Σύνοψη: Στα δεκατρία του, ο Θίο Ντέκερ, γιος μιας αφοσιωμένης μητέρας και ενός απόντα πατέρα, επιζεί ως εκ θαύματος από ένα τραγικό συμβάν που του ρημάζει τη ζωή. Μόνος κι απροστάτευτος στη Νέα Υόρκη, θα βρει καταφύγιο στην οικογένεια ενός πλούσιου φίλου. Θαμπώνεται από το καινούργιο του σπίτι στη Λεωφόρο Παρκ, βασανίζεται από μια αβάσταχτη νοσταλγία για τη μητέρα του και, όσο περνάει ο καιρός, αγκιστρώνεται σε αυτό που διατηρεί πιο έντονη τη θύμησή της: ένα μικρό, ανεξήγητα σαγηνευτικό πίνακα που τελικά παρασύρει τον Θίο στον υπόκοσμο και την παρανομία, την Καρδερίνα.

Άποψη: Η Καρδερίνα της Ντόνα Ταρτ είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα λογοτεχνικά βιβλία των τελευταίων χρόνων, ένα απολύτως δίκαιο best seller που μέσα σε λίγο λιγότερο από 1000 σελίδες στην ελληνική μετάφραση των εκδόσεων Λιβάνη καταφέρνει να αποτυπώσει όσο λίγα κείμενα την σχέση μάνας-γιου, την μητρική αγάπη και την ανεξήγητη σαγήνη που μπορεί να σου ασκήσει ένας πίνακας.

Το πρόβλημα της ταινίας είναι η εμφανής αδυναμία του σεναριογράφου Peter Straughan («Tinker Tailor Soldier Spy», «The Snowman») να διαχειριστεί τον τεράστιο αφηγηματικό όγκο του βιβλίου, με αποτέλεσμα να καταφεύγει μαζί με τον σκηνοθέτη John Crowley («Brooklyn») σε δύο λύσεις που δεν αποδεικνύονται τελείως επιτυχείς, αν και σε μεγάλο βαθμό αναγκαίες: καταρχάς βλέπουμε πολλά flashbacks που δεν υπάρχουν στην πιο γραμμική αφήγηση του βιβλίου και επίσης μια γενικότερη βιασύνη να προλάβει μέσα στις αρκετές δυόμιση ώρες που διαρκεί να συμπεριλάβει την πορεία των γεγονότων.

Μια όμορφη ιστορία που ξεκινάει από την σχέση του μικρού Θίο με την μητέρα του, για να μετατραπεί σε ένα θρίλερ με το τραγικό συμβάν στο MET, έπειτα γίνεται ένα κοινωνικό δράμα επιβίωσης έπειτα από την τραυματική απώλεια για να καταλήξει στο μυστήριο του πίνακα.

Αυτές οι θεματικές όσο ευδιάκριτες είναι στο κείμενο της Ταρτ τόσο συγχέονται και συμπλέκονται στην ταινία. Παρόλα αυτά, αν και σίγουρα απογοητεύει έναν αναγνώστη του βιβλίου, για κάποιον που δεν έχει ιδέα περί τίνος πρόκειται μπορεί να διακρίνει την πορεία του ήρωα από την παιδική στην νεανική ηλικία με τους δύο ηθοποιούς που υποδύονται τον Θίο, τον εξαιρετικό Oakes Fegley και τον Ansel Elgort, να αποδίδουν τον τραυματισμένο ψυχισμό του και την μυστηριώδη τροπή.

 Ένα εξαιρετικό καστ πλαισιώνει τον πρωταγωνιστή, από την πάντοτε καλή Nicole Kidman στον ρόλο της κας Barbour, τον Jeffrey Wright ως Hobie και την χαμαιλεόντιας υποκριτικής δεινότητας Sarah Paulson.

Η ταινία μιας και είναι μια κινηματογραφική εμπειρία, προσπαθεί να προκαλέσει την αγωνία και το μυστήριο, μην αναφέροντας εξ αρχής το τι ακριβώς συμβαίνει, κάτι που στο βιβλίο γνωρίζουμε από την αρχή σχεδόν, με αποτέλεσμα να διαψεύδονται από το τέλος οι προσδοκίες που μπορεί να δημιούργησε ένας θεατής, πιστεύοντας ότι θα είναι ένα συνταρακτικό μυστήριο. Το βιβλίο πάνω από όλα είναι μια ωδή στην σχέση με την μητέρα και λιγότερο μια υπόθεση μυστηρίου, πόσω μάλλον ένα art film, μιας και η Καρδερίνα είναι απλώς μια πρόφαση, δεν πρόκειται για μια ιστορία που αφορά τόσο την τέχνη. Η Καρδερίνα όμως, ένας ολλανδικός πίνακας του 17ου αιώνα, του χρυσού αιώνα της ολλανδικής τέχνης, αναδεικνύεται σε μήνυμα για την ίδια την ζωή και την ελευθερία.

Μερικά βιβλία ίσως καλύτερα να μην μεταφέρονται στο σινεμά, όσο απλά και αν φαντάζουν θεματολογικά. Αυτή είναι η μεγαλύτερη δυσκολία τους και η παγίδα στην οποία πέφτουν σκηνοθέτες και σεναριογράφοι που θεωρούν εαυτούς ικανούς να μεταφέρουν τα πάντα.

Δημοσίευση: 19 Σεπτεμβρίου 2019, 17:01
Τίτλος:
The goldfinch (Η καρδερίνα)
Είδος: 
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
149
Εταιρία διανομής: 
Release: 
19 Σεπτεμβρίου 2019
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ