Η Μπίλι Άιλις ξεκίνησε γυρίσματα για το «Τhe Bell Jar» της Σίλβια Πλαθ

Η Σάρα Πόλεϊ, μετά την αποχώρησή της από το live-action remake του Bambi για τη Disney –μια απόφαση που όλοι χειροκρότησαν– επιστρέφει εκεί που την αγαπάμε: στα δύσκολα και τα ψυχολογικά εύθραστα. Το The Bell Jar, το εμβληματικό μυθιστόρημα της Σίλβια Πλαθ, είναι το επόμενο πρότζεκτ της για τη Focus Features, και τα γυρίσματα ήδη τρέχουν στους δρόμους του Τορόντο.

ΣΧΕΤΙΚΑWomen talking

Η μεγάλη έκπληξη, βέβαια, είναι η Μπίλι Άιλις. Μετά από ένα μικρό πέρασμα από τη σειρά Swarm, η διάσημη ποπ σταρ ρίχνεται στα βαθιά για το κινηματογραφικό της ντεμπούτο. Το να υποδύεσαι την Εσθήρ Γκρίνγουντ, την ηρωίδα που παλεύει με την κατάθλιψη και τις προσδοκίες της κοινωνίας, δεν είναι ακριβώς «παιχνιδάκι». Η ιστορία της Πλαθ είναι άλλωστε γνωστή όσο και θλιβερή: η συγγραφέας έφυγε από τη ζωή στα 30 της, μόλις ένα μήνα μετά την κυκλοφορία του βιβλίου το 1963 υπό το ψευδώνυμο «Βικτόρια Λούκας». Χρειάστηκαν τρία χρόνια για να επανακυκλοφορήσει με το όνομά της και μέχρι το 1971 να γίνει το best-seller που όλοι ξέρουμε.

Η Πόλεϊ δεν είναι σκηνοθέτης που «παράγει» ταινίες σαν να είναι εργοστάσιο. Στα 20 χρόνια της καριέρας της, έχει υπογράψει μόλις τέσσερα φιλμ (Stories We Tell, Away From Her, Take This Waltz, Women Talking). Μετά από μια δεκαετή παύση πριν το Women Talking, η επιστροφή της με το The Bell Jar δείχνει ότι η σκηνοθέτις ξέρει να επιλέγει τις μάχες της. Το βιβλίο, μια ημι-αυτοβιογραφική διαδρομή της Γκρίνγουντ από την υποσχόμενη νεαρή γυναίκα στο σκοτεινό τούνελ της κατάθλιψης, μοιάζει ιδανικό για τον φακό της Πόλεϊ, η οποία πάντα επικεντρώνεται στο πώς οι γυναίκες επιβιώνουν –ή καταρρέουν– κάτω από την πίεση του κόσμου.

Η επιλογή της Μπίλι Άιλις ενδέχεται να δώσει στην ιστορία μια νέα γενιά θεατών. Είναι επίσης βέβαιο ότι θα προκαλέσει συζητήσεις, καθώς κάθε διασκευή ενός τόσο εμβληματικού μυθιστορήματος συνοδεύεται από υψηλές προσδοκίες και ακόμη υψηλότερες επιφυλάξεις.

Το στοίχημα είναι διπλό: θα καταφέρει η Μπίλι Άιλις να ξεφύγει από τη σκιά της star και να μεταφέρει το συναίσθημα της απομόνωσης και του ασφυκτικού «γυάλινου θόλου» που περιγράφει η Πλαθ; Η επιλογή μιας τόσο αναγνωρίσιμης φιγούρας για έναν τόσο εσωστρεφή ρόλο είναι ριψοκίνδυνη, αλλά η Πόλεϊ έχει αποδείξει ότι ξέρει να καθοδηγεί ηθοποιούς σε σκοτεινά μονοπάτια.