Kριτική: Tyrannosaur

Πρόκειται για ένα βραδυφλεγές δράμα χαρακτήρων, με θέμα την ανθρώπινη μοναξιά και τα πολλαπλά πρόσωπα της βίας. Ο Πάντι Κονσιντάιν καταγράφει χαρακτηριστικές στιγμές της καθημερινότητας των ηρώων του και στηριζόμενος σχεδόν ολοκληρωτικά στις ψυχωμένες ερμηνείες των πρωταγωνιστών του, παραδίδει μια γνήσια συγκινητική και υπόγεια αισιόδοξη ελεγεία πάνω στη γενετήσια ανάγκη του ανθρώπου για εξιλέωση απέναντι στα απανωτά χτυπήματα της μοίρας.

Κι αν ο Μάλαν («NEDS») και ο Μάρσαν («Sherlock Holmes») είναι αναμενόμενα έξοχοι στους «θερμοκέφαλους» ρόλους τους, εκείνη που στην ουσία κλέβει την παράσταση είναι η – άγνωστη στο ευρύ κοινό – Ολίβια Κόλμαν («Hot Fuzz»), η οποία, με τη γεμάτη βουβό πόνο ερμηνεία της, αναδεικνύεται σε απροσδόκητο «spokesperson» πάνω στο φλέγον ζήτημα της γυναικείας κακοποίησης...

Χάρης Παπαπαναγιώτου