Οι 5 ταινίες που ο Τομ Κρουζ πλήρωσε εισιτήριο για να δει

Υπάρχει μια σχεδόν μεταφυσική διάσταση στον τρόπο με τον οποίο ο Τομ Κρουζ τοποθετεί τον εαυτό του απέναντι στο σινεμά. Δεν είναι απλώς μέρος του — επιχειρεί να ταυτιστεί με αυτό. Το σώμα του, σε διαρκή κίνηση, σε διαρκή καταδίωξη, μοιάζει να λειτουργεί ως προέκταση της ίδιας της κινηματογραφικής μηχανής. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη μυθολογία, προκύπτει ένα ερώτημα σχεδόν παιδικά απλό αλλά θεωρητικά εκρηκτικό: βλέπει πράγματι ταινίες;

ΣΧΕΤΙΚΑΤο AI βάζει τον Τομ Κρουζ να παίζει ξύλο με τον Μπραντ Πιτ

Σε συνεντεύξεις επί δεκαετίες, επαναλαμβάνει πόσο αγαπά το σινεμά χωρίς να κατονομάζει συγκεκριμένους τίτλους. Μέχρι που ήρθε εκείνη η στιγμή με τον Τζίμι Φάλον, όπου είπε ότι βλέπει μια ταινία κάθε μέρα — και μετά… τίποτα. Έπαθε μπλακ άουτ και δεν κατονόμασε κάποια.

Κάπου εκεί, το ίντερνετ έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα: άρχισε να αμφισβητεί τα πάντα. Και έτσι γεννήθηκε το πιο παράξενο ερώτημα: πόσες φορές έχει πληρώσει όντως εισιτήριο ο Τομ Κρουζ; Η απάντηση, αν πιστέψουμε τα λεγόμενά του, είναι πέντε. Ναι, πέντε. Σε ολόκληρη τη ζωή του. Και αυτές είναι οι ταινίες.

Spy Game (2001)

Σε συνέντευξη με τον Λάρι Κινγκ, ο Κρουζ είπε το αδιανόητο: ότι στήνεται σε ουρές και αγοράζει εισιτήρια. Ο Κινγκ, όπως και όλοι μας, δεν το πίστεψε. Τότε ο Κρουζ πέταξε το χαρτί του: "Spy Game".

«Σίγουρα», είπε. «Πήγα και είδα το Spy Game τις προάλλες». «Σε ουρά;» ρώτησε ο Κινγκ. «Φυσικά και το έκανα». Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε κάπου εκεί έξω υπήρχε ένας θεατής που έτρωγε ποπ κορν δίπλα στον Τομ Κρουζ. Τρομακτικό.

Harry Potter and the Philosopher’s Stone (2001)

Στην ίδια συνέντευξη, ο Κρουζ επιβεβαίωσε ότι πήγε να δει "Harry Potter and the Philosopher’s Stone" με τα παιδιά.

«Ναι, πήγα τα παιδιά να δουν Harry Potter». Και όταν ο Κινγκ δυσκολεύτηκε να το πιστέψει: «Οι άνθρωποι έρχονται και λένε γεια, και είναι πολύ ευγενικοί. Αλλά δεν έχω πρόβλημα με αυτό». Φαντάσου να είσαι παιδί, να βλέπεις μάγους και ξαφνικά να συνειδητοποιείς ότι δίπλα σου κάθεται ο Τομ Κρουζ. Κανονικό mindfuck.

Indiana Jones and the Dial of Destiny (2023)

Fast forward στο 2023 και ο Κρουζ κάνει κάτι πιο σύγχρονο: ποστάρει Instagram. Ναι, για να αποδείξει ότι πήγε σινεμά. Αγόρασε εισιτήριο για το "Indiana Jones and the Dial of Destiny" και το έκανε μεγάλο θέμα. Φωτογραφίες, αφίσες, χαμόγελα. Όλα εκεί. Ήταν και μια καλή ευκαιρία να στηρίξει τον Χάρισον Φορντ — και να δείξει ότι ακόμα πιστεύει στο σινεμά ως εμπειρία. Το εισιτήριο εδώ γίνεται χειρονομία αλληλεγγύης. Όχι μόνο προς την ταινία, αλλά προς την ίδια την ιδέα του blockbuster ως συλλογικού γεγονότος.

Oppenheimer (2023)

Στο ίδιο post, αποκάλυψε ότι θα δει και το "Oppenheimer". «Αυτό το καλοκαίρι είναι γεμάτο από καταπληκτικές ταινίες για να δεις στις αίθουσες», έγραψε. Ο άνθρωπος πήγε από τον Ιντιάνα Τζόουνς στον Κρίστοφερ Νόλαν χωρίς διάλειμμα. Σεβαστό.

Ίσως επειδή ο Νόλαν είναι ο μόνος που παίρνει το σινεμά τόσο σοβαρά όσο αυτός, ή ίσως γιατί ήθελε να τσεκάρει τον ανταγωνισμό από κοντά.

Barbie (2023)

Ο Κρουζ αγόρασε εισιτήριο και για αυτό, συμμετέχοντας στο φαινόμενο "Barbenheimer". Ναι, ακόμα κι αν αυτό σήμαινε ότι ανταγωνιζόταν έμμεσα το δικό του "Mission: Impossible". Ήταν ένα ελαφρώς "cringe" διαφημιστικό κόλπο; Σίγουρα. Αλλά ο Κρουζ θα έκανε τα πάντα για να μην κλείσουν τα σινεμά. Όπως είπε στη Sydney Morning Herald, μεγάλωσε με τη μεγάλη οθόνη και έτσι θέλει να φτιάχνει ταινίες. Αν χρειαστεί να δει τη Margot Robbie να χορεύει για να σωθεί το Χόλιγουντ, θα το κάνει και θα ζητήσει και την απόδειξη. Επαγγελματίας μέχρι τέλους.

Όλο αυτό ίσως να είναι και λίγο PR. Αλλά αν υπάρχει κάτι που φαίνεται ειλικρινές, είναι η ανάγκη του Κρουζ να κρατήσει το σινεμά ζωντανό.

Όπως είπε: «Μεγάλωσα βλέποντας ταινίες στη μεγάλη οθόνη. Έτσι τις φτιάχνω, και μου αρέσει αυτή η εμπειρία· είναι καθηλωτική, και το να την έχεις ως κοινότητα και ως βιομηχανία, είναι σημαντικό».