Berlinale 2021: "The Mauritanian" - Κριτική

Δημοσίευση: 6 Μαρτίου 2021, 21:32
Συντάκτης:

Η ταινία βασίζεται στην συγκλονιστική ιστορία Μοχάμεντου Ουλντ Σλάχι, ενός Μαυριτανού που παρέμεινε φυλακισμένος στην φρίκη του Γκουαντάναμο για 14 χρόνια άδικα, χωρίς τυπική κατηγορία εναντίον του, παρά υπόνοιες για συμμετοχή στην οργάνωση της βομβιστικής επίθεσης στους Δίδυμους Πύργους.

ΣΧΕΤΙΚΑThe courier

Όλα αυτά έγιναν γνωστά από τα απομνημονεύματά που κυκλοφόρησαν το 2015 με τίτλο «Guantanamo Diary».

Η ταινία όμως δυστυχώς δεν είναι σε καμία περίπτωση συγκλονιστική, είναι δεδομένων των αναλογιών με το θέμα που χειρίζεται και τα όσα περιγράφει, αναπάντεχα επιδερμική, αλλόκοτα επιφανειακή, φοβισμένη.

Και είναι παράξενο αυτό, καθώς ο Κέβιν ΜακΝτόναλντ χαρακτηρίζεται από νεύρο και παλμό στις ταινίες του («The last King of Scotland, Black Sea, State of play, The eagle) και θα περίμενε κανείς με το υλικό που έχει στην διάθεσή του να δώσει κάτι πολύ πιο ουσιαστικό από μια σχεδόν ακαδημαϊκή καταγραφή των γεγονότων αποφεύγοντας τις κορυφώσεις.

Και σίγουρα δεν δικαιώνεται η ομάδα σεναριογράφων του τηλεοπτικού «The informer» (σίγουρα έπρεπε να ασχοληθεί ένα περισσότερο πεπειραμένο team με τέτοιο πρότζεκτ) που επέλεψε μια γραμμική αφήγηση καταγραφής όσοων συμβαίνουν, σχεδόν άψυχη που προφανώς καθοδηγεί και τον ΜακΝτόναλντ σε μια παλιομοδίτικη κινηματογραφική απόδοση της μιας ιστορίας με πολύ ζουμί που θα μπορούσε έπρεπε να εξελιχθεί σε ένα κατηγορώ για αντίστοιχες πρακτικές του σήμερα για την διαχείριση της απονομής δικαιοσύνης.

Και κάπως έτσι αδικείται ένα ταλαντούχο καστ που το προσπαθεί πολύ. Ο Ταχάρ Ραχίμ (του Προφήτη) αποδεικνύεται χαρισματικός και συγκινητικός στον τελικό λόγο της αγόρευσής του στην δίκη, αλλά με προσωπική μαγκιά και λιγότερο με την ποιότητα του κειμένου, ενώ η συνολικη του παρουσία είναι μάλλον αποσπασματική, αντί να βρίσκεται στο επίκεντρο, η Τζόντι Φόστερ είναι έμπειρη και σοβαρή χωρίς να ξεχωρίζει (και βραβεύτηκε τουλάχιστον υπερβολικά με την Χρυσή Σφαίρα), ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς καταφέρνει να υπηρετήσει με συναίσθημα τον ρόλο του κατήγορου που συνειδητοποιεί ότι δεν έχει αποδείξεις στα χέρια του για να πετύχει την καταδίκη του Μαυριτανού.

Αν και όμως η αληθινή ιστορία έχει ζουμί, οι χακτήρες τους δεν έχουν καθόλου (απορώ πως το πέτυχε αυτό ΜακΝτόναλντ), ενώ οι εφιαλτικές εμπειρίες του φυλακισμένου αποδίδονται διεκπαιρεωτικά με αποτυχημένα σκηνοθετικά κολπάκια και ανέμπνευστα flashbacks και αντί τελικά να καθοδηγήσουν τις διακυμάνσεις των συναισθημάτων σου,  καταφέρνουν να σε απεγκλωβίσουν από την μεγγένη της αδιανόητης αδικίας που θα έπρεπε να σε κατακλύζει.

Το MOVE IT φέτος παρακολουθεί για 11η συνεχόμενη χρονιά το Φεστιβάλ Βερολίνου, αυτή την φορά από το σπίτι. Θα σας μεταφέρουμε τον παλμό της διοργάνωσης και όσα αξίζουν να διαβαστούν στο ειδικά διαμορφωμένο section μας, το οποίο θα ανανεώνεται καθημερινά.

Ακολουθήστε το Move It στο Google News και μάθετε πρώτοι όλα τα νέα του σινεμά!
Πρώτη δημοσίευση: 6 Μαρτίου 2021, 21:32
Ενημέρωση: 6 Μαρτίου 2021, 21:32
Συντάκτης:
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Animasyros 2021: Τα βραβεία

Animasyros 2021: Τα βραβεία

Το 14ο Animasyros Διεθνές Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων έριξε αυλαία σε μία πανηγυρική τελετή λήξης...
4 ώρες
The stronghold

The stronghold

Θα το βρείτε: Netflix

Σύνοψη: Ομάδα αστυνομικών που δεν λειτουργεί αυστηρά με το γράμμα του νόμου και αποκαλείται...
1 ημέρα