Ο Γκιγιέρμο ντελ Τόρο βλέπει 1.000 ταινίες τον χρόνο — και το Letterboxd προσπαθεί να ακολουθήσει

Το Letterboxd «έπεσε», οι χρήστες του Twitter άρχισαν να μετρούν τις κινηματογραφικές τους επιδόσεις σαν να επρόκειτο για τα ένσημα της σύνταξης και ο Γκιγιέρμο ντελ Τόρο μας έκανε όλους να νιώσουμε σαν ερασιτέχνες. Αν νομίζατε ότι οι 100 ταινίες που είδατε το 2025 ήταν άθλος, ο Μεξικανός μετρ είναι εδώ για να σας υπενθυμίσει ότι ο κινηματογράφος είναι μια πλήρης απασχόληση — και μάλιστα με υπερωρίες.

ΣΧΕΤΙΚΑΗ πρώτη διαφήμιση του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο είναι φυσικά για τεκίλα

Τις τελευταίες ώρες, τα social media πλημμύρισαν με screenshots από τα “Year in Film” summaries του Letterboxd. Πόσες ταινίες είδες; Ποιος σκηνοθέτης κυριάρχησε; Ποιος ηθοποιός; Οι servers λύγισαν από την κίνηση, καθώς η σινεφιλία μετατράπηκε — έστω και για λίγο — σε διαγωνισμό αντοχής.

Ο σεναριογράφος Λάρι Καραζέφσκι κατέγραψε 624 ταινίες για το 2025. Άλλοι χρήστες έφτασαν τις 700. Δηλαδή περίπου δύο ταινίες την ημέρα, κάθε μέρα, χωρίς ρεπό. Και ενώ αυτό ακούγεται εντυπωσιακό, υπάρχει ο Γκιγιέρμο ντελ Τόρο. Ο άνθρωπος που παραδέχτηκε αφοπλιστικά ότι βλέπει ακόμα 3–4 ταινίες την ημέρα. Που σημαίνει πάνω από 1.000 τον χρόνο. Όχι για challenge. Όχι για στατιστικά. Αλλά γιατί έτσι λειτουργεί ο εγκέφαλός του.

Όπως έχει πει, η καθημερινή θέαση είναι μέρος της δημιουργικής του διαδικασίας: «Βλέπω τρεις ταινίες την ημέρα», εξηγεί, συχνά επαναλαμβάνοντας προβολές. Και προσθέτει: «Αν δεις το All About Eve στα 15 και το ξαναδείς στα 40, βλέπεις δύο εντελώς διαφορετικές ταινίες».

Αυτή η φράση είναι σχεδόν το αντίθετο του Letterboxd culture. Εκεί που η πλατφόρμα ενθαρρύνει την ταχύτητα, ο ντελ Τόρο μιλά για επιστροφή, επαναπροσέγγιση, επανερμηνεία. Δεν τον ενδιαφέρει το “πόσες”, αλλά το “πότε” και το “πώς”.

Δεν είναι μόνος του. Ο Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ είχε πει στο The New Yorker το 2014 ότι στα είκοσί του έβλεπε τέσσερις ταινίες την ημέρα. Η διαφορά; Εκείνος μείωσε ρυθμούς. Ο Στίβεν Σόντερμπεργκ μοιράστηκε πρόσφατα τη λίστα του 2025: 144 ταινίες. Και δεδομένου ότι σκηνοθέτησε τρεις ταινίες την ίδια χρονιά, μάλλον του δίνουμε άφεση.

Όταν η σινεφιλία γίνεται αγώνας δρόμου, χάνει τη χαρά της. Μετατρέπεται σε burnout. Ο Ντελ Τόρο, αντίθετα, ανήκει σε μια κατηγορία θεατών που δεν βλέπουν ταινίες για να ξεφύγουν από τη ζωή, αλλά για να την κατανοήσουν καλύτερα. Χίλιες ταινίες τον χρόνο δεν είναι ρεκόρ. Είναι απλώς άλλη μια ημέρα στο γραφείο για κάποιον που ζει και αναπνέει μέσα στο σινεμά.