Juliet, naked

Σύνοψη: Η Annie είναι ζευγάρι με τον Duncan εδώ και 15 χρόνια, αλλά πλέον πλήττει μέσα σε αυτήν την σχέση. Βασικός λόγος η εμμονή του συντρόφου της με τον ροκ σταρ Tucker Crowe για τον οποίον έχει φτιάξει διαδικτυακή ομάδα, στην οποία ανεβάζει βιντεάκια μιλώντας για το ίνδαλμά του και αναλύοντας τα άλμπουμ που έχει βγάλει. Πλέον έχει αποσυρθεί και κρύβεται από τον κόσμο. Όταν η Annie αρχίσει να συνομιλεί με τον Tucker τα πράγματα θα αλλάξουν.

Άποψη: Ως mumblecore αποκαλούνται οι κωμωδίες του ανεξάρτητου αμερικάνικου-κυρίως- κινηματογράφου που ακολουθούν λίγο-πολύ το σινεμά του Woody Allen ως προς την αφήγηση και την γαλλική Nouvelle Vague ως προς τις τεχνικές (με χειροκίνητη κάμερα και λίγη ως καθόλου προετοιμασία στους διαλόγους ώστε να δείχουν φυσικοί). Το είδος αυτό άνθησε την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, με σκηνοθέτες όπως ο Noah Baumbach, η Greta Gerwig, οι αδελφοί Duplass, ο Joe Swanberg και άλλοι να γίνονται εκφραστές του και με πιο γνωστή ταινία αυτού του υποείδους ταινιών να είναι η «Frances Ha». Η «Juliet, Naked» του Jesse Peretz («Girls») βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Nick Hornby στην ουσία μιμείται τις ταινίες mumblecore που μιμούνται τον Allen και τους γάλλους σκηνοθέτες των 60s.

Η ταινία έχει μία απλή πλοκή, το οποίο δεν είναι απαραίτητα κακό, με μία γυναίκα που δυσανασχετεί σε αυτήν την σχέση και βρίσκει παρηγοριά στο είδωλο του άνδρα της, τον πάλαι ποτέ τραγουδιστή Tucker Crowe. Και οι τρείς πρωταγωνιστές, η Rose Byrne και Chris O’ Dowd ως ζευγάρι και ο Ethan Hawke ως το απόλυτο ίνδαλμα, είναι πολύ καλοί σε ρόλους που κατεξοχήν έχουν συνηθίσει να βλέπουμε στο σινεμά του Allen και των μιμητών του, δηλαδή αστούς με εμμονές και νευρώσεις, που τους ενδιαφέρει η κουλτούρα και ο πολιτισμός και παλεύουν κυρίως με τον εαυτό τους.

Το σενάριο όμως, που μεταξύ άλλων υπογράφει ο Jim Taylor, μόνιμος συνεργάτης του Alexander Payne, αδυνατεί να γίνει κάτι παραπάνω από μία κόπια όλων αυτών των στοιχείων. Αν και η ιστορία των τριών ανθρώπων έχει ενδιαφέρον (και επίσης δεν χρειάζεται όλα να είναι πολύ σύνθετα) και μέσα από την απλότητα προκύπτουν μεγάλες αλήθειες και πολύ ωραία πράγματα, εντούτοις το σενάριο δεν κορυφώνεται ποτέ, αλλά κινείται στην ίδια αφηγηματική γραμμή που έχει χαράξει από το πρώτο λεπτό, χωρίς ποτέ να αποκλίνει από αυτό και συνεπώς χωρίς ποτέ να γίνεται κάτι που δεν περιμένουμε να δούμε. Διαθέτει και κάποια δυνατά σημεία, όπως όταν συζητούν ο Duncan με το είδωλό του (σε έναν εξαιρετικά γραμμένο διάλογο), ή όταν ο Hawke και ο O’ Dowd που συζητούν και η Byrne που παρακολουθεί, σε μία πολύ δυνατή στιγμή αλήθειας όσον αφορά την σχέση του θαυμαστή με το πρόσωπο που θαυμάζει, που τελικά ίσως καλύτερα να μην ξέρεις πάρα πολλά για να μην σου χαλάει η εικόνα. Αν τέτοιους είδους καλογραμμένες, έξυπνες σκηνές απίστευτης ειλικρίνειας ήταν περισσότερες, ή αν οι χιουμορστικές στιγμές πλήθαιναν τότε θα είχαμε ένα από τα καλύτερα δείγματα mumblecore κομεντί, ενώ τώρα έχουμε ένα πολύ φλατ παράδειγμα.

Δημοσίευση: 13 Σεπτεμβρίου 2018, 17:51
Τίτλος:
Juliet, naked (Η Τζούλιετ, γυμνή)
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
105
Εταιρία διανομής: 
Release: 
13 Σεπτεμβρίου 28
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ