Θεσσαλονίκη 13: "Suzanne" - REVIEW

Ένα πλάσμα που διψά να λάβει και να δώσει αγάπη

7,5 / 10

Η Σουζάν είναι το μαύρο πρόβατο της οικογένειάς της, μια μόνιμη πηγή ανησυχίας για τον χήρο πατέρα και τη μικρότερη, συνετή αδελφή της. Ωστόσο, παρά τα εκάστοτε εμπόδια, οι δεσμοί αίματος που τους ενώνουν είναι άρρηκτοι και παντοτινοί. Η σκηνοθέτις ενσωματώνει την ευαίσθητη γυναικεία ματιά της σ’ ένα επιτυχημένο κράμα κοινωνικού ρεαλισμού και λυρικών στιγμιοτύπων, χωρίς να ηθικολογεί ή να κρίνει. Σκιαγραφεί θαυμάσια τους χαρακτήρες και αποσπά εξαιρετικές ερμηνείες, που δίνουν πνοή στους ήρωές της.

Eστιάζει δε, πολύ περισσότερο στην εξαιρετική Σάρα Φορεστιέ που αποδίδει ιδανικά το εύθραστο του χαρακτήρα της ηρωϊδας και των άστοχων (στην πλειοψηφία τους) επιλογών ζωής που κάνει και που την οδηγούν σε αδιέξοδα. Από τα οποία όμως με έναν ανεξήγητο τρόπο καταφέρνει και ξεφεύγει, αν και όχι πάντα. Ρεαλιστική προσέγγιση καλλιτεχνικά, με κοντινά πλάνα που δεν διστάζουν να αποκαλύψουν και δεν λυπούνται τους ηθοποιούς, η σκηνοθέτις αποσπά συναίσθημα κυρίως από την πρωταγωνίστρια, αλλά και τον πατέρα της, Φρανσουά Νταμιέν.

Η Σουζάν διψά να λάβει και να δώσει αγάπη, πληρώνοντας κάθε φορά το τίμημα. Μέχρι να πέσουν οι τίτλοι τέλους με το ομώνυμο τραγούδι του Λέοναρντ Κόεν, ίσως καταφέρει να λυτρωθεί.