Σύνοψη: Βασισμένος στο μυθιστόρημα του Norman Lebrecht, ο François Girard στη νέα του ταινία, The Song of Names, διηγείται την ιστορία ενός νέου ταλαντούχου Πολωνού βιολονίστα, του David Eli Rapoport. Εν μέσω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και αναγνωρίζοντας το σπάνιο ταλέντο του γιού του, ο πατέρας του David, τον δίνει για υιοθεσία σε μια οικογένεια στο Λονδίνο για να τον προστατέψει και για να του δώσει την ευκαιρία να εξελίξει το χάρισμά του. Δώδεκα χρόνια αργότερα, τη μέρα της πρώτης μεγάλης του συναυλίας, ο David μυστηριωδώς εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει κανένα ίχνος πίσω του. Ο γιος της οικογένειας που τον είχε υιοθετήσει, ο Martin, βάζει στόχο της ζωής του να τον βρει.

Άποψη: Σε όλη τη διάρκεια της ταινίας η αφήγηση χωρίζεται μεταξύ παρόντος και παρελθόντος μέσω αναδρομών. Όλο το ταξίδι του Martin (Tim Roth) για να βρει τον David (Clive Owen) διακόπτεται από τις αναμνήσεις. Σκοπός των αναμνήσεων είναι η εξιστόρηση των σημαντικότερων στιγμών που πέρασαν μαζί. Ωστόσο, οι αναμνήσεις αυτές καταλήγουν να είναι γεμάτες κλισέ, τετριμμένους διαλόγους περί ζωής, θανάτου και θρησκείας.

Ένα στοιχείο που στη συγκεκριμένη ταινία «χτυπάει» λίγο περισσότερο από άλλες, καθώς πραγματεύεται μια ιστορία πολέμου, το τραύμα ενός παιδιού που έχει χωριστεί από τους γονείς του και δεν γνωρίζει αν ζουν ή αν πέθαναν, καθώς και την προσπάθειά του να βρει την ταυτότητά του. Σε τίποτα από αυτά δεν δίνεται η απαραίτητη βαρύτητα.

Ακόμη και η φιλία των δυο αγοριών μοιάζει πολλές φορές να μην έχει καμία ουσιαστική υπόσταση. Προερχόμενοι από δυο τελείως διαφορετικά περιβάλλοντα, η προσπάθεια που γίνεται για να κατανοήσουν ο ένας τον άλλον και να έρθουν πιο κοντά, πέφτει στο κενό.

Ωστόσο το μεγαλύτερο πρόβλημα με το Song of Names είναι η πλήρης απουσία ενός απώτερου σκοπού. Ο θεατής δεν καταλαβαίνει ποτέ για ποιο λόγο βλέπει ό,τι βλέπει. Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για ιστορική ταινία, καθώς ο πόλεμος και οι συνέπειες του αναφέρονται αμυδρά. Δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ούτε ως μια ταινία μυστηρίου. Καθ’ όλη τη διάρκεια της αναζήτησης, ο Μartin μοιάζει περισσότερο κουρασμένος παρά αγχωμένος να λύσει το μυστήριο της εξαφάνισης του David. Όλα μοιάζουν να έρχονται βολικά σε αυτό το ταξίδι αναζήτησης και δεν υπάρχει ούτε η ελάχιστη αγωνία για την εξέλιξη.

Δυστυχώς τίποτα στο Song of Names δεν δίνει την αίσθηση του αυθεντικού ή του πιστευτού. Η έλλειψη σκοπού, νοήματος, αγωνίας και χαρακτήρα είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά της ταινίας. You can skip it!

Άννα Μαρία Χατζηστυλιανού

Δημοσίευση: 16 Απριλίου 2020, 14:38
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
The song of names
Είδος: 
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
113
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Rebecca

Rebecca

Στριμάρει στο Netflix η εκδοχή του Μπεν Ουίτλεϊ στην Ρεβέκκα της Δάφνης Ντε Μοριέ (που...
32 λεπτά

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Tanweer
3288
Tanweer
1939
Tanweer
1381
Spenztos
1000
Spentzos
760