Ο Ασγκάρ Φαραντί καλεί την κινηματογραφική κοινότητα να σώσει το Ιράν από την καταστροφή

Σε έναν κόσμο όπου τα social media έχουν μετατρέψει κάθε είδηση σε στιγμιαίο κύμα προσοχής, η παρέμβαση του Ασγκάρ Φαραντί έρχεται με έναν διαφορετικό ρυθμό: πιο αργό, πιο βαρύ, αλλά και πιο ουσιαστικό. Ο δημιουργός, γνωστός για τη χειρουργική ακρίβεια με την οποία αποτυπώνει τις ανθρώπινες σχέσεις στο σινεμά του, αυτή τη φορά εγκαταλείπει τη μυθοπλασία και μιλά ευθέως.

ΣΧΕΤΙΚΑO Aσγκάρ Φαραντί επιστρέφει - Tρέιλερ για το "Parallel tales"

Σύμφωνα με την αναφορά του Μανσούρ Τζαχανί, ανεξάρτητου δημοσιογράφου κινηματογράφου στην Τεχεράνη, ο Ασγκάρ Φαραντί, ο φημισμένος Ιρανός σκηνοθέτης, δύο φορές νικητής του Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, κάλεσε καλλιτέχνες και κινηματογραφιστές σε όλο τον κόσμο να σταματήσουν την καταστροφική επίθεση εναντίον του Ιράν και να αποτρέψουν την ισοπέδωση των πολιτικών υποδομών στη χώρα. Το κείμενο του αιτήματος του Ασγκάρ Φαραντί, το οποίο διακινείται ήδη στα διεθνή δημοσιογραφικά γραφεία, είναι σαφές και χωρίς περιστροφές:

«Καλώ τους καλλιτέχνες και τους κινηματογραφιστές σε όλο τον κόσμο να γίνουν φωνή σε αυτές τις κρίσιμες ημέρες και ώρες, με κάθε δυνατό τρόπο, ώστε να σταματήσει η καταστροφική επιθετικότητα που έχει ολοένα και περισσότερο καταστρέψει τις πολιτικές υποδομές.Υποδομές που ανήκουν στον ιρανικό λαό και σχετίζονται με τις βασικές ανάγκες της καθημερινής τους ζωής. Η καταστροφή των υποδομών δεν είναι απλώς καταστροφή κτιρίων, είναι επίθεση στην ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια».

Και μετά έρχεται το σημείο που δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες: «Η επίθεση στις υποδομές μιας χώρας είναι έγκλημα πολέμου. Ανεξάρτητα από οποιεσδήποτε πεποιθήσεις ή στάσεις, ας ενωθούμε για να σταματήσουμε αυτή την απάνθρωπη, παράνομη και καταστροφική διαδικασία».

Η παρέμβαση αυτή έχει ιδιαίτερη βαρύτητα αν σκεφτεί κανείς ποιος μιλά. Ο Φαραντί δεν είναι απλώς ένας ακόμη σκηνοθέτης που σχολιάζει την επικαιρότητα. Είναι ένας δημιουργός που έχει χτίσει καριέρα πάνω στην ηθική πολυπλοκότητα και την αποφυγή εύκολων απαντήσεων. Το γεγονός ότι εδώ επιλέγει μια τόσο ξεκάθαρη θέση λέει πολλά. Ο Φαραντί απορρίπτει τη σχετικότητα — αυτή την ίδια σχετικότητα που συχνά χαρακτηρίζει τους χαρακτήρες του — και επιλέγει μια απόλυτη ηθική θέση. Είναι σαν να εγκαταλείπει προσωρινά το κινηματογραφικό του σύμπαν για να μιλήσει με όρους πραγματικότητας. Το ιρανικό σινεμά έχει μακρά ιστορία στο να ισορροπεί ανάμεσα στην τέχνη και την πολιτική πραγματικότητα. Από τον Κιαροστάμι μέχρι τον Παναχί, οι δημιουργοί της χώρας έχουν μάθει να μιλούν — είτε έμμεσα είτε άμεσα — για όσα συμβαίνουν γύρω τους. Ο Φαραντί, ίσως ο πιο διεθνώς αναγνωρισμένος εκπρόσωπος αυτής της παράδοσης σήμερα, φαίνεται να επιλέγει τη δεύτερη οδό. 

Το αν η έκκλησή του θα βρει ανταπόκριση είναι άλλο θέμα. Ο Φαραντί έκανε το πρώτο βήμα. Μένει να δούμε αν οι συνάδελφοί του στο Χόλιγουντ και την Ευρώπη θα πατήσουν το «play» στην αλληλεγγύη ή αν θα παραμείνουν στο «mute».