Το "Bells" γυρίστηκε στην Αθήνα με δυνατό καστ

Ολοκλήρωσε τα γυρίσματά της στην Αθήνα, η μεγάλου μήκους ταινία Bells, η πρώτη του βραβευμένου Ελληνοαμερικανού σκηνοθέτη Άνταμ Κρίστιαν Κλαρκ στην Ελλάδα. Μία παραγωγή των Blueberry και Squeezy Productions, με παραγωγούς την Φαίη Πατσαλίδου και τον Θωμά Κίκη και διευθυντή φωτογραφίας τον Χρήστο Βουδούρη, γνωστό για τις συνεργασίες του με τον Γιώργο Λάνθιμο (Άλπεις) και τον Ρίτσαρντ Λίνκλεϊτερ (“Before Midnight”).

Γνωστός για το ωμό, προσανατολισμένο στις ερμηνείες έργο του (Caroline and Jackie, Newly Single), ο Ελληνοαμερικανός δημιουργός επέλεξε να γυρίσει την ταινία σε φιλμ, σε περιοχές του κέντρου της Αθήνας όπως η Ομόνοια, η Βικτώρια και το Μεταξουργείο.

Το Bells εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια ενός χειμώνα στην Αθήνα και ακολουθεί την Ελένη, μια νυχτερινή φύλακα ασφαλείας που βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο να χάσει το οικογενειακό της διαμέρισμα, και τον Τζον, έναν Αμερικανό αρχιτέκτονα που ζει στην πόλη (που υποδύεται ο ίδιος ο σκηνοθέτης) και είναι αρραβωνιασμένος με τη Δάφνη, σημαντικό στέλεχος σε μουσείο σύγχρονης τέχνης. Μια φαινομενικά συνηθισμένη επίσκεψη στο διαμέρισμα της πρώτης εξελίσσεται σε μια ιδιωτική, ανώνυμη σχέση που αναπτύσσεται στο περιθώριο της ζωής τους. Μέσα από ρουτίνες, συναντήσεις και κοινόχρηστους χώρους, η ταινία εξερευνά διακριτικά την ένταση ανάμεσα στη δέσμευση και τη φυγή, θέτοντας το ερώτημα αν η ελευθερία προϋποθέτει όρκους…

Η Στεφανία Γουλιώτη υποδύεται την Ελένη, μια εύθραυστη, αόρατη γυναίκα — νυχτερινή φύλακα στην Ομόνοια, που παλεύει με την απομόνωση.

Η Κλέλια Ανδριολάτου (Δάφνη) απομακρυνόμενη από το αρχέτυπο της ingénue, υποδύεται μια ψυχρή, φιλόδοξη και ψυχολογικά σύνθετη γυναίκα που κινείται στον διεθνή κόσμο της τέχνης.

Στο καστ επίσης οι Θέμις Μπαζάκα, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Γιώργος Γάλλος, Μάκης Παπαδημητρίου, Πάνος Βλάχος, Θανάσης Κουρλαμπάς και Ναταλία Σουίφτ.

Σύμφωνα με τον Άνταμ Κρίστιαν Κλαρκ, η επιλογή της Αθήνας δεν ήταν μόνο καλλιτεχνική αλλά και βαθιά προσωπική: πρόκειται για τη γειτονιά όπου έζησε η γιαγιά του, έναν τόπο μνήμης και επιστροφής. Στο Bells ο σκηνοθέτης προσεγγίζει την πόλη μέσα από έναν αυστηρό ρεαλισμό, επιδιώκοντας να αναδείξει τη νεοκλασική και ανθρώπινη διάσταση της σύγχρονης Αθήνας, πέρα από στερεοτυπικές αναπαραστάσεις αστικής παρακμής.

Παράλληλα, η απόφασή του να γυρίσει την ταινία στην Ελλάδα συνδέεται άμεσα με τη μακροχρόνια επιθυμία του να συνεργαστεί με Έλληνες θεατρικούς ηθοποιούς, τους οποίους θεωρεί από τους πιο πειθαρχημένους και εκφραστικά τολμηρούς στην Ευρώπη. Το Bells φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως γέφυρα ανάμεσα στο αμερικανικό ανεξάρτητο σινεμά και τη σύγχρονη ελληνική εμπειρία.