"Agatha Christie’s seven dials": Προτιμότερο να γινόταν ταινία
Σύνοψη: Σε αυτό το διαχρονικό μυστήριο από τη Βασίλισσα του Εγκλήματος, μια ατρόμητη νεαρή αριστοκράτισσα, η λαίδη Αϊλίν «Μπαντλ» Μπρεντ, ερευνά τον φόνο του άντρα που την γοήτευσε, μέσα στο ίδιο της το πατρικό. Τα τρία επεισόδια υπόσχονται απρόσμενες ανατροπές, καθώς η Μπαντλ προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει τον δολοφόνο, μιας και ο χρόνος εξαντλείται.
ΣΧΕΤΙΚΑPropeller: One-Way Night Coach
Άποψη: Η βασίλισσα των βιβλίων μυστηρίου με ντετέκτιβ και εγκλήματα θα δημοσιεύσει το 1929 μια ιστορία στην οποία δεν πρωταγωνιστεί ούτε ο Πουαρό ούτε η Μαρπλ, οι κεντρικοί χαρακτήρες της, προς απογοήτευση πολλών.
Θα λάβει κυρίως αρνητικές κριτικές παρότι αργότερα θα εκτιμηθεί περισσότερο αν και κανείς δεν θα διαφωνήσει πως είναι ένα έλασσον έργο της.

Ένας από τους πυλώνες του Doctor Who, ο παραγωγός Chris Chibnall μεταφέρει την ιστορία σε σειρά τριών επεισοδίων, αχρείαστα μιας και θα μπορούσε να λειτουργήσει καλύτερα σε μια μιαμισάωρη ταινία.
Μια ιστορία που θέλει να συνδέσει το έγκλημα με τα μυστηριώδη επτά ρολόγια και την εξαφάνιση ενός όγδοου με την πολιτική πραγματικότητα της εποχής, τα όσα ταλανίζουν την μεσοπολεμική Ευρώπη μετά τον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο και ενώ κατευθύνεται σε μια νέα τάξη πραγμάτων.
Όλο αυτό μέσα από έναν επιφανειακό τρόπο απλώς και μόνο για να δώσει ένα απαιτούμενο μυστηριώδες βάθος στους πιθανούς δολοφόνους, σε ένα whodunit που δεν έχει ούτως ή άλλως πολλά πρόσωπα και άρα λίγες πιθανότητες να πέσει κανείς έξω.
Ένα τέλος προβλέψιμο ως ένα βαθμό, ειδικά για τους φαν των βιβλίων, ταινιών και σειρών με εγκλήματα ένα συγκεκριμένο clue που φυσικά δεν θα προδώσουμε, επί τόπου δείχνει τον ένοχο/την ενοχή αρκετά νωρίς.

Κατά συνέπεια χάνεται το έντονο μυστήριο, αν και διαθέτει ένα καλό καστ ηθοποιών και κυρίως την Έλενα Μπόναμ Κάρτερ που θα θέλαμε να δούμε και άλλο γιατί είναι πάντα σαρωτική και τον Μάρτιν Φρίμαν που από Γουάτσον πλάι στον Σέρλοκ του Κάμπερμπατς, γίνεται ένας από τους επιλαχόντες για να κερδίσει το βραβείο του ενόχου μιας και σε αυτές τις ιστορίες το σημαντικό είναι να είσαι ο δολοφόνος διότι αλλιώς είσαι ένα αδιάφορο γρανάζι της πορείας εξυχνίασης.
Μια πιο πολιτική προσέγγιση της εποχής και των διεργασιών που εν τέλει βέβαια έμοιαζε να μην χρειαζόταν καν να τεθούν, ίσως να έδινε μια νέα προσέγγιση που εξαρχής ως κείμενο δεν ήταν και από τα πιο δυνατά της κατά τα άλλα αγαπητής στους περισσότερους αναγνώστες Άγκαθα Κρίστι.


















ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων