«Σταματήστε τα 30 λεπτά διαφημίσεων»: Ο CEO της Sony τα χώνει στις αίθουσες

Μέσα σε μια βιομηχανία που ψάχνει απεγνωσμένα τρόπους να κρατήσει το κοινό στις αίθουσες, ο Toμ Ρόθμαν αποφάσισε να πει το προφανές — που κανείς δεν τολμούσε να το φωνάξει: τα pre-shows έχουν ξεφύγει. Η ταινία σε μια αίθουσα ξεκινά… όποτε αποφασίσει το σύμπαν των διαφημίσεων. Ο CEO της Sony πήρε μικρόφωνο και είπε αυτό που όλοι σκέφτονται αλλά κανείς δεν λέει δυνατά.

«Αυτό που πρόκειται να πω, το λέω ως ένας άνθρωπος που υπερασπίζεται τις κινηματογραφικές αίθουσες σε όλη του τη ζωή. Αλλά σας καλώ τώρα να πάρετε δύσκολες αποφάσεις για το μακροπρόθεσμο μέλλον αντί για τη βραχυπρόθεσμη υγεία της επιχείρησής σας […] Σταματήστε την εξάρτηση από τις διαφημίσεις. Οι περιστασιακοί θεατές έρχονται στην ώρα προβολής και μισούν που αναγκάζονται να βλέπουν ατελείωτες διαφημίσεις, κάτι που δεν χρειάζεται να κάνουν στο σπίτι».

Το πρόβλημα; Τα pre-shows έχουν ξεφύγει σε βαθμό παρωδίας. Μιλάμε για 25–30 λεπτά trailers και διαφημίσεων πριν καν ξεκινήσει η ταινία. Το αποτέλεσμα: ο κόσμος απλώς δεν εμφανίζεται στην ώρα του. Γιατί να το κάνει; Αν ξέρεις ότι έχεις μπροστά σου μισή ώρα διαφημίσεων, θα πας αργότερα. Και αυτό ακριβώς συμβαίνει. 

Σύμφωνα με δεδομένα που κυκλοφορούν στη βιομηχανία, σε προβολή του 28 Years Later στο Σικάγο, μόνο το 20% των θεατών ήταν στη θέση του στην ώρα προβολής. Χρειάστηκαν άλλα 12 λεπτά για να γεμίσει η αίθουσα. Δηλαδή, πρακτικά, η “κανονική” ώρα έναρξης είναι… άλλη. Και εδώ είναι που τα στούντιο αρχίζουν να εκνευρίζονται. Γιατί τα τρέιλερ — που υποτίθεται ότι είναι βασικό εργαλείο marketing — δεν τα βλέπει κανείς. Όταν το κοινό συγχρονίζει την άφιξή του για να τα αποφύγει, τότε όλο το σύστημα αυτοϋπονομεύεται.

Και όμως, οι αίθουσες συνεχίζουν να πιέζουν για περισσότερη διαφήμιση. Γιατί; Εύκολο χρήμα. Βραχυπρόθεσμα, δουλεύει. Μακροπρόθεσμα; Ρισκάρεις να διώξεις τον κόσμο. 

Και εδώ είναι το βασικό επιχείρημα: αν η εμπειρία του σινεμά αρχίσει να μοιάζει με αγγαρεία, τότε ο θεατής θα επιλέξει τον καναπέ του. Εκεί δεν υπάρχει καθυστέρηση. Δεν υπάρχει υποχρεωτική διαφήμιση. Πατάς play και ξεκινάει. Το σινεμά δεν μπορεί να ανταγωνιστεί το streaming αν κάνει τη ζωή του θεατή πιο δύσκολη. Είναι τόσο απλό.