Η Μεγάλη Χίμαιρα: Το σώμα της Φωτεινής Πελούζο ως τοπίο μνήμης και τραγωδίας

Η νεαρή ηθοποιός Φωτεινή Πελούζο, με καταγωγή από Ελλάδα και Ιταλία, πρωταγωνιστεί στη σειρά υψηλής παραγωγής Η Μεγάλη Χίμαιρα, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μ. Καραγάτση. Η σειρά έξι επεισοδίων, σε σκηνοθεσία Βαρδή Μαρινάκη και σενάριο Παναγιώτη Ιωσηφέλη, ανήκει στις μεγάλες πρεμιέρες της Beta Film στο Mipcom.

Η σειρά – σκηνοθετημένη από τον Βαρδή Μαρινάκη και γραμμένη από τον Παναγιώτη Ιωσηφέλη – συνομιλεί με την τραγική παράδοση, επιστρέφοντας σε μοτίβα της αρχαίας μυθολογίας: ο έρωτας ως καταστροφή, η οικογένεια ως πεδίο σύγκρουσης, η ελευθερία ως αδύνατη αναζήτηση. Η Πελούζο τοποθετείται ακριβώς εκεί όπου η τραγωδία και ο μοντερνισμός τέμνονται: ως Μαρίνα, μια γυναίκα «σε διαρκή αναζήτηση ελευθερίας», που την ίδια στιγμή αυτοϋπονομεύεται. 

Η υπόθεση τοποθετείται στη δεκαετία του 1930 και ακολουθεί τη Μαρίνα (Πελούζο), μια Ιταλίδα με τραύματα από το παρελθόν, που παντρεύεται τον Έλληνα καπετάνιο Γιάννη (Ανδρέας Κωνσταντίνου) και τον ακολουθεί στο νησί της Σύρου. Εκεί, γοητεύεται από τον νεαρότερο αδελφό του, Μηνά (Δημήτρης Κίτσος), με αποτέλεσμα μια ιστορία που οδηγείται σε σκοτεινό, τραγικό φινάλε. 

Όπως δηλώνει η ίδια στο Variety:

«Με ενδιέφερε πολύ η διαρκής της αναζήτηση για ελευθερία. Αναζητά την ελευθερία σε όλη την ιστορία, αποτυγχάνοντας μάλλον να το πετύχει λόγω των περιορισμών της κοινωνίας αλλά και λόγω αυτοεπιβαλλόμενων περιορισμών».

Το ενδιαφέρον εδώ είναι η ανάγνωση της «Μεγάλης Χίμαιρας» ως παραβολής για τη σύγχρονη θέση της γυναίκας: η Μαρίνα δεν είναι μια φιγούρα «όλα ρόδινα». Είναι σκοτεινή, τοξική, αμφίθυμη, και αυτή η πολυπλοκότητα καθιστά τη σειρά γόνιμη για στοχασμό. Η Πελούζο το λέει ξεκάθαρα:

«Θεωρώ ότι η σειρά είναι διαχρονική και ότι είναι πολύ ενδιαφέρον που ο χαρακτήρας παρουσιάζεται στην πολυπλοκότητά του. Δηλαδή χωρίς εξωραϊσμό. Σκέφτεται πράγματα που είναι άσχημα και σκοτεινά, που μερικές φορές τρομάζουν».

Το ίδιο το σώμα της ηθοποιού γίνεται το κέντρο της αφήγησης: το γυμνό, οι σκηνές σεξ, δεν είναι απλώς ερεθιστικά στοιχεία, αλλά πράξεις πολιτικής. Η Πελούζο τονίζει:

«Το γυμνό σώμα της γυναίκας εξακολουθεί να θεωρείται από το κοινό κάτι που ξεχωρίζει για κάποιον παράλογο λόγο. Μακάρι να ήταν κάτι ξεπερασμένο, αλλά δεν είναι».

Η συμμετοχή της σε αυτή την καθαρά ελληνική παραγωγή είναι επίσης μια πράξη επανασύνδεσης με το ρίζωμα:

«Για μένα ήταν πολύ σημαντικό, σε αυτό το σημείο της καριέρας μου, να κάνω επαφή με την πατρίδα μου. Η Ελλάδα δεν είναι μια δευτερεύουσα χώρα για μένα — τα παιδικά μου χρόνια είναι δεμένα με την Ελλάδα».

Η σειρά θα προβληθεί από τη συχνότητα της ΕΡΤ