Berlinale 19: "The Plagiarists" - Κριτική

Δημοσίευση: 18 Φεβ. 2019, 16:58
Συντάκτης:

Σύνοψη: Ένα νεαρό ζευγάρι αναγκάζεται να περάσει ένα βράδυ στο σπίτι ενός άγνωστου άντρα όταν χαλάει το αυτοκίνητό τους. Πρόκειται όντως για μια πράξη καλοσύνης ή θέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο;

ΣΧΕΤΙΚΑ"M – A City Hunts a Murderer": Ένας τρόμος που σιγοκαίει

Άποψη: Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται στο “The Plagiarists” του Peter Parlow, μια έξυπνη σάτιρα των παθών των σημερινών millenials, η οποία αξιοποιεί διάφορα κλισέ ταινιών τρόμου, κάνει ασύστολο name dropping ποπ κουλτούρας και δεν παίρνει ποτέ τον εαυτό της στα σοβαρά.

Το πρωταγωνιστικό ζευγάρι, η Anna (Lucy Kamiksky) και ο Tyler (Eamon Monaghan) είναι δύο αρχετυπικοί ευκατάστατοι λευκοί millenials. Είναι αρκετό καιρό μαζί, πλέον έχουν αρραβωνιαστεί και τη βρίσκουν με το να τη λένε συνεχώς ο ένας στον άλλο. H Anna τελειώνει το πρώτο της αυτοβιογραφικό βιβλίο και ο Tyler κινηματογραφεί τηλεοπτικά σποτ, αλλά το όνειρό του είναι να γίνει σπουδαίος σκηνοθέτης… à la Δόγμα 95!

Όταν το αυτοκίνητό τους χαλάει και μένουν αποκλεισμένοι σε ένα χιονισμένο δάσος στη Φιλαδέλφεια, εμφανίζεται από το πουθενά ο μεσήλικας Clip (o Michael "Clip" Payne, μουσικός και μέλος της κολλεκτίβας των Parliament-Funkadelic), ο οποίος τους προτείνει να περάσουν το βράδυ στο σπίτι του. Εκεί, θα βρουν ένα μουγγό αγόρι, το οποίο ο Clip υποστηρίζει ότι προσέχει, καθώς και ένα δωμάτιο γεμάτο παλιές κάμερες. Η ανησυχία τους για το ποιόν του Clip – ο οποίος είναι αφροαμερικανός, σε ένα ωραίο κλείσιμο του ματιού στο «Get Out» - δεν τους σταματάει από το να του μαγειρέψουν ένα ωραιότατο δείπνο και να καταναλώσουν αρκετή ποσότητα αλκοόλ, ώστε να νιώσουν άνετα και να αρχίσουν να του μιλάνε μόνο για τους εαυτούς τους. Αυτό διακόπτεται όταν ο Clip παραθέτει στην Anna μια ιστορία από τα παιδικά του χρόνια με τέτοια λογοτεχνική άνεση που η επίδοξη συγγραφέας μας δεν μπορεί παρά να μείνει με το στόμα ανοιχτό.

Αυτά συμβαίνουν πάνω-κάτω στο πρώτο μέρος της ταινίας και στο δεύτερο έρχεται η «μεγάλη» ανατροπή! Η Anna ανακαλύπτει τυχαία ότι η ανάμνηση του Clip, που την είχε τόσο ταρακουνήσει, δεν ήταν δική του. Βέβαια, στη σύγχρονη εποχή που τα αγαθά… copies κτώνται, είναι δύσκολο να διαχωρίσει κανείς τι είναι αυθεντικό και τι όχι ή ποιος κλέβει ποιον.

Η αίσθηση που σου αφήνει το «The Plagiarists» όταν εγκαταλείπεις την αίθουσα είναι ότι πρόκειται για ένα πιο φιλόδοξο εγχείρημα, απ’ ότι αρχικά νομίζεις. Το meta γεγονός ότι είναι γυρισμένο με μια Betacam SP – σαν αυτές που φυλάει σαν κόρη οφθαλμών ο Clip – και μπορείς σχεδόν να μετρήσεις κάθε κόκκο στα πλάνα το κάνει αυτομάτως προϊόν καθαρά φεστιβαλικής κατανάλωσης, όμως οι εύστοχες ιδέες του σεναρίου και η DIY αισθητική του είναι ευχάριστα αναζωογονητικές και αφήνουν υποσχέσεις για τα μελλοντικά projects των συντελεστών του.

4,5 / 10

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Kαλό ταξίδι, Σταύρο Τσιώλη

Ο Σταύρος Τσιώλης, ο σπουδαίος αυτός Έλληνας κινηματογραφικός λαϊκός ποιητής, άφησε την τελευταία του...
5 λεπτά

Ο Blade επιστρέφει με τον Mahershala Ali

Στο Comic-Con του Σαν Ντιέγκο έγιναν πολλές αποκαλύψεις και μια από αυτές ήταν το...
15 ώρες
BOX OFFICE

O Βασιλιάς της κορυφής

Αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής το "The lion king" στο ελληνικό box-office για το τετραήμερο 18-21/7/19 και...
15 ώρες