Tribeca 2013: "Taboor" - REVIEW

Taboor (7/10 )

Ιράν, 2012, 84'. Σκηνοθεσία: Βαχίντ Βακιλιφάρ. Ηθοποιοί: Μοχάμεντ Ραμπανιπούρ

ΣΥΝΟΨΗ: Ένας μεσήλικας Ιρανός…”Easy Rider”, που φοράει μία ολόσωμη φόρμα αλουμινίου για να προστατευτεί από τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα που ανεβάζουν τη θερμοκρασία του σώματός του, κάνει μεταμεσονύκτιες βόλτες στην έρημη Τεχεράνη, εξοντώνοντας κατσαρίδες και ψεκάζοντας εργοστάσια. 

REVIEW: Post-Apocalyptic, αλληγορική Τεχεράνη Το Taboor είναι η δεύτερη ταινία του Ιρανού σκηνοθέτη Βαχίντ Βακιλιφάρ, μετά το μικρού μήκους Havery το 2004 και το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του, Gesher το 2010. Ο Βακιλιφάρ σπούδασε στο Soureh University της Τεχεράνης και οι επιρροές είτε από κλασσικούς εν ζωή σκηνοθέτες σαν τον συμπατριώτη του Αμπάς Κιαροστάμι και τον Ντέιβιντ Λιντς, είτε από το ιερό τέρας του παγκόσμιου κινηματογράφου, Στάνλεϊ Κιούμπρικ, είναι φανερές.

Ο Βακιλιφάρ χτίζει έναν ιδιόμορφο κόσμο, με φόντο την έρημη νυχτερινή Τεχεράνη, που λειτουργεί άψογα ως μία απροσδιόριστη, “post-Apocalyptic” δυστοπία. Στην απόκοσμη αυτή ατμόσφαιρα συμβάλλουν η αλληλουχία στατικών πλάνων, η έλλειψη μουσικής, ο ξεκάθαρα φυσικός ήχος και η εξαιρετικά γοητευτική φιγούρα που πλάθει ο Μοχάμεντ Ραμπανιπούρ. Ιδιαίτερου ενδιαφέροντος είναι και η προσέγγιση της ερμηνείας και της σύλληψής της από τον κινηματογραφικό φακό, η οποία εστιάζει σε ένα είδος «διαδικαστικής επιτέλεσης». Αρκετές είναι οι σκηνές όπου το στατικό πλάνο του Βακιλιφάρ παρακολουθεί, είτε ηδονοβλεπτικά είτε «εκπαιδευτικά», διάφορες από τις «αυτοματοποιημένες λειτουργίες» του αποκομμένου πρωταγωνιστή, είτε ντύνεται είτε ψεκάζει εργοστάσια.

Το αποτέλεσμα είναι ένα έργο λιτής μα τρομακτικής επιστημονικής φαντασίας, ενός μάταιου ταξιδιού εσωτερικής αναζήτησης και, φυσικά, θανάτου. Η…«πλασματική» αρρώστεια του λιγομίλητου πρωταγωνιστή είναι ένας φόβος που τον τρώει από μέσα, του καίει τα σωθικά…[στην κυριολεξία!] και αυτό το αβάσταχτο βάρος της μοναξιάς είναι που μπορεί να παραμείνει αλώβητο όσα χρόνια κι αν περάσουν, σε ότι σκοτεινό ή φωτεινό μέλλον μας περιμένει, πιο δυνατό και καταστροφικό από όλες τις κατσαρίδες του κόσμου.

Tάσος Κλειδωνόπουλος