Triple frontier

Δυνατό κατ, παλιομοδίτικη οπτική ματιά, παρωχημένο και ξεθυμασμένο τελικό αποτέλεσμα

Σύνοψη: Πέντε πρώην πράκτορες των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων θα οργανώσουν την τέλεια ληστεία κατά ενός διαβόητου εμπόρου ναρκωτικών. Τα πράγματα όμως δεν θα εξελιχθούν όπως τα περίμεναν και θα ξεκινήσει ένας αγώνας για την επιβίωσή τους.

Άποψη: Το Netflix συνεχίζει δυστυχώς ένα σερί με μετριότατες ταινίες που αποτελούν δικές του παραγωγές, αν και αυτή την φορά δεν το περιμέναμε από τον Τζέι Σι Τσάντορ, ο οποίος και στα τρία προηγουμενα φιλμ του (Margin Call, All is lost, A most violent year) είχε αποδείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί άριστα τις εντάσεις και να ενεργοποιήσει μηχανισμούς επιβίωσης και αυτοσυντήρησης απέναντι σε κινδύνουν οικονομικής, εγκληματικής φύσης ή απλά των στοιχειών της φύσης…

Εδώ αρκείται σε μια ξέπνοη, παλιομοδίτικης υφής, αλλά και εντελώς παρωχημένη και κλισεδιαρισμένη περιπέτεια που υποφέρει από σεναριακή συνοχή, γεγονός επίσης αναπάντεχο κάπως, αν σκεφτεί κανείς ότι μαζί με τον Τσάντορ, το σενάριο συνέγραψε ο μόνιμος συνεργάτης της Κάθριν Μπίγκελοου σε όλες τις ταινίες της, Μαρκ Μπολ.

Εδώ όμως το κείμενο απέχει πολύ από τους συγκροτημένους και συνεκτικούς αφηγηματικούς ιστούς ταινιών σαν τα Hurt Locker ή Zero Dark Thirty και προφανώς το τελικό μάλλον απογοητευτικό αποτέλεσμα οφείλεται και εν μέρει στο γεγονός των συνεχόμενων αναβολών για το team που θα έτρεχε το φιλμ, πριν τελικά το εγκαταλείψει η Paramount και το σώσει το Netflix, καθώς ακούστηκαν και αρχικά συμφώνησαν πολλά και διαφορετικά ονόματα για να το σκηνοθετήσουν και να πρωταγωνιστήσουν, πριν καταλήξουμε στα παρόντα.

Όχι φυσικά ότι το καστ των Μπεν Αφλεκ, Όσκαρ Αϊζακ, Τσάρλι Χάναμ, Γκάρετ Χέντλουντ και Πέδρο Πασκάλ, στερείται λάμψης, κάθε άλλο.

Όμως η σκιαγράφηση των χαρακτήρων τους είναι μονοδιάστατη και η καθοδηγηση που έχουν είναι σαφώς χαλαρή και αυτό… βγαίνει προς τα έξω σε μια ανώδυνη τελικά περιπέτεια που φυσικά και παρακολουθείς χωρίς να σε προσβάλει, αλλά καταφέρνει να ξύσει αρκετά θέματα (που έχουν ζουμί) με εντελώς επιδερμικό τρόπο και τελικά να μην υπάρχει κάτι συγκεκριμένο στο οποίο πραγματικά να ξεχωρίζει αυτό το φιλμ.  

Εντελώς προβλέψιμη στην εξέλιξή της, οι ηθικές συνιστώσες που οδηγούν τους πρωταγωνιστές να διαπράξουν την παρανομία προκαλούν μάλλον χασμουρητό από τα κατακλυσμιαία κλισέ, ούτε οι σκηνές των συγκρούσεων είναι κάτι το αξιοσημείωτο, οι ερμηνείες είναι σχεδόν ράθυμες χωρίς προσανατολισμό, δεν πρόκειται ούτε για καθαρόαιμη fun, ούτε για σκεπτόμενη ακριβώς περιπέτεια (με τις αμπελοφιλοσοφίες να δίνουν και να παίρνουν).

Θέλει να θυμίσει κάτι από Narcos στην αρχή (αλλά το εγκαταλείπει γρήγορα), μετά θα ήθελε πολύ να φέρει λίγο από Κάθριν Μπίγκελοου στην ένταση της πλανοθεσίας αλλά δεν περνά ούτε ξυστά, στις σκηνές δράσης δεν είναι ούτε κατά διάνοια Expendables ξερωγώ, ούτε καν Lone Survivor εδώ που τα λέμε.

Μια χρυσή μετριότητα.

Δημοσίευση: 24 Μαρτίου 2019, 04:39
Συντάκτης: 
Τίτλος:
Triple frontier (Τριπλό σύνορο)
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
125
Εταιρία διανομής: 
ΧΟΡΗΓΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

"Black Mirror" season 5: Η πιο αδύναμη

Με το Bandersnatch να κάλυπτει το κενό προ μηνών, περισσότερο με το εντυπωσιακό αφηγηματικό...
7 ώρες

"Delhi crime" season 1: Πετυχαίνει τον σκοπό του

Το 2012 ήταν η χρονιά που  θα έφερνε μεγάλες αλλαγές στην Ινδία· ο κόσμος...
11 ώρες

Κέιτ Μπλάνσετ: «Δεν με πλησίαζε ο σύζυγος μου όταν έπαιξα τον Μπομπ Ντίλαν»

Η Κέιτ Μπλάνσετ αποκάλυψε πως η μεταμόρφωση της σε Μπομπ Ντίλαν το 2007 για...
1 ημέρα

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Feelgood
12807
Tulip
10602