Christy

Σύνοψη: Ένας ορφανός 17χρονος με βίαιο παρελθόν, αναγκάζεται να μετακομίσει από το σπίτι της ανάδοχης οικογένειας στην οποία έμενε ως τώρα. Μέχρι να αποφασιστεί η κοινωνική επανένταξή του από την Πρόνοια, φιλοξενείται προσωρινά στο Κορκ, στο σπίτι του μεγαλύτερου αδερφού του και της γυναίκας του που έχουν μόλις αποκτήσει μωρό.

Τα ξαδέρφια του, μπλεγμένα σε βρωμοδουλειές, και η αίσθηση οτι είναι παρείσακτος, τον καλούν να γίνει ξανά παραβατικός, την ίδια ώρα που ο αδερφός του πασχίζει να τον κρατήσει στον ίσιο δρόμο. Στην πορεία θα ανακαλύψει ένα απρόσμενο χάρισμα που θα του ξυπνήσει μνήμες από τη νεκρή μητέρα του. Θα βρει το δρόμο του;

Άποψη: Το «Christy» – η μεγάλου μήκους εκδοχή του βραβευμένου μικρού μήκους του Μπρένταν Κάντι – ακολουθεί γνώριμα μονοπάτια ιρλανδικού κοινωνικού ρεαλισμού, ίσως στη θεωρία θυμίσει σε κάποιους Κεν Λόουτς, στην πράξη απέχει αρκετά.  Ωστόσο, η σκηνοθετική απόφαση του Κάντι να εστιάσει στον υποβαθμισμένο οικισμό Κνόκναχινι της Βόρειας Κορκ, δίνει στην ταινία μια ξεχωριστή τοπική γεύση, με το τοπικό ιδίωμα να «πλημμυρίζει» την οθόνη, ένας Ιρλανδός δημιουργός με ξεκάθαρη ματιά, κοινωνικό ένστικτο και ενσυναίσθηση για τους ήρωές του.

Η αφήγηση ακολουθεί μια αναμενόμενη δομή χωρίς εκπλήξεις, ο Κάντι όμως καταφέρνει και γεμίζει την προβλεψιμότητα με μικρές προσωπικότητες που σχεδιάζει σωστά, αν και όχι απόλυτα ολοκληρωμένα, ενώ και η σχέση του με τα παραβατικά ξαδέρφια του πρωταγωνιστή, αποδίδεται ατελώς και χωρίς την ένταση που θα έπρεπε.

Η ταινία είναι πιο δυνατή αυθεντική στη σκιαγράφηση των δύο αδελφών που δεν εμπιστεύονται τίποτα, ούτε καν ο ένας τον άλλον.

Ωστόσο, τείνει να πλατειάζει σε άλλα σημεία. Η Άλισον Όλιβερ (Saltburn) κάνει ένα σύντομο πέρασμα ως άστεγη τοξικομανής. Όμως ο χαρακτήρας της θα μπορούσε να αφαιρεθεί εντελώς από την ταινία χωρίς επιπτώσεις. Παρομοίως, ο Κρις Γουάλεϊ εξαφανίζεται στο πουθενά με μερικές γραφικές ατάκες. .

Ο Κάντι επιλέγει μια δραματουργική προσέγγιση με την απουσία των ενηλίκων από το κάδρο και παρότι η πλοκή δεν προσφέρει ανατροπές, με την λειτουργική του κινηματογράφηση, το Christy καταφέρνει να βρει l;igo φως μέσα στο γκρίζο και να αναδείξει την ευαλωτότητα . Πρόκειται για μια μικρή, ειλικρινή ταινία που κοιτάζει κατάματα μια γενιά παιδιών του κοινωνικού περιθωρίου.