"Spinning out" season 1: Άνισο

spinning out netflix
Δημοσίευση: 31 Ιαν. 2020, 21:21
Συντάκτης:

Σύνοψη: Το παγωμένο Idaho παραχωρεί το ορεινό χιονισμένο τοπίο του στην πρωτότυπη αυτή σειρά του Netflix, για μία αθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ που πάσχει όπως και η μητέρα της από διπολική διαταραχή και προσπαθεί να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις του αθλήματος αλλά και της προσωπικής της ζωής.

ΣΧΕΤΙΚΑ"Bloodride" season 1: Άνοστο τηλεοπτικό junk food

Άποψη: Το Spinning out που βασίζεται σε εντελώς teenage έρωτες και φιλίες, με χαρακτήρες στερεότυπα και προβλέψιμη εξέλιξη, από τις πρώτες σκηνές προδίδει τη σοβαροφάνεια και τη ροπή του προς το μελόδραμα. Η διπολική διαταραχή που αποτελεί κεντρικό θέμα της ιστορίας, παρουσιάζεται στο πρόσωπο της μητέρας της πρωταγωνίστριας, αμήχανα και μπερδεμένα, με αποτέλεσμα έναν χαρακτήρα που δεν προκαλεί ούτε συμπάθεια ούτε ενδιαφέρον. Είναι γεγονός ότι αυτοί οι χαρακτήρες πάντα αποτελούν πρόκληση για να μη γίνουν ασυνάρτητοι και αντιπαθητικοί και ευτυχώς η πρωταγωνίστρια Kaya Scodelario (η οποία ερμήνευσε την επίσης διπολική Effy του Skins) με τα μεγάλα εκφραστικά της μάτια να τη βγάζουν ασπροπρόσωπη στις ερμηνευτικές προκλήσεις, καταφέρνει να σώσει τον δικό της από την υπερβολή.

Η σειρά κατά τ’ άλλα δίνει την εντύπωση ότι αποτελείται από δέκα εντελώς άνισα επεισόδια με άλλα να κυλούν εντελώς αδιάφορα και άλλα να είναι φορτωμένα με συναισθηματικές σκηνές,  άλλα προσεγμένα και εύστοχα και άλλα με εμφανή λάθη. Παράλληλα οι καυγάδες, οι αποκαλύψεις και οι εμπνευσμένοι μονόλογοι που δίνονται σε αφθονία ανά δύο σκηνές περίπου, χάνουν γρήγορα την αξία τους και παύουν να συγκινούν, ενίοτε επιπλέον κουράζουν τον θεατή, ο οποίος ίσως δεν είναι προετοιμασμένος για αυτό το φλερτ της σειράς με το είδος της σαπουνόπερας.  Φυσικά, η σκηνοθετική προσέγγιση της ιστορίας δε βοηθάει, καθώς συχνά χάνεται στα πολλά κοντινά πλάνα και στη δραματική μουσική, δίνοντας περισσότερη έμφαση απ’ όση χρειάζεται σε σκηνές που μπορούσαν να αξιοποιηθούν πιο σοβαρά και μετρημένα.

Το πατινάζ ωστόσο μένει πάντα στο επίκεντρο, με τον Ολυμπιακό αθλητή Johnny Weir, να αποτελεί μέρος του καστ. Έτσι, δίνεται μία ενδιαφέρουσα ματιά στον κόσμο του καλλιτεχνικού πατινάζ, με πολλές απολαυστικές σκηνές χορού που ίσως αρκούν για να παραβλέψει κανείς τα υπόλοιπα, αναπτύσσοντας τόσο την αθλητική όσο και την καλλιτεχνική πλευρά του συναρπαστικού αγωνίσματος. Καταφέρνει τελικά να μείνει η σειρά πιστή στον άξονα της, αξιοποιώντας παράλληλα εύστοχα και αποτελεσματικά τους δευτερεύοντες χαρακτήρες της.

Κάπως έτσι στα τελευταία επεισόδια είτε βρίσκει κάπως το νόημα και το ρυθμό του, είτε ο θεατής έχει αποδεχτεί πλέον τα ελαττώματα του, πάντως για κάποιον που αγαπά το καλλιτεχνικό πατινάζ το Spinning out, μπορεί να προσφέρει την τέλεια ένοχη απόλαυση, αλλά τίποτα παραπάνω από αυτό.

5,5 / 10

 

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Tulip
12029
Feelgood
9042
Tanweer
3463