Planetarium

Σύνοψη: Παρίσι, τέλη της δεκαετίας του ’30. Η Κέιτ και η Λόρα Μπάρλοου, δύο αδερφές και μέντιουμ, ολοκληρώνουν την περιοδεία τους. Γοητευμένος από το χάρισμα τους, ένας πανίσχυρος Γάλλος παραγωγός, ο Αντρέ Κορμπέν, τις προσλαμβάνει για μια πολύ φιλόδοξη ταινία. Στη δίνη του κινηματογράφου, των πειραμάτων και των συναισθημάτων, η νέα αυτή οικογένεια δε μπορεί να προβλέψει τι θα συμβεί σύντομα στην Ευρώπη.

Άποψη: Mια ταινία - ωδή στην αμπελοφιλοσοφία, με ενδιαφέροντα κάδρα στις δύο φωτογενείς πρωταγωνίστριες (η Νάταλι Πόρτμαν είναι φυσικά και κανονική ηθοποιός σε αντίθεση με την κόρη του Τζόνι Ντεπ και της Βνέσα Παραντί που γράφει μεν εξαιρετικά στον φακό, αλλά όσον αφορά στις υποκριτικές της δυνατότητες, ας αλλάξουμε κουβέντα...) μεν, αλλά χωρίς ουσιαστικά να καταφέρνει να τις αναδεικνύει, παρά μόνο να τις καλλωπίζει χωρίς ουσιαστικό λόγο.

Κάπου μεταξύ μιας φαντασιακής απεικόνισης της πραγματικότητας που προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ συνειδητού και ασυνείδητου και τελικά δεν τα καταφέρνει πέφτοντας στη δίνη μιας ιστορίας χωρίς ειρμό, στόχευση, αυτογνωσία και μέτρο.