Σύνοψη: Εμπνευσμένο από το ομότιτλο διήγημα του Oscar Wilde, το The Selfish Giant ακολουθεί τις ζωές δύο δεκατριάχρονων αγοριών στο West Yorkshire της Αγγλίας που προσπαθούν να βελτιώσουν την οικονομική τους κατάσταση πουλώντας παλιοσίδερα στον ιδιοκτήτη μιας μάντρας.

Άποψη: Το The Selfish Giant ανήκει αδιαμφησβήτητα στο κύμα του Αγγλικού κοινωνικού ρεαλισμού. Ακολουθεί τις ζωές του Arbor (Conner Chapman), που πάσχει από κάποια μορφή αυτισμού και ζει με τον οξύθυμο και εξαρτημένο από ουσίες αδελφό του (Elliot Tiltensor) και την μητέρα του (Rebecca Manley), και του καλοκάγαθου Swifty (Shaun Thomas), που ζει με τα εφτά αδέλφια του, τη μητέρα του (Siobhan Finneran) και το μέθυσο πατέρα του (Steve Evets). Και τα δύο αγόρια ανήκουν σε οικογένειες εργατικής τάξης και σε μια προσπάθεια να βελτιώσουν το βιοτικό τους επίπεδο αποφασίζουν να αρχίσουν να συλλέγουν παλιοσίδερα και καλώδια από τους κάδους απορριμμάτων και να τα πουλούν στον Kitten (Sean Gilder) τον ιδιοκτήτη της τοπικής μάντρας, ο οποίος σταδιακά τους παροτρύνει ακόμα και στην κλοπή.

Όπως οι περισσότερες ταινίες του είδους και αυτή εστιάζει στην ανέχεια της εργατικής τάξης, κυρίως στη Βόρεια Αγγλία, καθώς και στις κοινωνικές παθογένειες που προκύπτουν από αυτήν. Η Clio Barnard, που υπογράφει το σενάριο και τη σκηνοθεσία της ταινίας, προσεγγίζει τους ήρωες με τρυφερότητα υπογραμμίζοντας πως κανένας από αυτούς δεν είναι  ‘‘καλός’’ ή ‘‘κακός’’ μονάχα προϊόν των συνθηκών μέσα στις οποίες ζει. Αν και η ταινία διατηρεί ένα σχετικά αργό ρυθμό καταφέρνει να διατηρήσει το ενδιαφέρον του θεατή αμείωτο, αφού κάθε σκηνή, και αυτές που δεν προχωρούν την πλοκή, μοιάζει αναπόσπαστο κομμάτι της ταινίας. Ακόμα και οι αφηγηματικές παύσεις, η χρήση μακροσκελών εξωτερικών πλάνων ως μετάβαση από τη μια σκηνή στην επόμενη, προσθέτουν στην ατμόσφαιρα, και κατά συνέπεια στο συνολικό συναισθηματικό αντίκτυπο της ταινίας.

Η μουντή και σκοτεινή χρωματική παλέτα της ταινίας συστήνει απευθείας το θεατή στο ύφος της ταινίας. Η αντίθεση μεταξύ της φυσικής ομορφιάς και του βιομηχανικού τοπίου τονίζει την αντίθεση μεταξύ του τι θα μπορούσαν να είναι οι ήρωες και του τι αναγκάζονται να γίνουν, ενώ η χρήση κοντινών πλάνων των ηρώων και μακρινών πλάνων της πόλης στην οποία ζουν βοηθά το θεατή να τοποθετήσει τα δρώμενα σε ένα ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο. Όλα τα παραπάνω, πλαισιωμένα από τις εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών κάνουν το The Selfish Giant μια ταινία ικανή να συγκινήσει βαθιά το θεατή.

Αν και η ταινία αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα κοινωνικού ρεαλισμού στερείται ίσως του πολιτικού βάθους που διέπει τις ταινίες του Ken Loach, κύριου εκπροσώπου του κύματος. Παρόλα αυτά καταφέρνει να προβληματίσει και να συγκινήσει το θεατή, ακολουθώντας τον για μέρες μετά τη θέαση της.  

Mυρτώ Νίκα

Δημοσίευση: 22 Οκτ. 2017, 14:40
Τίτλος:
The selfish giant (Ο εγωιστής γίγαντας)
Είδος: 
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
91
Εταιρία διανομής: 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ