"The Boroughs": Ένα Stranger Things για την τρίτη ηλικία

Σύνοψη: Σε μια ειδυλλιακή, κλειστή κοινότητα συνταξιούχων στην έρημο του Νέου Μεξικού, μια ομάδα ηλικιωμένων κατοίκων έρχεται αντιμέτωπη με μια ανεξήγητη υπερφυσική απειλή. Όμως πίσω από το μυστήριο των τεράτων και των σκοτεινών μυστικών κρύβεται ένα πολύ πιο θεμελιώδες ερώτημα: πώς ζει κανείς γνωρίζοντας ότι ο χρόνος του τελειώνει;

ΣΧΕΤΙΚΑ"Beef" season 2: Η ψύχωση με το χρήμα

Γνώμη: Ήταν λογικό και αναμενόμενο να πλασαριστεί το “The Boroughs” σαν το νέο “Stranger Things”, αφού στους ρόλους των executive producers συναντάμε τους αδερφούς Ντάφερ, οι οποίοι μάλλον θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε το φινάλε της σειράς-φαινόμενο που τους χάρισε την καταξίωση, ενώ το Netflix θέλει παράλληλα να ποντάρει στο κοινό που τη λάτρεψε και παράλληλα να πιάσει και τους μεγαλύτερους σε ηλικία.

Όμως, παρά τις έντονες ομοιότητες τους, το “The Boroughs” δεν είναι το νέο “Stranger Things”, αλλά κάτι πιο παράξενο και, ανά στιγμές, πολύ πιο συγκινητικό.

Με μια πρώτη ματιά, η σειρά των Τζέφρι Άντις και Γουίλ Μάθιους φαίνεται να ακολουθεί μια γνώριμη και επιτυχημένη συνταγή που περιλαμβάνει τα εξής υλικά: μια μικρή κοινότητα, ανεξήγητα φαινόμενα, τέρατα που παραμονεύουν στο σκοτάδι και μια ομάδα ετερόκλητων χαρακτήρων που προσπαθούν να ανακαλύψουν τι πραγματικά συμβαίνει. Όσον αφορά την εκτέλεση της συνταγής, μην περιμένετε κάποιο μεγάλο ρίσκο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κάτι ριζοσπαστικό. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι το μυστήριο δεν ξεδιπλώνεται με μαεστρία, με τις αποκαλύψεις να έρχονται τη σωστή στιγμή ώστε να κάνουν το “The Boroughs” ιδανικό για binge watching.

Εκεί όμως που το “The Boroughs” διαφοροποιείται πραγματικά είναι στον συμβολισμό που έχουν τα τέρατα που κρύβονται εντός της κοινότητας των συνταξιούχων. Γιατί τι μπορεί να είναι πιο τρομακτικό για έναν άνθρωπο στη δύση της ζωής του από ένα τέρας; Κάτι που αποτελεί μέρος της ζωής: ο χρόνος που περνά, η φθορά που τον συνοδεύει και οι απώλειες που βιώνουμε μέχρι να φτάσουμε κι εμείς στο τέλος της δικής μας διαδρομής.

Στο “The Boroughs” το μεγαλύτερο μυστήριο και υπέρτατος φόβος της ανθρώπινης ύπαρξης εξερευνάται μέσω μιας sci-fi περιπέτειας που πετυχαίνει κάτι δύσκολο με εντυπωσιακή άνεση: κυλάει σαν νεράκι και βλέπεται εξαιρετικά ευχάριστα παρότι κουβαλάει μια έντονη συναισθηματική βαρύτητα.

Γιατί κάθε ανατροπή, κάθε αποκάλυψη και κάθε υπερφυσικό στοιχείο στο “The Boroughs” είναι τελικά μια αφορμή για να μιλήσει για τη μνήμη, το πένθος, τη μοναξιά και την ανάγκη να βρει κανείς νόημα ακόμη και όταν το ρολόι μετρά αντίστροφα.

Το εξαιρετικό καστ, με μπροστάρη τον αγαπημένο Άλφρεντ Μολίνα (“Spider-Man 2”) να είναι απολαυστικός στον ρόλο του γκρινιάρη και πεισματάρη παππού και την Τζίνα Ντέιβις (“Θέλμα και Λουίζ”) να θυμίζει ότι η ομορφιά δεν έχει ηλικία, υποστηρίζει άψογα το όλο εγχείρημα.

Οι στιγμές που οι χαρακτήρες αφήνουν στην άκρη τα μυστήρια και τα τέρατα για να αποκαλύψουν τα δικά τους “τέρατα”, κοινώς τη μάχη για να συμφιλιωθείς με τη θνητότητά σου, είναι αυτές που μένουν και ακόμα κι αν δεν υπάρξει δεύτερη σεζόν (πράγμα δύσκολο κρίνοντας από την επιτυχία της πρώτης και την εμπλοκή των αδερφών Ντάφερ), το “The Boroughs” θα μείνει σίγουρα ως μία από τις αναπάντεχες εκπλήξεις μιας χλιαρής τηλεοπτικής χρονιάς.