"Fuze": Βόμβες, ανατροπές και καχυποψία

Τον Ντέιβιντ ΜακΚένζι, οι περισσότεροι τον έμαθαν από το εξαιρετικό «Hell or high water» πριν 10 (!) χρόνια, την πιο ολοκληρωμένη ταινία του.

ΣΧΕΤΙΚΑRelay

Στο MOVE IT τον παρακολοθούμε πολύ καιρό πιο πριν.

Μας ενθουσίασε με τα «The last great wilderness»/2002 και «Perfect sense»/2011, τον εκτιμήσαμε ιδιαίτερα για τα «Hallam Foe»/2005, «Young Adam»/2003, «Starred up»/2013, ακόμα και το «Outlaw Κing»/2018 -η τελευταία ταινία μυθοπλασίας του δηλαδή- είχε να πει σε όσους αγαπούν την εποχή που η τιμή υπερασπιζόταν με τα σπαθιά (αν και πολύ Netflix για το ύφος του). Kαι φυσικά με το περυσινό Relay, μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς για εμάς.

Είναι πολύ ενδιαφέρων και πολυσχιδής δημιουργός ο 59χρονος Σκωτσέζος και με προσωπικό στίγμα. 

Συνεχίζει με ένα heist / bomb-disposal θρίλερ, το “Fuze”, το οποίο με τον Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον (πριν τον δούμε Λυκάνθρωπο και προσεχώς James Bond άσχετα αν δεν το παραδέχεται προς το παρόν κανείς) σε πλήρες action mode και τον Θίο Τζέιμς και τον Σαμ Ουόρθινγκτον απέναντί του, δεν υπόσχεται απλώς ένταση — υπόσχεται ότι δεν θα εμπιστευτείς κανέναν μέχρι το τέλος.

Η υπόθεση: «Όταν μια βόμβα της εποχής του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ανακαλύπτεται σε ένα εργοτάξιο σε πολυσύχναστη περιοχή του Λονδίνου, οι αρχές κινητοποιούνται άμεσα, αποφασισμένες να σώσουν τα πλήθη αθώων πολιτών στην περιοχή. Καθώς η ένταση κορυφώνεται και ο χρόνος απειλεί να εξαντληθεί, γίνεται σύντομα σαφές ότι κανείς δεν μπορεί πραγματικά να εμπιστευτεί κανέναν». To ζουμί λοιπόν δεν βρίσκεται στην βόμβα, αλλα΄στην καχυποψία.  Το Fuze φαίνεται να είναι το είδος της "ένοχης απόλαυσης" που ταυτόχρονα έχει και αρκετό  εγκεφαλικό περιεχόμενο για να μην σε κάνει να νιώθεις άσχημα που το απολαμβάνεις. Ετοιμαστείτε για ένα κλείσιμο του ματιού στο παλιό καλό βρετανικό σινεμά ληστείας, μπολιασμένο με την αδρεναλίνη του 2026.

Στις ελληνικές αίθουσες 25 Ιουνίου