Berlinale 17: "Butterfly Kisses" - Κριτική

Δημοσίευση: 18 Φεβ. 2017, 17:46
Συντάκτης:

Το Butterfly Kisses, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Rafael Kapelinski έκανε ιδιαίτερη αίσθηση στη φετινή Μπερλινάλε, όντως κομμάτι της κατηγορίας Generation 14plus. Κι αυτό γιατί υπάρχουν πολλά περισσότερα από όσα νομίζει κανείς ξεκινώντας να το βλέπει. 

Φαινομενικά αφηγείται την ιστορία τριών έφηβων αγοριών, του Kyle (Liam Whiting) του Jarred (Byron Lyons) και του Jake (Theo Stevenson) κάπου στο Λονδίνο, οι οποίοι δεν κάνουν τίποτα περισσότερο από το να μιλάνε για κορίτσια και για σεξ ή να περιφέρονται εδώ κι εκεί μιλώντας περί ανέμων και υδάτων. Κάποιες φορές συχνάζουν και σε μία παμπ όπου δουλεύει ο φίλος τους Shrek (Thomas Turgoose) και μέσες άκρες, η ταινία σε κάνει να πιστέψεις αρχικά πως πρόκειται για μία ταινία ενηλικίωσης. Καθώς όμως η ιστορία εξελίσσεται, βλέπουμε τον ντροπαλό Jake να κοιτάζει από το παράθυρο το σπίτι των νέων γειτόνων του, που έρχονται να τα ταράξουν μέσα του αυτά που νομίζει πως ξέρει και να ανασύρουν τάσεις που δεν ήξερε πως έχει. Δεν αργούμε να συνειδητοποιήσουμε πως ο ήρωας είναι ο Jake και η ιστορία αφορά την σεξουαλική τάση που ανακαλύπτει στον εαυτό του και δεν μπορεί να κάνει τίποτα γι’ αυτό.

Το θέμα της παιδοφιλίας, ιδωμένο σε ασπρόμαυρο φόντο, μία εξαιρετική επιλογή για να γυριστεί η ταινία, αφού δεν επιτρέπει την ταύτιση αλλά θέτει τα όρια σε αυτό το δύσκολο και ανατριχιαστικό θέμα. Όμως αυτό το δημιούργημα είναι ακόμα περισσότερα. Εξετάζει υποδόρια την σχέση των φίλων μεταξύ τους, χαρίζοντας ίσως την δυνατότερη σκηνή ολόκληρης της ταινίας κάπου προς το τέλος όταν το μυστικό του Jake μαθαίνεται από τους άλλους δύο της παρέας.

Την δραματική αισθητική της ταινίας εντείνει η επιλογή του οργάνου ως μουσική, κάτι που όπως δήλωσε και ο σκηνοθέτης, δεν σκέφτονταν από την αρχή να χρησιμοποιήσουν μουσική από όργανο, μα πολύ γρήγορα καθώς εξεταζόνταν και αυτή η ιδέα, κάπου επήλθε η συνειδητοποίηση πως το όργανο ταιριάζει γάντι. Ο σεναριογράφος Greer Ellison, αν και νεαρός σε ηλικία, κατάφερε να γράψει μία πολύ ώριμη ιστορία, και σε συνδυασμό με τις σκηνοθετικές υποδείξεις του Kapelinski επήλθε ένα ιδιαίτερο αποτέλεσμα.

Δεν μας κάνει λοιπόν να απορούμε ούτε στο ελάχιστο στο άκουσμα πως η ταινία απέσπασε το βραβείο της κατηγορίας Generation 14plus. Μία ταινία για προβληματισμό μα και συναισθηματική ένταση, όπως επίσης και για σκέψεις που δεν θα σε εγκαταλείψουν πολύ σύντομα -ίσως και ποτέ.

7 / 10

ΣΧΟΛΙΑ

Δημοσίευση: 18 Φεβ. 2017, 17:46
Συντάκτης:

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Mετά το τρομερά υποτιμημένο στην χώρα μας (και καταδικασμένο...
3 ώρες
Η Walt Disney Company ανακοίνωσε ότι αγόρασε την ιδιοκτησία...
3 ώρες
christopher nolan 2020
H Warner έκανε θόρυβο με την χθεσινή της ανακοίνωση...
4 ώρες

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Feelgood
34171
Odeon
13062
Tanweer
10558
Weird Wave
7500