Tα Όσκαρ βάζουν στοπ στην Τεχνητή Νοημοσύνη!

Ενώ το Χόλιγουντ φλερτάρει όλο και πιο έντονα με την τεχνητή νοημοσύνη, η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου αποφάσισε να τελειώσει το πάρτυ του παραλόγου πριν καν ξεκινήσει. Οι νέοι κανόνες που θα ισχύσουν από τα Oscars του 2027 δεν αφήνουν πολλά περιθώρια παρερμηνείας: αν δεν υπάρχει άνθρωπος πίσω από το έργο, δεν υπάρχει και υποψηφιότητα.

ΣΧΕΤΙΚΑΟι αιθουσάρχες ζητούν να ψηφίζουν για τα Όσκαρ

Θυμάστε όταν ο Μάθιου ΜακΚόναχι προέβλεψε ότι οι ηθοποιοί και οι ταινίες Τεχνητής Νοημοσύνης θα διείσδυαν στα Oscars σε «πέντε χρόνια»; Δεν θα συμβεί. Η Ακαδημία μόλις έκανε μια από τις πιο ξεκάθαρες κινήσεις των τελευταίων ετών: όχι, η τεχνητή νοημοσύνη δεν παίρνει Oscar.

Τα σενάρια πρέπει να είναι γραμμένα από ανθρώπους. Όχι «βοηθημένα», όχι «σχεδόν ολοκληρωμένα», αλλά πραγματικά γραμμένα. Αν η AI έχει βάλει σοβαρό χέρι, το πρότζεκτ δεν μπαίνει στο παιχνίδι.

Επίσης, η Ακαδημία ξεκαθαρίζει: μόνο ερμηνείες «αποδεδειγμένα εκτελεσμένες από ανθρώπους με τη συγκατάθεσή τους» είναι επιλέξιμες. Δηλαδή, όχι ψηφιακά avatars, όχι πλήρως AI-generated ερμηνείες, όχι deepfake «θαύματα». Θέλεις υποψηφιότητα; Βάλε άνθρωπο μπροστά στην κάμερα.

Φυσικά, τα ψηφιακά εργαλεία δεν εξαφανίζονται. Μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις για βελτιώσεις, για post-production. Αλλά δεν μπορείς να βασιστείς σε αυτά για να δημιουργήσεις τον πυρήνα της ερμηνείας ή του σεναρίου. Με άλλα λόγια: η AI μπορεί να βοηθήσει. Δεν μπορεί να πάρει το credit.

Η δεύτερη μεγάλη αλλαγή, που είναι ίσως λιγότερο «viral», αλλά εξίσου σημαντική: η κατηγορία Διεθνούς Ταινίας αλλάζει ριζικά.

Μέχρι τώρα, κάθε χώρα είχε το δικαίωμα να στείλει μία μόνο ταινία. Αυτό οδηγούσε συχνά σε… περίεργες επιλογές και σε αποκλεισμό ισχυρών διεκδικητών του Όσκαρ. Με το νέο σύστημα, υπάρχει εναλλακτική: αν μια ταινία κερδίσει μεγάλο βραβείο σε ένα από τα φεστιβάλ Καννών, Βερολίνου, Βενετίας, Sundance, Τορόντο ή Μπουσάν,  μπορεί να μπει κατευθείαν στη συζήτηση. Πρόσφατο παράδειγμα, το "Anatomy of a fall" της Ζιστίν Τριέ που ενώ πήρε Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες (και τελικά και Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου...), δεν ήταν η πρόταση της Γαλλίας για το Διεθνές. 

Και γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρον: αν μια τέτοια ταινία κερδίσει, το Όσκαρ δεν πάει στη χώρα. Πάει στην ταινία. Ο  σκηνοθέτης το κρατάει εκ μέρους της ομάδας. Λιγότερη σημασία στο διαβατήριο, περισσότερη στο ίδιο το έργο.

Τέλος, οι ηθοποιοί μπορούν πλέον να έχουν πολλαπλές υποψηφιότητες στην ίδια κατηγορία. Ναι, αν έχεις δύο ερμηνείες την ίδια χρονιά που σκίζουν, δεν χρειάζεται να «διαλέξεις» ποια θα προωθήσεις. Ή να μην βαφτιστεί η μία από τις δύο υποστηρικτική για να μην συγκρουστεί με άλλη.