Scary stories to tell in the dark

Σύνοψη: Αμερική 1968. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα μυρίζει αλλαγή… αλλά όχι στη μικρή πόλη της Mill Valley, όπου για γενιές, η σκιά της οικογένειας Bellows πέφτει βαριά. Στην έπαυλη τους στην άκρη της πόλης, η Sarah, ένα μικρό κορίτσι με φριχτά μυστικά, μετέφερε τη ζωή της σε μία σειρά από τρομαχτικές ιστορίες, γραμμένες σε ένα βιβλίο που έχει υπερβεί τον χρόνο. Ιστορίες που έχουν έναν τρόπο να ζωντανέψουν σε βάρος μίας παρέας εφήβων που θα ανακαλύψει το τρομαχτικό βιβλίο της Sarah.

Άποψη: Kάτι σαν ένα ανθυπο-It, με σαφώς μικρότερη (αν και προσεγμένη σχετικά) παραγωγή, αμπλαρισμένο σαν b-movie, με το όνομα του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο ως παραγωγού σαν κράχτη στην μαρκίζα, μια υπογραφή πάντως η οποία ελάχιστα φαίνεται στο φιλμ, ίσως σε 1-2 επιτυχημένες σκηνές που ίσως πλησιάζουν την αισθητική του Μεξικανού δηιουργού. 

Ο Αντρέ Όβρενταλ (του πολύ καλού Trollhunter) δεν καταφέρνει να βάλει εδώ την δική του σφραγίδα: η κεντρική ιστορία δεν είναι τόσο δυνατή για να σου κρατήσει το ενδιαφέρον και οι υποϊστορίες αδυνατούν επίσης, ενώ όταν προκύπτουν και πολιτικο-κοινωνικές νύξεις, η κατάσταση κουράζει. 

Τα jump scares, ενώ τεχνικά είναι σωστά δουλεμένα, στηρίζονται όλα σε εντελώς κλισεδιαρισμένες και ανακυκλωμένες προοπτικές που έχουμε δει και ξαναδεί σε πολλά αντίστοιχα φιλμ, επομένως όταν το περιμένεις να συμβεί, πολύ δύσκολα μπορείς έστω και να ανασηκωθείς από την καρέκλα σου. 

Μια χρυσή μετριότητα που όπως μπορεί να συμπεράνει κανείς από το φινάλε προορίζεται για sequel και προφανώς (αναλόγως και τις εισπράξεις φυσικά) και για πιθανό franchise.

 

Δημοσίευση: 27 Σεπτεμβρίου 2019, 13:07
Συντάκτης: 
Τίτλος:
Scary stories to tell in the dark (Τρομακτικές ιστορίες στο σκοτάδι)
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
108
Εταιρία διανομής: 
Release: 
26 Σεπτεμβρίου 2019
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

20 χρόνια Fight Club

20 χρόνια πριν, το Fight Club προβλήθηκε για πρώτη φορά στις αμερικανικές αίθουσες.  Το αριστούργημα...
3 ώρες