μιλώντας στο Collider, όταν ρωτήθηκε πώς καταφέρνει να διατηρεί αυτόν τον ρυθμό, απάντησε χωρίς περιστροφές: «Λοιπόν, δεν μπορώ να συνεχίσω να το κάνω αυτό πια. Είμαι σίγουρος γι’ αυτό. Είναι μεγάλο λάθος. Νομίζω πως χρειάζομαι ένα διάλειμμα. Το έχω ξαναπεί στο παρελθόν ανάμεσα στις άλλες τρεις, αλλά τώρα το εννοώ. Μπορείς να το κρατήσεις αυτό. Θα κάνω ένα μικρό διάλειμμα […] βρίσκεις τη θέληση και τη δύναμη, αλλά κάποια στιγμή εξαντλούνται. Είμαστε σ’ αυτό το σημείο...»

Η δήλωση ήρθε λίγο πριν την αμερικανική κυκλοφορία του Bugonia, που ολοκληρώνει την ανεπίσημη «τετραλογία» του με την Emma Stone και τον διευθυντή φωτογραφίας Robbie Ryan. Η συνεργασία τους, που ξεκίνησε με το The Favourite, έχει πλέον διαμορφώσει ένα αναγνωρίσιμο ύφος: γωνίες-παραμόρφωση, fisheye φακοί, κινούμενη κάμερα που μοιάζει να αιωρείται ανάμεσα σε ψευδαίσθηση και ψυχρότητα.

Ο Λάνθιμος λέει ότι «είμαστε σ’ αυτό το σημείο», και κανείς δεν τον αμφισβητεί: μετά από τρεις απαιτητικές παραγωγές, φαίνεται να χρειάζεται αποφόρτιση. Παρ’ όλα αυτά, έχει ήδη δύο πρότζεκτ στην αναμονή — μια κινηματογραφική μεταφορά του My Year of Rest and Relaxation της Ottessa Moshfegh και το Fatale του Jean-Patrick Manchette, που περιστρέφεται γύρω από μια επαγγελματία δολοφόνο.

Το ενδιαφέρον είναι ότι και τα δύο έργα σχετίζονται θεματικά με το διάλειμμα: η Moshfegh μιλά για μια γυναίκα που αποφασίζει να κοιμηθεί για έναν χρόνο, ενώ ο Manchette για μια γυναίκα που αποσύρεται από τη δράση. Φαίνεται πως ο Λάνθιμος διάλεξε τα επόμενά του βήματα ακριβώς τη στιγμή που αποφάσισε να κάνει ένα δημιουργικό διάλειμμα.