Ταινιόραμα 13: Εβδομάδα 6η

Tο Ταινιόραμα 2013, ο ετήσιος κινηματογραφικός θεσμός της ΑΜΑ Films που καλωσορίζει το καλοκαίρι, είναι έτοιμο ώστε να υποδεχτεί τους φανατικούς σινεφίλ και φέτος έως τις 3 Ιουλίου αποκλειστικά στον κινηματογράφο Άστυ. Το φετινό Ταινιόραμα που φτιάχτηκε με ιδιαίτερη αγάπη και φροντίδα, αφιερώνεται στο δημιουργό του, τον Αντώνη Στεργιάκη, που μας "άφησε" στις 24 Νοεμβρίου 2012, σε ηλικία 75 ετών. 147 ταινίες που έχει αγαπήσει το κοινό διαχρονικά σε 7 εβδομάδες ή 49 ημέρες, εντάσσονται σε 49 χορταστικές ενότητες για όλες τις προτιμήσεις, τις απολαύσεις και τις ορέξεις αυτών που αγαπούν τον κινηματογράφο. Όπως πάντα, τρεις ταινίες θα προβάλλονται καθημερινά με το ενιαίο εισιτήριο των 6 ευρώ, ενώ περιορισμένος αριθμών καρτών διαρκείας αξίας -μόλις- 30 ευρώ προπωλείται στο ταμείο του κινηματογράφου Άστυ. Ολόκληρο το πρόγραμμα μπορείτε να βρείτε εδώ.

Κυριακή 23 Ιουνίου - ΤΑΙΝΙΕΣ ΥΠΟΨΗΦΙΕΣ ΓΙΑ ΟΣΚΑΡ

Σταυροδρόμια Ζωής (Ajami, 120’, 2009)

Το Ατζάμι είναι προάστιο του Τελ Αβίβ, που έχει την ιδιαιτερότητα της πολυθρησκευτικότητας. Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι συνυπάρχουν, όχι πάντοτε αρμονικά. Πέντε ιστορίες περιπλέκονται στην καθημερινότητα αυτής της κοινότητας. Από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του 2009 αυτή η ισραηλινή παραγωγή. Υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, Χρυσή Κάμερα στο Φεστιβάλ των Καννών, Χρυσός Αλέξανδρος και Βραβεία Σεναρίου και Κοινού στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Ψεύτης Ήλιος (Burnt by the Sun, 135’, 1994)

Στη Ρωσία του 1936, ο ήρωας της επανάστασης Συνταγματάρχης Κοτόφ περνάει ειδυλλιακά το καλοκαίρι του με την οικογένειά του. Τα πράγματα αλλάζουν όταν καταφτάνει ο ξάδερφος Ντμίτρι από τη Μόσχα, ο οποίος και γοητεύει τις γυναίκες της οικογένειας με τα παιχνίδια και τα καμώματά του. Ο Συνταγματάρχης, όμως, καταλαβαίνει ότι αυτός ο ερχομός είναι το «κάλεσμα» του Στάλιν για την άμεση εξόντωση του. Καθηλωτική, συγκινητική αυτή η ιστορία αποδόμησης συμβόλων και κομμουνιστικών ηρώων από τον Νικίτα Μιχάλκοφ. Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και δυο βραβεία στις Κάννες.

Elling… ο Άνθρωπος σας! (Me, My Friend and I, 89’, 2001)

Μια παράξενη κωμωδία από τη Νορβηγία που έφτασε μέχρι το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας. Ο 40χρονος Έλλινγκ παίρνει το εξιτήριό του απ’ το ψυχιατρείο, όπου νοσηλευόταν τα τελευταία δύο χρόνια, και βρίσκεται να συγκατοικεί με τον επίσης «διαταραγμένο» Κιέλ Μπάρνε. Το μόνο που τους φαίνεται λογικό είναι το να βοηθάει ο ένας τον άλλο ώστε να σταθούν στα πόδια τους.

Δευτέρα 24 Ιουνίου - ΓΑΛΛΙΚΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ

Ξέχασε με (Oublie moi, 95’, 2004)

Δια χειρός της Νοεμί Λβόβσκι εκτυλίσσονται αριστοτεχνικά αφενός η ιστορία της Ναταλί, που είναι ερωτευμένη με τον Αντουάν ο οποίος δεν τη θέλει τη ζωή του, ενώ την ίδια ώρα ο Φαμπρίς, που είναι ερωτευμένος μαζί της, υποφέρει τα πάνδεινα στα χέρια της. Αφετέρου η ιστορία της Κριστέλ… Βραβεία σε πολλά ξένα φεστιβάλ όπως και στο δικό μας, στη Θεσσαλονίκη.

Ενώπιον Θεών και Ανθρώπων (Des hommes et des dieux, 120’, 2010)

Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής και Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής γι’ αυτή την ταινία του Ξαβιέ Μπουβουά που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στη Γαλλία. Οκτώ Γάλλοι Χριστιανοί μοναχοί ζουν σε αρμονία με τους Μουσουλμάνους αδελφούς τους σε μοναστήρι στα βουνά το Μαγκρέμπ, τη δεκαετία του 1990. Όμως η βία και ο τρόμος καταλαμβάνουν σιγά – σιγά την περιοχή.

Εφιάλτης στο Χιόνι (Class trip, 96’, 1998)

Ένα σχολιαρόπαιδο, ο Νίκολας, ανησυχεί πάντα για το οτιδήποτε. Όταν πηγαίνει μια σχολική εκδρομή, όλα του τα οράματα και οι εφιάλτες βγαίνουν στην επιφάνεια. Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών, σε σκηνοθεσία του έμπειρου Κλωντ Μιλέρ.

Τρίτη 25 Ιουνίου - ΤΣΕΧΙΚΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ

Κάθε Ψέμα Κρύβει μια Αλήθεια (Kawasaki’s Rose, 100’, 2009)

Ο διακεκριμένος ψυχίατρος Πάβελ Γιόσεκ πρόκειται να τιμηθεί με το Memory of the Nation από την κυβέρνηση της Τσεχίας. Δεν είναι όμως και τόσο ηθικά άμεμπτος μια και στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με τις κομμουνιστικές μυστικές υπηρεσίες. Δυο βραβεία στο Φεστιβάλ Βερολίνου του 2010.

Υπηρέτησα τον Βασιλιά της Αγγλίας (I Served the King of England, 120’, 2006)

Ο Γιαν είναι ένας πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος που έζησε την πρόσφατη ιστορία της Τσεχοσλοβακίας με τον δικό του τρόπο. Το μεγάλο του λάθος όμως ήταν η… «συνεργασία» του με τους Ναζί εξαιτίας μιας γυναίκας. Από τις μεγάλες επιτυχίες του τσέχικου κινηματογράφου, που κέρδισε βραβείο στη Μπερλινάλε.

Έρωτας στο Zέλαρι (Zelary, 150’, 2003)

Μια νοσοκόμα και ο χειρούργος εραστής της είναι μέλη της τσεχοσλοβάκικης αντίστασης στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν ανακαλύπτονται από τους Ναζί, η νοσοκόμα αποφασίζει να κρυφτεί. Ένας ασθενής της που ζει σε ορεινό χωριό προσφέρεται να τη βοηθήσει. Υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Τετάρτη 26 Ιουνίου - ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Το Αεροπλανάκι που μου Χάρισε ο Μπαμπάς μου (L’ Avion, 100’, 2005)

Ο Τσάρλι είναι ένα αγοράκι που μένει σε ένα απομακρυσμένο σπίτι με τη μητέρα του και τον πιλότο πατέρα του. Μια χριστουγεννιάτικη νύχτα, ο πατέρας θα επιστρέψει στο σπίτι κρατώντας ένα λευκό αεροπλανάκι, κατασκευασμένο από τον ίδιο σαν δώρο για το μικρό Τσάρλι. Αυτή, όμως, είναι και η τελευταία επαφή του μικρού με τον πατέρα του, αφού την επόμενη μέρα θα πληροφορηθούν για το μοιραίο αεροπορικό δυστύχημα του.

Το Χρώμα του Παραδείσου (The Color of Paradise, 90’, 1999)

Τη δύσκολη σχέση του πατέρα που θέλει να ξαναπαντρευτεί, και του τυφλού γιου του που ζει σε μια κλινική, περιγράφει ο Ματζίντ Ματζιντί, ένας εκ των κορυφαίων σύγχρονων Ιρανών σκηνοθετών. Νατουραλιστικό δράμα που εξετάζει αφενός τη διάθεση του μικρού παιδιού για την ίδια τη ζωή, αφετέρου του πατέρα που θέλει να ξαναφτιάξει τη ζωή του μακριά από κάθε είδους «προβλήματα». Βραβείο στο Φεστιβάλ του Μόντρεαλ.

Ο Τέλειος Κύκλος (The Perfect Circle, 113’, 1997)

Ένας αλκοολικός Βόσνιος ποιητής στέλνει τη γυναίκα και την κόρη του μακριά από το Σεράγεβο και τις εμφυλιακές ασχήμιες του. Ωστόσο, εκείνος παραμένει στην πόλη κυρίως από τη στιγμή που γίνεται φίλος με δυο ορφανά αδέρφια, τα οποία κατάφεραν να ξεφύγουν από τη σφαγή που έγινε στο χωριό τους και να φτάσουν στο Σεράγεβο. Βραβείο στο Φεστιβάλ των Καννών γι’ αυτό το ευθύβολο, βαθιά ανθρώπινο, αντιπολεμικό σχόλιο του Αντεμίρ Κένοβιτς.