"Ironheart": Teen τεχνολογικό δράμα

Σύνοψη: Μετά τα γεγονότα της ταινίας Black Panther Wakanda Forever (2022), η φοιτήτρια του MIT, Ρίρι Γουίλιαμς επιστρέφει στο σπίτι της στο Σικάγο όπου εκεί μπλέκεται με τον αινιγματικό Πάρκερ Ρόμπινες / The Hood, ανακαλύπτοντας μυστικά που θέτουν την τεχνολογία εναντίον της μαγείας και την βάζουν σε ένα μονοπάτι κινδύνου και περιπέτειας.

ΣΧΕΤΙΚΑ"Daredevil born again" season 2: Ψυχολογικά και μπουκέτα

Άποψη: Η 14η σειρά του Marvel Cinematic Universe δεν προσγειώθηκε ομαλά μιας και έχει δεχτεί πολλά αρνητικά σχόλια.

Και αυτό ίσως επειδή η ηρωίδα προκύπτει μέσα από τον κόσμο του Black Panther του Ryan Coogler, μια από τις καλύτερες ταινίες -διλογία ταινιών-της Marvel αλλά κυρίως επειδή η Ρίρι Γουίλιαμς είναι μαθήτρια του Τόνι Σταρκ και ανταγωνίστριά του που φτιάχνει μια πανοπλία εφάμιλλη με εκείνη του Σταρκ, με πολλούς φαν του να είναι προκατειλημμένοι εναντίον της.

Στην πραγματικότητα δεν είναι μια τόσο κακή σειρά, είναι μια από τις μέτριες σειρές που κατά κόρον δημιουργεί η Marvel, μια σειρά που απευθύνεται κατά βάση σε εφηβικό και νεανικό κοινό και που σίγουρα δεν έχει τίποτα να πει σε όποιον/όποια δεν είναι φαν του MCU, παρότι αφηγηματικά δεν είναι απαραίτητο να έχουμε δει το Black Panther, αλλά είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε την ιστορία του Iron Man για να βγάζουν περισσότερο νόημα κάποια σχόλια.

Το Ironheart βρίσκει την Ρίρι να έχει αποβληθεί από το ΜΙΤ επειδή πουλάει εργασίες, και να επιστρέφει πίσω στο σπίτι της. Με χιούμορ και ευχάριστη διάθεση η σειρά, δεν κυνηγά το meta σχόλιο και το σπάσιμο του τέταρτου τοίχου τύπου Deadpool, αλλά κλείνει το μάτι προς μια πιο fun αντιμετώπιση, πιο κομιξάδικη αλλά και με κάποιους κοινωνικούς προβληματισμούς.

Όταν στο πρώτο επεισόδιο η Ρίρι εκφράζει την πεποίθησή της ότι πρέπει να είσαι πλούσιος για να τα καταφέρεις και ο Τόνι Σταρκ εν μέρει τα κατάφερε και εξαιτίας αυτού, αλλιώς από το πουθενά είναι δύσκολο, θέτει αυτόματα -έστω και με έναν εύκολο, επιδερμικό, απευθυνόμενο στην GenZ γενιά τρόπο, που ζητά τσιτάτα- το ταξικό ζήτημα στην επιτυχία, το ίδιο η ίδια στην συνέχεια φαίνεται να υπερπηδά.

Τέτοιου είδους κοινωνικοί προβληματισμοί, αν και στο φυλετικό επίπεδο, διέπνεαν και το Black Panther, παρότι εκεί υπήρχε μεγαλύτερη στόχευση στο τι πραγματεύεται και πού κατευθύνεται. Το Ironheart απλώς συστήνει μια ηρωίδα με έναν ημιτελή τρόπο, που ίσως ακολουθήσει δεύτερη σεζόν, αν παραβλέψουν τον βομβαρδισμό αρνητικών σχολίων, με την Dominique Thorne να στέκεται αξιοπρεπώς στον ρόλο της,.

Η όλη δράση περιορίζεται σε έναν συνδυασμό τεχνολογίας και μαγείας, με το υπερηρωικό στοιχείο να απουσιάζει και να επικεντρώνεται περισσότερο στο κομμάτι της επιστημονικής ευρεσιτεχνίας, με τις όποιες σκηνές δράσης να μην επαρκούν για να δώσουν ρυθμό σε μια ιστορία που εν τέλει μπορεί να υπάρξει μόνο ως ένα teen τεχνολογικό δράμα.