Wednesday season 2 pt2: Τιμ Μπάρτον, ο μεγάλος παραμυθάς

Σύνοψη: Θέλοντας απεγνωσμένα να αποτρέψει την προφητεία και να σώσει την Ίνιντ, η Γουένσντεϊ ανοίγει ένα σκοτεινό κεφάλαιο της οικογενειακής της ιστορίας που αφορά τον Τάιλερ.

ΣΧΕΤΙΚΑ"The Boroughs": Ένα Stranger Things για την τρίτη ηλικία

Άποψη: Η δεύτερη σεζόν έφτασε στο τέλος της με το δεύτερο μέρος τεσσάρων επεισοδίων που κυκλοφορεί πλέον στο Netflix ενώ έχει ήδη ανανεωθεί για τρίτη σεζόν κάτι που το προδίδει και το τέλος του δεύτερου κύκλου.

Πιο ώριμη και ολοκληρωμένη από ποτέ, η σειρά έρχεται να αναμετρηθεί με το ίδιο το παρελθόν της οικογένειας Άνταμς.

Παραμένει πρωταγωνίστρια η κόρη Γουένσντεϊ καθώς όλα είναι μέσα από τα δικά της μάτια και ενοράσεις, αλλά παράλληλα προκειμένου να λυθεί το μυστήριο θανάτων και τεράτων, πρέπει να αντικρούσει την ίδια την οικογενειακή ιστορία, την οποία ελάχιστα γνωρίζαμε μέχρι τώρα.

Το The Thing αποκτά και αυτό την δική του στιγμή να λάμψει και να αποκτήσει ένα μικρό-origin story μέσα στην σειρά και πολύ μας άρεσε, όπως και η χιουμοριστική διάθεση με αρκετά σινεφίλ -και όχι μόνο -αστεία, δίνοντας μια πιο ποπ διάσταση στην σειρά.

Καλύτερα επεισόδια του δεύτερου μέρους το 1ο της Angela Robinson (5ο συνολικά για την 2η σεζόν) και το 4ο (δηλαδή το 8ο της σεζόν) του Tim Burton, το ένα γιατί είναι γνήσια αστείο με τον τρόπο του και το άλλο γιατί διαθέτει την γνώριμη μαύρη φαντασία με δράση, ανατροπές και μελοδραματικό backstory για τις ανθρώπινες σχέσεις και δη τις οικογενειακές, που ξέρει καλά να τα χειρίζεται ο αμερικανός σκηνοθέτης.

Δύσκολες αποφάσεις, εχθροί από το παρελθόν, κόντρες και αντιζηλίες και όλα αυτά με φόντο του να σώσει ο καθένας αυτούς που θεωρεί ότι αξίζουν να σωθούν, ακόμα και αν κρύβουν μέσα τους ένα τέρας.

Eδώ η άποψή μας για τα επεισόδια του πρώτου κύκλου από την δεύτερη σεζόν. 

Ο Tim Burton, όπως σε όλες τις ταινίες του τα τελευταία χρόνια, είναι οπτικά ανέμπνευστος, πλάθει πολύ γνώριμες εικόνες φαντασίας ενώ πόσες φορές θα δούμε μια ιστορία φαντασίας με μάγους, τέρατα και ξόρκια που θα κλείνει η σκηνή με ένα κοράκι που πετάει στο δάσος και κατευθυνόμενο προς την οθόνη με επιβλητική μουσική θα πέφτει μαύρο και έτσι θα δίνει τέλος στην σκηνή (;). Ωστόσο, είναι ένας δημιουργός-παραμυθάς και αυτό οφείλουμε να του το πιστώνουμε, γνωρίζει να αφηγείται ιστορίες και στην Wednesday το έκανε παραπάνω από ικανοποιητικά.

Δράση, χιούμορ και συγκίνηση βασισμένη στις οικογενειακές αρχές και παραδόσεις στήριξης και αποδοχής που συχνά επιστρέφει και ανακαλεί ο σκηνοθέτης μέσα από την δουλειά του. Αναμένουμε περισσότερες πληροφορίες για την τρίτη σεζόν με την νεαρή Άνταμς να μπαίνει σε νέους μπελάδες και σίγουρα με νέα πρόσωπα να την καταδιώκουν.