Στίβεν Σόντερμπεργκ: "Δεν φοβάμαι την τεχνητή νοημοσύνη"

Αν υπάρχει ένας σκηνοθέτης που δεν πρόκειται να ζητήσει συγγνώμη για το επόμενο τεχνολογικό βήμα, αυτός είναι ο Στίβεν Σόντερμπεργκ. Ο άνθρωπος που έφερε το indie σινεμά στο mainstream με το Sex, Lies, and Videotape, που γύρισε ταινίες με iPhone και που πηγαινοέρχεται μεταξύ blockbuster και micro-budget παραγωγών σαν να αλλάζει πουκάμισα, τώρα λέει ξεκάθαρα: το AI είναι απλώς το επόμενο εργαλείο. Και όχι μόνο δεν κάνει πίσω στη χρήση AI, αλλά δείχνει να απολαμβάνει την αναστάτωση που προκαλεί. Και αν περιμένατε να χαμηλώσει τους τόνους, μάλλον θα απογοητευτείτε.

ΣΧΕΤΙΚΑΣτίβεν Σόντερμπεργκ: «Λατρεύω να κάνω ταινίες. Απλώς μισώ τη βιομηχανία»

Ο Στίβεν Σόντερμπεργκ υπήρξε πάντα ένας άνθρωπος που παίρνει ρίσκα. Αυτός είναι ο ίδιος τύπος που έκανε mainstream το κίνημα του ανεξάρτητου κινηματογράφου με το Sex, Lies, and Videotape. Ο ίδιος άνθρωπος που γύρισε ταινίες σε iPhone, απογύμνωσε τα μοντέλα παραγωγής και μεταπήδησε από τη δουλειά σε στούντιο σε έργα μικρο-προϋπολογισμού. Η καριέρα του έχει καθοριστεί από το ρίσκο — και ίσως από μια ελαφρά εμμονή να κάνει τα πράγματα με τον πιο δύσκολο (ή τον πιο παράξενο) τρόπο.

Οπότε όταν ανακοίνωσε ότι η επόμενη ταινία του —ένα πρότζεκτ για τον Ισπανοαμερικανικό Πόλεμο με τον Βάγκνερ Μούρα— θα «χρησιμοποιήσει πολύ AI», δεν ήταν και τόσο σοκαριστικό. Αυτό που ίσως ήταν πιο ενδιαφέρον είναι η αντίδρασή του στις... αντιδράσεις. Όταν ρωτήθηκε σχετικά, απάντησε: «Απλώς δεν νιώθω ότι απειλούμαι από αυτό. Φοβάμαι μόνο πράγματα που δεν καταλαβαίνω». Προφανώς, έχει κάνει τα ιδιαίτερα μαθήματά του στους αλγόριθμους. Και γίνεται ακόμη πιο ωμό όταν εξηγεί γιατί τον ενδιαφέρει το AI: «Πριν από δέκα χρόνια, θα έπρεπε να συνεργαστώ με μια εταιρεία οπτικών εφέ με απίστευτο κόστος… Πλέον όχι. Δεν καταλαβαίνω που είναι το πρόβλημα». Για εκείνον, το θέμα είναι απλό: «Η δουλειά μου είναι να παραδώσω μια καλή ταινία, τελεία».

Έχει ενδιαφέρον το γεγονός πως αυτές οι δηλώσεις ακολουθούν το Black Bag, μια ταινία που αγαπήθηκε από τους κριτικούς αλλά δεν τα πήγε καλά εμπορικά. Και αυτό φαίνεται να τον έκανε να ξανασκεφτεί την προσέγγισή του. Τώρα μιλάει λιγότερο για “μικρά” πειράματα και περισσότερο για ταινίες που μπορούν να γίνουν events. Και εδώ μπαίνει το AI ως λύση: τρόπος να κάνεις κάτι μεγάλο χωρίς να χρειάζεσαι μπάτζετ επιπέδου Marvel.

Είναι επικίνδυνο; Εξαρτάται ποιον ρωτάς. Γιατί το θέμα είναι και δημιουργικό. Πόσο “ανθρώπινη” μπορεί να είναι μια ταινία που βασίζεται τόσο πολύ σε AI; Και πόσο ενδιαφέρει τελικά το κοινό αυτή η διάκριση; Ο Σόντερμπεργκ, πάντως, δεν φαίνεται να χάνει τον ύπνο του. Και αν κρίνουμε από την καριέρα του μέχρι τώρα, μάλλον έχει κερδίσει το δικαίωμα να πειραματίζεται χωρίς να ζητά άδεια. Το αν αυτή τη φορά θα του βγει, είναι άλλη ιστορία. Αλλά ένα είναι σίγουρο: δεν πρόκειται να παίξει safe.