Ο Τζέιμς Γουάν ετοιμάζει το τηλεοπτικό Robocop...

Το Hollywood έχει μια παράξενη συνήθεια: να επιστρέφει ξανά και ξανά σε franchises που μοιάζουν σχεδόν αδύνατο να αναδημιουργηθούν. Για παράδειγμα, το RoboCop του Πολ Βερχόφεν. Παρ’ όλα αυτά, η Amazon MGM προχωρά κανονικά με τη δική της τηλεοπτική εκδοχή του εμβληματικού cyberpunk σύμπαντος, με τον Τζέιμς Γουάν όχι μόνο στη θέση του εκτελεστικού παραγωγού αλλά και πίσω από την κάμερα για κομβικά επεισόδια της σειράς. Το πιο ενδιαφέρον (ή και όχι) όμως είναι πως ο δημιουργός των Saw και The Conjuring θα μας συστήσει έναν ολοκαίνουργιο RoboCop, εγκαταλείποντας για πρώτη φορά τον Αλεξ Μέρφι ως κεντρικό πρόσωπο του μύθου. 

ΣΧΕΤΙΚΑΟ Τζέιμς Γουάν επιστρέφει στη σκηνοθεσία με το remake του “The Gangster, The Cop, The Devil”

Αντίθετα, θα παρουσιάσει έναν νέο κυβερνοαστυνομικό ονόματι Μαρκ Κάιλ. Σε αντίθεση με τον Μέρφι του φιλμ του 1987, ο οποίος ξεκινούσε ως αστυνομικός και δολοφονούνταν από εγκληματίες πριν μετατραπεί σε cyborg, ο Μαρκ Κάιλ θα είναι αρχικά στρατιώτης. Ο θάνατός του δεν θα προέλθει από το έγκλημα των δρόμων αλλά από τον πόλεμο. Μετά τον θάνατό του θα επανέλθει ως κυβερνητικός μηχανισμός επιβολής του νόμου και θα ξεκινήσει τη νέα του ζωή υπό την καθοδήγηση του ίδιου του Μέρφι.

Καλή τύχη (δεν) ευχόμαστε, μιας και όταν ακούς τη λέξη «RoboCop», σκέφτεσαι τον Πίτερ Γουέλερ να περπατά σαν μεταλλικό φάντασμα μέσα σε ένα διαλυμένη Ντιτρόιτ, τον Πολ Βερχόφεν να σατιρίζει τον καπιταλισμό με το χαμόγελο ενός πυρομανή κοινωνιολόγου και μια ταινία που κατάφερε να είναι ταυτόχρονα blockbuster, πολιτική αλληγορία και ακραία βίαιη σάτιρα.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η νέα σειρά RoboCop της Amazon/MGM θα ξεκινήσει γυρίσματα τον Ιανουάριο του 2027 στο Βανκούβερ. Η παραγωγή αναμένεται να διαρκέσει περίπου έξι μήνες, κάτι που υποδηλώνει μια αρκετά φιλόδοξη τηλεοπτική κλίμακα για το πρότζεκτ. Ο άνθρωπος που θα καθοδηγήσει τη σειρά δημιουργικά είναι ο Πίτερ Όκο, ο οποίος αναλαμβάνει καθήκοντα σεναριογράφου, showrunner και εκτελεστικού παραγωγού. Μια παράξενη επιλογή ενός τύπου έμπειρου μεν στον χώρο, αλλά με παλμαρέ άκυρο με τη φάση που συζητάμε: Parker Lewis Can't Lose, Dead Like Me, Pushing Daisies, Lodge 49, Moonhaven.

Το RoboCop ποτέ δεν ήταν απλώς η ιστορία ενός ανθρώπου που μετατράπηκε σε μηχανή. Ήταν ένα φιλμ που μιλούσε για την ιδιωτικοποίηση της αστυνόμευσης, για την εταιρική απληστία, για τη διάλυση του κοινωνικού ιστού και για τον τρόπο με τον οποίο τα μέσα ενημέρωσης μετατρέπουν τη βία σε ψυχαγωγία. Αυτά ήταν τα στοιχεία που έκαναν το έργο του Βερχόφεν διαχρονικό και που οι  περισσότερες συνέχειες και επανεκκινήσεις δεν κατάφεραν ποτέ να αναπαράγουν.

Η συμμετοχή του Τζέιμς Γουάν, πάντως, δίνει ένα ενδιαφέρον στοιχείο στην εξίσωση. Ο δημιουργός έχει αποδείξει πολλές φορές ότι ξέρει να χειρίζεται μεγάλα franchises και να προσφέρει εμπορικό κινηματογράφο με προσωπική σφραγίδα. Από το Saw και το Insidious μέχρι το The Conjuring και το Aquaman, έχει καταφέρει να κινηθεί ανάμεσα στον τρόμο και το blockbuster καλύτερα από τους περισσότερους σύγχρονους σκηνοθέτες.

Το αν θα καταφέρει να σταθεί δίπλα στην κληρονομιά του πρωτοτύπου είναι ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα.