Blow Up

Λονδίνο, 1966, στην κορύφωση του Swinging London. Ένας γοητευτικός, πετυχημένος, μποέμ και κυνικός φωτογράφος, καταγράφει τυχαία τη συνάντηση ενός ζευγαριού. Η γυναίκα από το ζευγάρι επιμένει φορτικά να της δώσει τα αρνητικά. Ο φωτογράφος ανακαλύπτει μέσα από τις φωτογραφίες, ότι είναι πολύ πιθανόν να υπήρξε ακούσιος μάρτυρας μιας δολοφονίας.

Στα μέσα της δεκαετίας του 60, ο Αντονιόνι, όντας πλέον ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους του κινηματογραφικού μοντερνισμού και του art cinema, αποδέχθηκε μια πρόταση του μεγαλοπαραγωγού Κάρλο Πόντι για να γυρίσει κάποιες ταινίες στα Αγγλικά, στη Δύση, με τη συνδρομή Αμερικανικών κεφαλαίων. Το Blow Up γυρίστηκε στο Λονδίνο του 1965-66, που βίωνε την κορύφωση της ψυχεδελικής, ποπ περιόδου του, μια έκρηξη σεξουαλικής απελευθέρωσης, νεωτερικής μόδας, μουσικής ροκ και drug culture.

Μάιλς, Τζέιν Μπίρκιν, το μοντέλο Βαρούσκα, οι Yarbirds με τον Τζιμ Πέιτζ και τον Τζεφ Μπεκ). Ο Αντονιόνι και ο σεναριογράφος Τονίνο Γκέρα, διασκευάζουν ένα διήγημα του Χούλιο Κορτάσαρ και δημιουργούν μια ταινία επιφανειακά μυστηρίου-θρίλερ, αλλά ουσιαστικά άλλη μια κατάθεση του Ιταλού μαέστρο για την αποξένωση και την έκλειψη συναισθημάτων και πραγματικών προσώπων, με ήρωες, ως συνήθως, άτομα της κορυφής της πυραμίδας, δεσμώτες των αόρατων ιστών της καπιταλιστικής κοινωνίας. 

Το Blow Up, με την βοήθεια του μικρού σκανδάλου που προκάλεσαν κάποιες τολμηρές σκηνές (ένα τριολέ του Χέμινγκς με την Τζέιν Μπίρκιν και τη Βαρούσκα), η ανοιχτή κατανάλωση ελαφρών ναρκωτικών και γενικότερα το αίσθημα άνευ ορίων ελευθεριότητας που κυριαρχούσε στο τότε καθημερινό Λονδίνο, αποτέλεσε την πιο συζητημένη ταινία του Αντονιόνι.