Σύνοψη: Ένας αντισυμβατικός stand-up κωμικός και μια σοπράνο ζουν έναν παθιασμένο έρωτα, αποκτούν ένα κοριτσάκι, την Ανέτ, αλλά η σχέση τους αρχίζει να καταρρέει όταν η καριέρα του πρώτου παίρνει την κάτω βόλτα.

Άποψη: Το σινεμά είναι 24 ψέματα το δευτερόλεπτο στην υπηρεσία της αλήθειας, σύμφωνα με την ρήση του σπουδαίου σκηνοθέτη Michael Haneke και σίγουρα συνοψίζει με τον καλύτερο τρόπο το σινεμά ενός άλλου σπουδαίου auteur, του Γάλλου Leos Carax, ο οποίος έπειτα από εννιά χρόνια από το Holy Motors (2012), επέστρεψε φέτος στις Κάννες με την πρώτη του αγγλόφωνη ταινία, το Annette που ήταν η ταινία έναρξης του φεστιβάλ και χάρισε στον δημιουργό της το βραβείο σκηνοθεσίας.

Η μουσική ήδη από την πρώτη του ταινία, το Boys Meets Girl (1984) έπαιζε σημαντικό ρόλο, όμως για πρώτη φορά στρέφεται στο είδος του μιούζικαλ, αξιοποιώντας τα τραγούδια που έγραψαν οι Sparks, οι οποίοι άλλωστε συνέγραψαν το σενάριο της ταινίας μαζί με τον Carax. Η ιστορία γνωστή και μάλιστα την έχουμε ξαναδεί σε μιούζικαλ αρκετές φορές, από το A Star is Born μέχρι το La La Land. Ένα ζευγάρι από το χώρο του θεάματος, εν προκειμένω ένας ιδιόρρυθμος stand-up κωμικός, που περισσότερο τοποθετείται παρά κάνει το κοινό να γελάσει, και μια σοπράνο που συνεχώς πεθαίνει στην τελευταία πράξη των έργων, ερωτεύονται, παντρεύονται και συγκρούονται όταν η καριέρα του ενός από τους δύο δύει. Γέλιο και κλάμα, ζωή και θάνατος είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος και είναι αυτό που εν τέλει ενώνει τους δύο ετερόκλητους ανθρώπους, τον Henry και την Ann. Μέσα από την παραδοξότητα των ίδιων, θα γεννηθεί η Annette, καρπός ενός θεαματικού ζευγαριού, μιας και η ίδια η ζωή τους καθίσταται θέαμα.

Παρά την ιδέα του σεναρίου που δεν παρουσιάζει κάποια πρωτοτυπία, η διαχείρισή της από τον Carax είναι μοναδική.

Κατ΄αρχάς, για άλλη μια φορά δημιουργεί μια αυτοαναφορική ταινία, μια ταινία φτιαγμένη από τα υλικά του σινεμά. Ξεκινάει θεατρικά, με την προτροπή το κοινό να μην φωνάζει, μιλάει μέχρι και να μην ανασαίνει, διακωμωδώντας τις θεατρικές ανακοινώσεις, και προχωράει σε μια εναρκτήρια σεκάνς, από τις ωραιότερες που έχουμε δει σε ταινία την τελευταία δεκαετία, για να δώσει την σκυτάλη σε ένα καθαρά κινηματογραφικό δημιούργημα.

Η ταινία άνιση, όπως όλες οι ταινίες του. Ποτέ δεν δημιουργεί αριστουργήματα, όπως μας αρέσει πολλές φορές να αποκαλούμε έργα τέχνης που θεωρούμε τέλεια (ενώ στην πραγματικότητα, ως έργα ανθρώπων, ποτέ δεν είναι). Δημιουργεί ταινίες με ατέλειες, με δυσκολία πολλές φορές στην παρακολούθησή τους που όμως ανταμείβουν πλήρως τον θεατή που της παραδόθηκε.

Στην Annette εχθρός είναι κυρίως η διάρκεια -2 ώρες και 20 λεπτά- που έχει ως αποτέλεσμα να έχει μια εξαιρετική πρώτη και τελευταία σεκάνς αλλά ένα ξεχειλωμένο μεσαίο μέρος, παρότι έχει μερικές δυνατές σκηνές σε αυτό, όπως το πλοίο ή η πισίνα με την Ann.

Όμως το προσπερνάς, καθώς σε συνεπαίρνουν τόσο τα τραγούδια που έγραψαν οι Sparks, βγαλμένα από την ίδια μελαγχολική μήτρα που γέννησε και την ταινία, όσο και οι δύο σπουδαίοι πρωταγωνιστές, ο Adam Driver και η Marion Cottillard. Η Cotillard μάλιστα πήρε τον ρόλο έπειτα από δύο συναδέλφους στις οποίες κατέληξε για λίγο αλλά δεν προχώρησε, την Rooney Mara και την Michelle Williams, αποδεικνύοντας ότι ήταν εξαιρετική επιλογή, παρότι ο ρόλος της εμφανώς μικρότερος του Driver. Παραπάνω πληροφορίες δεν θα δώσουμε σχετικά με την Annette του τίτλου, το παιδί του ζευγαριού, καθώς ενώ κρύβει πολλούς συμβολισμούς, θα χαλάσει την μαγεία του να το διαπιστώσει κανείς επί της οθόνης.

Πάντως, ο Carax κατόρθωσε να δημιουργήσει ένα αλησμόνητο μιούζικαλ για τις σχέσεις, για το θέαμα, για τις συγκρούσεις και την ματαιοδοξία, για το #MeToo και τις καταγγελίες, για την ευθύνη και το δίκαιο, την εκμετάλλευση και την διεκδίκηση, και όλα αυτά χωρίς ίχνος διδακτισμού, αλλά με οδηγό το συναίσθημα.

Πρώτη δημοσίευση: 2 Σεπτεμβρίου 2021, 02:02
Ενημέρωση: 9 Σεπτεμβρίου 2021, 01:14
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
Annette
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
141
Εταιρία διανομής: 
Release: 
2 Σεπτεμβρίου 2021

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Tulip
16387
Tanweer
15288
Feelgood
7264
Feelgood
1977