Νύχτες Πρεμιέρας 2022: "Γκοντάρ' - Κριτική

Δημοσίευση: 1 Οκτ. 2022, 13:17
Συντάκτης:

Σύνοψη: Ελάχιστες προσωπικότητες είναι τόσο άρρηκτα συνυφασμένες με την κινηματογραφική τέχνη όσο ο Γκοντάρ. Και κανείς δεν την καθόρισε, δεν την ριζοσπαστικοποίησε, δεν την έκανε παντιέρα και δεν την προβόκαρε ενίοτε όσο ο πατριάρχης της Νουβέλ Βαγκ, σε βάθος μιας καριέρας μυθικής που γαλουχήθηκε στα Cahiers du Cinema και εκτινάχθηκε από τα αναλογικά χρόνια των 60s, όπου τα πάντα στον κόσμο άλλαζαν, έως τις μέρες της ψηφιακής μας πραγματικότητας.

<a href="/festival-nyhtes-premieras/nyhtes-premieras-2022-bros-kritiki/67138">Νύχτες Πρεμιέρας 2022: &quot;Bros&quot; - Κριτική</a>ΣΧΕΤΙΚΑΝύχτες Πρεμιέρας 2022: "Bros" - Κριτική

Ένα ντοκιμαντέρ απαραίτητο και μαζί σημαδεμένο από τη συγκυρία του θανάτου του, που αντικρίζει με δέος το ανεξίτηλο στίγμα του και σκιαγραφεί τη γραμμή κατά την οποία οι έννοιες Γκοντάρ και σινεμά, ταυτίζονται.

Άποψη: Ήταν τα πάντα και το αντίθετο του, ακούγεται κάποια στιγμή στο ντοκιμαντέρ του Σιρίλ Λετί, γνώστη του γαλλικού σινεμά που έχει μελετήσει και γράψει για σκηνοθέτες όπως ο Γκοντάρ, ο Ρενουάρ, ο Μελβίλ και ο Τριφό. Και αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια. Ένας από τους σπουδαιότερους και επιδραστικότερους σκηνοθέτες που υπήρξαν ποτέ, ορμητικός μέχρι τα 91 του που αποφάσισε να φύγει από την ζωή, αρνούμενος ακόμα και το να πεθάνει χωρίς την θέλησή του.

Έπειτα από την πρεμιέρα του στην Μπιενάλε της Βενετίας, η οποία στο παρελθόν του έχει απονείμει τον Χρυσό Λέοντα, ο Γκοντάρ ήρθε στις Νύχτες Πρεμιέρας της Αθήνας για να γνωρίσουμε περισσότερο τον σκηνοθέτη και λιγότερο τον άνθρωπο. Η ταινία εστιάζει στα κεφάλαιά της στην καριέρα του και άλλωστε έτσι διαχωρίζονται τα κεφάλαια με βάση τις σκηνοθετικές του φάσεις, από την Νουβέλ Βαγκ, στην ομάδα Τζίγκα Βερτόφ, και από την επαναφορά στην μυθοπλασία στο βίντεο και στην αφηγηματική αποδόμηση. Παράλληλα, βλέπουμε τι συμβαίνει στην ζωή του, όπως οι σχέσεις του, οι απόψεις του και η πολιτική του στάση ζωής, ωστόσο και αυτό γίνεται με άξονα το σινεμά.

Η ζωή του κινείται παράλληλα με το σινεμά του και έτσι καταλήγουν να είναι δύο έννοιες αδιαχώριστες που ούτε ο Λετί μπορεί να διαχωρίσει. Αν ο Λουδοβίκος είχε πει «εγώ είμαι το κράτος», αν ο Νταλί είχε πει «εγώ είμαι ο σουρεαλισμός», ο Γάλλος προβοκάτορας θα έπρεπε να είχε πει «εγώ είμαι το σινεμά» και η αλήθεια είναι πως δεν θα μας φαινόταν περίεργο.

Ένα ντοκιμαντέρ για κάθε σινεφίλ που αγαπά ή αγαπά να μισεί τον Γκοντάρ, που συνδέει τωρινές συνεντεύξεις ανθρώπων που τον γνώρισαν, όπως η Julie Delpy, η Hanna Schygulla, η Marina Vlady που έχουν παίξει σε ταινίες του ή ο φιλόσοφος Daniel Cohn-Bendit με παλιές συνεντεύξεις και δημόσιες εμφανίσεις του Γκοντάρ αλλά και συνεργατών του, όπως η Άννα Καρίνα και ο Μπελμοντό αλλά και με σκηνές από ταινίες του και φωτογραφίες από την προσωπική του ζωή.

Η αλήθεια είναι πως το καλύτερο σημείο είναι οι συνεντεύξεις που έδινε σποραδικά ο σκηνοθέτης, ένα απίστευτο αρχειακό υλικό που δεν χορταίνεις να βλέπεις. Ενδιαφέρον έχουν και οι αποκαλύψεις για τον τρόπο με τον οποίο δούλευε (ξέρατε ότι οι ηθοποιοί φόραγαν ακουστικά και εκείνος τους ψιθύριζε τις ατάκες που σκάρωνε εκείνη την στιγμή;) αλλά και η αναθεωρητική ματιά για την προσωπικότητά του, συμβατή με το μόνιμο πνεύμα αντιλογίας του δημιουργού.

Ένα γκονταρικό ντοκιμαντέρ, που μιμείται το ύφος των ταινιών του σκηνοθέτη και ακολουθεί σε αρκετά σημεία τις τεχνολογικές και τεχνικές μεθόδους του. Ελπίζουμε να μην τον δυσαρέστησε τόσο μιας και υπέβαλε τον εαυτό σε ευθανασία, λίγες μέρες μετά την πρεμιέρα του στην Βενετία. Πολύ γκονταρικό!

Περισσότερα για το φεστιβάλ στο ειδικό section του MOVE IT που ανανεώνεται συνεχώς. 

Ακολουθήστε το Move It στο Google News και μάθετε πρώτοι όλα τα νέα του σινεμά!

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Spirited

Spirited

Θα το βρείτε: Apple TV

Σύνοψη: Η ταινία αφηγείται την ιστορία του Φαντάσματος των Χριστουγέννων, ο οποίος επιλέγει μία...
7 ώρες