Αφιέρωμα στον Πιερ Πάολο Παζολίνι από το Cinobo Πατησίων

Το Pasolini Nights διαμορφώνεται ως ένα κινηματογραφικό ταξίδι στο ανυπότακτο, ποιητικό και βαθιά ανατρεπτικό σύμπαν του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Ο Παζολίνι είδε το σινεμά ως πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στο ιερό και το βέβηλο, το σώμα και την εξουσία, την αθωότητα και τη διαφθορά και έπλασε ιστορίες πνευματικής αντίστασης και ανυπακοής. Μέσα από αυτές τις αντιθέσεις γεννήθηκε ένα έργο που εξακολουθεί να προκαλεί και να διχάζει. Από το σκηνοθετικό του ντεμπούτο το 1961 έως το 1975, ο Παζολίνι διαμόρφωσε ένα μοναδικό κινηματογραφικό σύμπαν, όπου οι περιθωριακές ζωές αποκτούν τραγική διάσταση και η πραγματικότητα μετασχηματίζεται σε ποιητική και τελετουργική εμπειρία.

ΣΧΕΤΙΚΑO Γιάννης Οικονομίδης επιλέγει τρεις ταινίες για το Cinobo Πατησίων

Ποιητής, διανοούμενος και ακούραστος κριτικός της σύγχρονης κοινωνίας, ο Παζολίνι μετέφερε στον κινηματογράφο μια μοναδική γλώσσα, αυτό που ο ίδιος ονόμασε «κινηματογράφο της ποίησης». Οι χαρακτήρες του δεν λειτουργούν μόνο αφηγηματικά αλλά συμβολικά, σαν μορφές μιας τελετουργίας όπου η επιθυμία, η βία, η πίστη και η εξουσία συνυπάρχουν σε μια διαρκή ένταση.

Το πρόγραμμα του αφιερώματος φωτίζει τέσσερις κομβικές στιγμές της φιλμογραφίας του, αποκαλύπτοντας διαφορετικές όψεις του στοχασμού και της αισθητικής του, από την αρχαία τραγωδία μέχρι την ακραία πολιτική αλληγορία και από τον μυστικισμό μέχρι την αισθησιακή ουτοπιά.

Pasolini Nights – Πρόγραμμα Προβολών

Μήδεια | Medea (1969, 118’)
ΣΑΒ 31/01 | 22:00
Η αρχαία τραγωδία μεταμορφώνεται σε οπτικό μυστήριο. Η Μαρία Κάλλας ενσαρκώνει μια Μήδεια που δεν ανήκει ούτε στον μύθο ούτε στην ιστορία, αλλά σε έναν πρωτογενή, ιερό κόσμο που συγκρούεται βίαια με τον ορθολογισμό της Δύσης. Ο Παζολίνι κινηματογραφεί το χάσμα ανάμεσα σε δύο πολιτισμούς, ανάμεσα στο τελετουργικό και στο σύγχρονο, μετατρέποντας το δράμα σε στοχασμό πάνω στην απώλεια του ιερού.

120 Μέρες στα Σόδομα | Salò, or the 120 Days of Sodom (1975, 116’)
ΤΕΤ 04/02 | 22:00
Η πιο ακραία και αμφιλεγόμενη ταινία του Παζολίνι παραμένει ένα από τα πιο σκληρά πολιτικά σχόλια στην ιστορία του κινηματογράφου. Η βία δεν λειτουργεί ως πρόκληση αλλά ως αλληγορία. Η εξουσία εμφανίζεται γυμνή, κυνική, απόλυτη. Το ανθρώπινο σώμα μετατρέπεται σε πεδίο κυριαρχίας και εξευτελισμού. Ένα έργο που αρνείται να επιτρέψει στον θεατή τη ζώνη άνεσης της απόστασης.

Arabian Nights (1974, 130’)
ΠΕΜ 05/02 | 21:30
Η επιθυμία, η αφήγηση και η ελευθερία του σώματος αποκτούν αισθησιακή μορφή. Στο τελευταίο μέρος της «Τριλογίας της Ζωής», ο Παζολίνι αναζητά έναν κόσμο όπου ο έρωτας δεν έχει ακόμη υποταχθεί στην ενοχή και την εμπορευματοποίηση. Η ταινία ξεδιπλώνεται σαν λαϊκό παραμύθι γεμάτο χρώμα, κίνηση και ζωντάνια, μια ουτοπική ανάμνηση μιας αθωότητας που φθείρεται.

Θεώρημα | Theorem (1968, 130’)
ΔΕΥ 09/02 | 22:00
Ένας μυστηριώδης επισκέπτης εισβάλλει σε μια αστική οικογένεια και ανατρέπει τα πάντα. Η παρουσία του λειτουργεί σαν θεϊκή ή δαιμονική αποκάλυψη, φέρνοντας στην επιφάνεια τις κρυμμένες επιθυμίες και το υπαρξιακό κενό κάθε μέλους της. Το Θεώρημα είναι μια αλληγορία για την πνευματική αποξένωση της σύγχρονης αστικής τάξης και ταυτόχρονα μια βαθιά ποιητική εμπειρία για τη δύναμη της επιθυμίας.

Το Pasolini Nights φέρνει στο προσκήνιο έναν καλλιτέχνη που δεν προσπάθησε ποτέ να γίνει αποδεκτός. Αντίθετα, επέμεινε να αμφισβητεί την πρόοδο, να υπερασπίζεται το περιθώριο, να μιλά για την επιθυμία, την πίστη και την εξουσία με τρόπο άμεσο και ασυμβίβαστο.

Ο Παζολίνι υπενθυμίζει μέσω της εικόνας ότι ο κινηματογράφος οφείλει να είναι πράξη ρήξης. Ότι δύναται να γίνει ποίηση και φιλοσοφική πράξη με πολιτικό υπόβαθρο. Ένα βλέμμα που απογυμνώνει την πραγματικότητα, αναζητώντας μέσα της την αμηχανία της αλήθειας.