Το Midnight Express παρουσιάζει: "Miracle Mile"

H κινηματογραφική ομάδα Midnight Express συνεχίζει τις προβολές της στο Cinobo Πατησίων, το Σάββατο 26 Οκτωβρίου προς Κυριακή 27, 15 λεπτά μετά τα μεσάνυχτα, με μια φοβερή ταινία, εντελώς υποτιμημένη σχεδόν από όλους, μία από τις 10 αγαπημένες μας εδώ στο MOVE IT από τα 80s

ΣΧΕΤΙΚΑΤο Midnight Express παρουσιάζει:"Starship troopers"

Που και που, όλο και λιγότερο όσο περνούν τα χρόνια, κάποιες ταινίες ξεφεύγουν από τα κουτάκια, δε μπορούν δηλαδή να χωρέσουν σε ευδιάκριτες κατηγορίες.

Μοιάζουν να προέρχονται από ένα παράλληλο σύμπαν αυτές οι ταινίες - που αν και παράλληλο δείχνει ακόμα πιο αληθινό από το δικό μας. Όχι τυχαία, το σενάριο αυτής της ταινίας αφορούσε, αρχικά, ένα σκετς του Twilight Zone που επρόκειτο να συμπεριληφθεί στην ομώνυμη ταινία του 1983. Ο Steve De Jarnatt όμως κατόρθωσε να το αποδεσμεύσει - και να το φιλμογραφήσει όπως ακριβώς ήθελε.

Όχι ακριβώς sci-fi, ούτε ρομάντζο, ούτε θρίλερ, μα με έναν εντελώς δικό του ρυθμό και με μια ατμόσφαιρα που δεν παραπέμπει σε τίποτε άλλο στα 80s, το MIRACLE MILE (που προβλήθηκε στη χώρα μας με τον ανόητο τίτλο "Μικρός πανικός σε μεγάλη πόλη") αποτελεί μια αποκαλυπτική ελεγεία φωτισμένη με neon, ένας pop δυστοπικός εφιάλτης.

Η ταινία ξεκινά αθώα, σχεδόν ρομαντικά. Ο Χάρρυ γνωρίζει τη Τζούλι στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Ένα αμήχανο φλερτ εξελίσσεται σε πραγματική σύνδεση. Ερωτεύονται. Κανονίζουν να ξαναβρεθούν το ίδιο βράδυ. Τον παίρνει όμως ο ύπνος και φτάνει αργά στο ραντεβού του... μόνο για να σηκώσει τυχαία ένα δημόσιο τηλέφωνο.

Στην άλλη άκρη της γραμμής, μια φωνή φωνάζει: «Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε. Σε λιγότερο από 70 λεπτά, θα πέσουν οι πύραυλοι.» (είναι η φωνή του Crispin Clover για όσους ενδιαφέρονται).

Αυτό που ακολουθεί είναι ένα καφκικό νυχτερινό ταξίδι στους δρόμους του L.A., μέσα στον πανικό, την απελπισία, την παραίσθηση – ένα αστικό εφιαλτικό παραμύθι όπου η πληροφορία διασπείρεται σα θανατηφόρος ιός και η αγάπη γίνεται οδηγός επιβίωσης. Ο Steve De Jarnatt κινηματογραφεί με φρενήρη ενέργεια, αλλά και με τρυφερότητα.

Γιατί μπορεί το Miracle Mile να είναι παιδί των 80s, όμως δεν αποτελεί ακριβώς "προϊόν" τους. Δεν έχει τη στιλπνότητα του Top Gun, ούτε τον machismo των ηρώων της εποχής. Έχει όμως εκείνο το μελαγχολικό φως από τις λάμπες νέον, τα αμάξια που μυρίζουν κασέτα και καπνό, και εκείνη τη θολή αίσθηση πως κάτι τελειώνει οριστικά – μια εποχή, ένας έρωτας, ένα σύμπαν - υπο τη συνοδεία της μουσικής των Tangerine Dream που υπογράφουν το soundtrack.

Ο Ταραντίνο (που όταν μιλάει για σινεμά, σπανίως πετάει μαλακίες) πιστεύει πως πρόκειται για "μια από τις πιο υποτιμημένες ταινίες όλων των εποχών". Και δεν έχει άδικο.

Ορίστε μια μοναδική ευκαιρία να την απολαύσετε στη μεγάλη οθόνη.