Χάρβεϊ Καϊτέλ: «Η τεχνητή νοημοσύνη στερείται ομορφιάς»

Στα 86 του χρόνια, ο Χάρβεϊ Καϊτέλ εξακολουθεί να δουλεύει με τον ίδιο ενθουσιασμό που χαρακτήριζε ολόκληρη την καριέρα του. Βρέθηκε για τρίτη φορά στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κάρλοβι Βάρι για μια προβολή του εμβληματικού "Mean Streets" του Μάρτιν Σκορσέζε, αλλά οι συζητήσεις δεν περιορίστηκαν στο παρελθόν. Αντίθετα, ο βετεράνος ηθοποιός αποκάλυψε ότι αυτή την περίοδο συμμετέχει σε μια νέα ταινία, ενώ παράλληλα μίλησε με ασυνήθιστη ειλικρίνεια για τους κινδύνους που βλέπει να φέρνει η Τεχνητή Νοημοσύνη στον χώρο της υποκριτικής.

ΣΧΕΤΙΚΑΧάρβεϊ Καϊτέλ: "Θόδωρε, είμαι εδώ ξανά"

Η νέα παραγωγή, όπως αποκάλυψε, βασίζεται σε σενάριο της συζύγου του, ηθοποιού, σκηνοθέτριας και σεναριογράφου Δάφνης Κάστνερ. Αν και απέφυγε να αποκαλύψει περισσότερες λεπτομέρειες, δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό του. «Η γυναίκα μου έγραψε ένα σενάριο· είναι συγγραφέας, σκηνοθέτρια, ηθοποιός... Δουλεύουμε πάνω σε αυτό. Είναι κάτι σαν ανταρτοπόλεμος. Δεν είναι ταινία του Χόλιγουντ, αλλά γυρίζεται στο Χόλιγουντ επειδή ζούμε εκεί. Έχουμε πολλούς φοιτητές στο συνεργείο και θα δούμε πού θα μας οδηγήσει». 

Η συζήτηση, όμως, σύντομα στράφηκε στην Τεχνητή Νοημοσύνη, ένα θέμα που απασχολεί ολοένα περισσότερο τον κινηματογραφικό κόσμο. Ο Καϊτέλ δεν μάσησε τα λόγια του. «Ο κίνδυνος βρίσκεται μπροστά μας». 

Αφορμή στάθηκε ένα πρόσφατο δημοσίευμα που διάβασε σχετικά με την ηχητική έκδοση της "The Odyssey" του Ομήρου, την οποία αφηγείται η ψηφιακά αναπαραγμένη φωνή του Μάικλ Κέιν. Ο Βρετανός ηθοποιός έχει παραχωρήσει επίσημα τη φωνή του στην εταιρεία ElevenLabs, η οποία δημιούργησε ένα εγκεκριμένο ψηφιακό αντίγραφό της για χρήση σε διάφορα έργα, με πρώτο αυτό το ηχητικό βιβλίο.

Για τον Καϊτέλ, ωστόσο, η τεχνολογία σκοντάφτει εκεί όπου αρχίζει η ουσία της υποκριτικής. Αποκαλώντας τον Κέιν «έναν από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες στον κόσμο», δήλωσε: «Διάβασα ότι αντιμετώπισαν ένα πρόβλημα. Χρησιμοποίησαν τη φωνή του, αλλά δεν υπήρχε συναίσθημα. Δεν μπόρεσαν να αναπαράγουν την ομορφιά του Μάικλ Κέιν». Είναι αυτή η νέα βιομηχανία που αναπτύσσεται, όπου οι ηθοποιοί πουλάνε την εικόνα και τη φωνή τους, αλλά δεν μπορούν να αναπαράγουν τη συναισθηματική τους ζωή. Με αυτή την έννοια, η Τεχνητή Νοημοσύνη απέτυχε. Ξέρω ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για καλούς σκοπούς, αλλά θα χρειαστούμε καλούς ανθρώπους».

Η καριέρα του αποτελεί από μόνη της μια μικρή ιστορία του σύγχρονου αμερικανικού κινηματογράφου. Από το "Mean Streets", το "Taxi Driver" και το "The Irishman" του Μάρτιν Σκορσέζε μέχρι τα "Reservoir Dogs" και "Pulp Fiction" του Κουέντιν Ταραντίνο, αλλά και συνεργασίες με τον Γουές Άντερσον στα "The Grand Budapest Hotel", "Moonrise Kingdom" και "Isle of Dogs", ο Καϊτέλ υπήρξε διαρκώς παρών σε μερικές από τις σημαντικότερες κινηματογραφικές στιγμές των τελευταίων πέντε δεκαετιών. Παράλληλα συμμετείχε σε ταινίες όπως τα "The Piano" της Τζέιν Κάμπιον και "Thelma & Louise" του Ρίντλεϊ Σκοτ, ενώ πολλοί εξακολουθούν να θεωρούν κορυφαία ερμηνεία της καριέρας του εκείνη στο "To Sleep with Anger" του Τσαρλς Μπέρνετ. 

Κι όμως, όταν ρωτήθηκε τι θα ήθελε ακόμη να δοκιμάσει στην καριέρα του, δεν απάντησε με κάποιο συγκεκριμένο είδος ή ρόλο. Πήρε μια βαθιά ανάσα και είπε: «Υπάρχουν τόσα πολλά...». Στη συνέχεια εξήγησε τι εννοούσε: «Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που έχει να αντιμετωπίσει ένας άνθρωπος. Οι φόβοι μου, οι αγάπες μου, οι επιθυμίες μου, τα λάθη μου, οι επιτυχίες μου, η ανάγκη να αντιμετωπίσω τον θάνατο... Και μπορείς να το κάνεις αυτό πολύ καλά μέσα από τις τέχνες. Είναι ένας πολύ καλός τρόπος».

Ολοκληρώνοντας τη σκέψη του, επικαλέστηκε τον άνθρωπο που αποκάλεσε «ήρωά» του, τον Αριστοτέλη. «Χρειάζονται περισσότερα από λόγια για να αλλάξει ένας πολιτισμός. Για να αλλάξεις έναν άνθρωπο, χρειάζεται αισθητική δύναμη. Η δύναμη των τεχνών...»