"We bury the dead": Η Νταίζη Ρίντλεϊ ανάμεσα στους ζωντανούς-νεκρούς

Η Vertical έδωσε στη δημοσιότητα το πρώτο teaser του We Bury The Dead του Ζακ Χίλντιτς (1922, These final hours), με τη Νταίζη Ρίντλεϊ να ηγείται μιας «ομάδας περισυλλογής πτωμάτων» σε μια Τασμανία γεμάτη ζωντανούς-νεκρούς και να δοκιμάζει κάτι διαφορετικό μετά τα Star Wars. Το τρέιλερ για το φιλμ που έκανε αίσθηση στο SXSW 2025 δείχνει πως η ταινία αποφεύγει το παγκόσμιο χάος τύπου World War Z και στρέφεται στο προσωπικό δράμα, με περισσότερη συγγένεια προς το The Road και αναμένεται στις αίθουσες στις 2 Ιανουαρίου. 

ΣΧΕΤΙΚΑWe bury the dead

Η παραγωγή αναδεικνύει την Τασμανία ως έναν ξεχωριστό «χαρακτήρα». Οι εικόνες είναι σκληρές, γήινες, με υλικότητα που ενισχύει την αίσθηση ρεαλισμού. Οι κριτικοί μίλησαν για «χειροπιαστή» ατμόσφαιρα, ενώ το teaser ενισχύει αυτή την εντύπωση: λάσπη, βροχή, σώματα σε σάβανα.

Ο κόσμος των ζόμπι έχει, με το πέρασμα των δεκαετιών, μετατραπεί σχεδόν σε φολκλόρ του σινεμά τρόμου. Από τον Romero μέχρι το 28 Days Later, ο θεατής έχει εκπαιδευτεί να αναγνωρίζει τα μοτίβα, τις καταστάσεις, τις εικόνες.

Σε αυτό το κορεσμένο πλαίσιο, ο Χίλντιτς επιλέγει να κινηθεί διαφορετικά. Δεν τον ενδιαφέρει το κοινωνικό αλληγορικό σχόλιο των κλασικών, ούτε η υπερθεαματική κλίμακα των σύγχρονων blockbusters. Στρέφεται αντ’ αυτού στο εσωτερικό: στην καρδιά που πενθεί. Η Ava της Ρίντλεϊ  είναι μια φιγούρα θρήνου, μια γυναίκα που μπαίνει σε μια «μονάδα περισυλλογής πτωμάτων» όχι για να σώσει τον κόσμο, αλλά για να ξαναβρεί τον χαμένο της σύζυγο.

Το teaser μας δείχνει τη φρίκη της επανεμφάνισης των νεκρών, αλλά το πραγματικό σοκ κρύβεται στη σιωπή πριν. Ο ίδιος ο θάνατος, στο We Bury The Dead, δεν είναι τελεσίδικος. Είναι μια κατάσταση αναμονής, μια επιστροφή που ματαιώνει τη λύτρωση. Και το σινεμά τρόμου του Hilditch, αντί να μας χαρίζει κάθαρση, μας κρατά σε αυτήν την ενδιάμεση, αβάσταχτη στιγμή.