Σύνοψη: Τέσσερις ζωές συναντιούνται στην σημερινή Τεχεράνη, με την ζωή να είναι δύσκολη για όλους τους λόγω της παράνοιας που έχει επιβάλλει στην καθημερινή ζωή το θεοκρατικό καθεστώς που διοικεί την χώρα.

Άποψη: Το Tehran Taboo του Αλί Σουζαντέχ διαδραματίζεται στο Ιράν του σήμερα, αλλά γυρίστηκε αναγκαστικά στην Βιέννη. Η Αυστριακή πρωτεύουσα μεταμορφώθηκε σε Τεχεράνη με την τεχνική του ρότοσκοπ, μια μεταφορά σε καρτούν των πλάνων που γυρίστηκαν. Η τεχνική αυτή έγινε γνωστή στον πολύ κόσμο με το A Scanner Darkly.

Η ταινία είναι σκληρή, γιατί περιγράφει μια σκληρή πραγματικότητα. Εάν υπάρχει μία λέξη που σου σφηνώνεται από την αρχή στο μυαλό είναι η υποκρισία. Πανταχού παρούσα, σε μία κοινωνία που σκέφτεται δυτικά, ονειρεύεται και ζει δυτικά. Αλλά σε μία κρυφή Τεχεράνη ένα επίπεδο πιο κάτω, όπου όλα βρίσκονται, παζαρεύονται καταναλώνονται και βιώνονται με κάποιο κόστος. Υλικό, αλλά κυρίως συναισθηματικό. Η πανταχού παρούσα Θρησκευτική Αστυνομία ελέγχει τους πάντες για την εφαρμογή της Σαρίας, αλλά όσο δεν σε πιάσουν όλα επιτρέπονται.

Οι τέσσερις νέοι του Ταμπού της Τεχεράνης, μία πόρνη, μια καταπιεσμένη νοικοκυρά, μία αρραβωνιασμένη που έχασε την παρθενιά της και ένας μουσικός, έχουν ως δεύτερη φύση την υποκρισία. Είναι τόσο καθημερινή γι αυτούς, που έχουν σταματήσει να την ξεχωρίζουν από την επίσημη, καθώς πρέπει εικόνα τους. Θα πάνε για δουλειά, θα φορέσουν τις μαντήλες τους, θα είναι καλοί Μουσουλμάνοι, και μετά με την ίδια φυσικότητα, θα κάνουν εκτρώσεις, θα καταναλώσουν ναρκωτικά και αλκοόλ, θα πάνε σε κρυφά κλαμπ για να χορέψουν. Δεν καταναλώνουν την Δύση σαν μιμητισμό, αλλά επειδή ως το 1979 ήταν η κυρίαρχη κουλτούρα στην χώρα και ο κόσμος δεν θέλησε ποτέ να κόψει την επαφή του, όχι τόσο με τις απολαύσεις, αλλά με την ελευθερία που προσφέρει αυτός ο τρόπος ζωής.

Ο Σουζαντέχ μπλέκει επιτυχημένο τρόπο τις ζωές των τεσσάρων πρωταγωνιστών,  παράλληλα στην αρχή, μέχρι που θα αρχίσουν να μπλέκονται, στην προσπάθεια του καθενός να ξεφύγει από την τιμωρία ενός καταπιεστικού καθεστώτος, μόνο και μόνο επειδή θέλησαν να ζήσουν την ζωή τους όπως αυτοί επιθυμούν και όχι όπως «Πρέπει» Το Tehran Taboo έχει ρυθμό, αληθινούς χαρακτήρες και μια σκηνοθεσία που ξέρει τι να κάνει με το θέμα της. Το τέλος έχει μια αναγκαστική κορύφωση που ακουμπάει την υπερβολή και τον μελοδραματισμό.

Όπως και να έχει, δεν είναι σοβαρό μειονέκτημα για μια δουλειά που αξίζει της προσοχής μας. Είναι μια ταινία, που τουλάχιστον σε εμάς έμεινε αρκετές ημέρες στο μυαλό μας. Και μας εκνεύρισε, επειδή ένας τόσο όμορφος λαός είναι αναγκασμένος να ζει αυτή την υποκριτική και ανελεύθερη κατάσταση. Κάποιος είχε πει πως Πουριτανός είναι εκείνος που υποφέρει στην ιδέα, ότι κάποιος, κάπου, περνάει καλά. To Tehran Taboo, περιγράφει ακριβώς αυτό.

Πρώτη δημοσίευση: 28 Δεκ. 2017, 13:02
Ενημέρωση: 4 Ιαν. 2018, 14:07
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
Tehran Taboo (Τα μυστικά της Τεχεράνης)
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
90
Εταιρία διανομής: 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Night of the Kings

Night of the Kings

Θα το βρείτε: Cinobo

Σύνοψη: Ένας νεαρός άνδρας στέλνεται στη “La Maca”, μια φυλακή χτισμένη μέσα στο δάσος...
7 ώρες